نمونه سدوم
«پس خدا انسان را به صورت خود آفرید، او را به صورت خدا آفرید؛ مرد و زن آفرید. و خدا آنها را برکت داد و خدا به آنها گفت: 'بارور شوید و زیاد شوید.'» پیدایش ۱:۲۷-۲۸ KJV
برخلاف عقیده عمومی، خدا مخالف روابط جنسی نیست. او آنها را ابداع کرد! او بدن انسان را با ویژگیهای مردانه یا زنانه طراحی کرد، به ذهن انسان حس زیبایی و قدردانی از فرم را داد، و در مغز انسان توانایی احساس لذت و میل به بخشیدن آن را کاشت. اما خدا همچنین میدانست که برای اینکه چنین روابطی تمام اثرات لذتبخش و تثبیتکننده خود را بر افراد، خانوادهها و جامعه تولید کنند، باید در چارچوبی که برای آنها طراحی شده بودند، یعنی در ازدواج، از آنها لذت برد. همانطور که عبرانیان ۱۳:۴ میگوید: «ازدواج در همه محترم است و بستر پاک است: اما زناکاران و زناکاران را خدا داوری خواهد کرد.»
از میان تمام تحریفات رابطه زناشویی که مردم برخلاف طرح خدا به آن میپردازند – مانند پورنوگرافی، زنا، زنای محصنه و طلاق – همجنسگرایی یکی از مواردی بوده است که خدا به طور کامل آن را داوری کرده است: «خدا ... شهرهای سدوم و عموره را به خاکستر تبدیل کرد، آنها را با سرنگونی محکوم کرد و آنها را نمونهای برای کسانی قرار داد که پس از آن به بیدینی زندگی کنند» (۲ پطرس ۲:۴،۶)
درباره سدوم
این تعریف «سدوم» در فرهنگ لغت است: «شهری شرور در فلسطین باستان. هر مکانی که به خاطر فساد و تباهی مشهور است.» در زیر این تعریف، تعاریف «سدومی» و «لواط» آمده است که به جنبه مردانه همجنسگرایی اشاره دارد. فرهنگ لغت همجنسگرایی را «میل یا فعالیت جنسی با دیگری از همان جنس، مرد یا زن» تعریف میکند. پولس در رومیان ۱:۲۶-۲۷ به بیدینی یکسان هر دو میپردازد: «زیرا حتی زنان آنها استفاده طبیعی را با آنچه خلاف طبیعت است عوض کردند؛ و به همین ترتیب مردان نیز استفاده طبیعی از زن را ترک کرده، در شهوت خود نسبت به یکدیگر سوختند، مردان با مردان کاری ناشایست انجام دادند.» در رومیان ۱:۱۶-۳۲، او نشان میدهد که اعمال همجنسگرایانه زمانی قابل قبول میشوند که مردم انتخاب کنند دانش خدا را که دارند رد کنند. رد این دانشی که خدا در هر قلب انسانی قرار داده است اینگونه آغاز میشود: «وقتی خدا را شناختند، او را به عنوان خدا جلال ندادند و شکرگزار نبودند؛ بلکه در تخیلات خود پوچ شدند و قلب احمقانه آنها تاریک شد.» و اینگونه پایان مییابد: «کسانی که داوری خدا را میدانند که کسانی که چنین کارهایی میکنند سزاوار مرگ هستند، نه تنها خودشان این کارها را انجام میدهند، بلکه از کسانی که آنها را انجام میدهند نیز لذت میبرند.»
کتاب مقدس دیگر چه چیزی درباره همجنسگرایی میگوید؟ در شریعتی که به اسرائیل داده شد، خداوند میفرماید: «با مردان مانند زنان نخواب، این مکروه است» (لاویان ۱۸:۲۲). کلمات قوی، واقعاً. و در تثنیه ۲۲:۵ میخوانیم: «زن نباید آنچه را که به مرد تعلق دارد بپوشد، و مرد نیز نباید لباس زنانه بپوشد: زیرا همه کسانی که چنین میکنند، برای خداوند خدای تو مکروه هستند.» بنابراین حتی ظاهر تمایل به تغییر جنسیت خدادادی نیز برای او غیرقابل قبول است.
در زمان پادشاهان اسرائیل، برخی از پادشاهان سدومیانی را که در سرزمین فعال بودند، از بین بردند، در حالی که برخی دیگر این کار را نکردند؛ اما اعمال سدومیان به وضوح با مکروهات و بتپرستی مرتبط بود. عیسی هیچ برخورد ثبت شدهای با کسانی که چنین کارهایی را انجام میدادند نداشت، اما ظاهراً برخی همجنسگرایان در کلیسای قرنتس وجود داشتند: «فریب نخورید: نه زناکاران، نه بتپرستان، نه زناکاران، نه زنانهنماها، نه کسانی که با مردان خود را آلوده میکنند، نه دزدان، نه طمعکاران، نه مستکنندگان، نه ناسزاگویان، نه باجگیران، ملکوت خدا را به ارث نخواهند برد. و برخی از شما چنین بودید: اما شما شسته شدهاید، اما شما تقدیس شدهاید، اما شما به نام خداوند عیسی و به روح خدای ما عادل شمرده شدهاید» (۱ قرنتیان ۶:۹-۱۱).
از سدوم
از آنجایی که خدا داوری خود را بر کسانی که چنین کارهایی میکنند نشان داده است، آیا آنها فراتر از انجیل هستند؟ نه، قطعاً نه، همانطور که ۱ قرنتیان ۶:۱۱ با مهربانی نشان میدهد: «و برخی از شما چنین بودید: اما شما شسته شدهاید ... تقدیس شدهاید ... به نام خداوند عیسی عادل شمرده شدهاید.» همه کسانی که نجات یافتهاند، زمانی در گناهان و خطاها گم شده بودند، و هر کس که توبه کند و به مسیح روی آورد، توسط او پذیرفته میشود. امروز مبلغانی هستند که به گردهماییهای همجنسگرایان مرد و زن در شهرهای بزرگ میروند تا فقط با افراد درباره زندگی ابدی آنها صحبت کنند. سایر ایمانداران، که خودشان با فیض نجات یافتهاند، به همسایگان یا همکاران خود که ممکن است در این سبک زندگی گرفتار شده باشند، خدمت میکنند. آنها نیز میتوانند نجات یابند، همانطور که هر کس میتواند، از طریق «توبه به سوی خدا و ایمان به سوی خداوند عیسی» (اعمال رسولان ۲۰:۲۱). قربانی مسیح بر صلیب حتی گناه همجنسگرایی را نیز پوشش میدهد.
اگر این گناهی است که شما در آن درگیر بودهاید، توبه کنید، برای بخشش به مسیح روی آورید، و شما نیز پذیرفته خواهید شد. درست مانند کسانی که در زنا زندگی میکنند یا به مواد مخدر معتاد هستند، ممکن است ترک رابطه و تغییر سبک زندگی شما دشوار باشد. همان قدرتی که مسیح را از مردگان برخیزاند، منتظر است تا شما را قادر سازد تا در مسیح عیسی با خدا زندگی کنید.
پشت سدوم
بیعدالتی واقعی پشت همجنسگرایی در حزقیال ۱۶:۴۹-۵۰ یافت میشود، جایی که خدا به اسرائیل روحانی میگوید که راه خود را بیشتر از مردم سدوم فاسد کرده است: «این بود بیعدالتی خواهرت سدوم: غرور، فراوانی نان (افراط)، و فراوانی بیکاری در او و در دخترش بود، و او دست فقیر و نیازمند را تقویت نکرد. و آنها متکبر بودند و در برابر من مکروهات انجام دادند؛ بنابراین، من آنها را همانطور که خوب دیدم، از بین بردم.» این ترکیب غرور، افراط، بیکاری و غفلت از فقرا بود که فرصتی برای آشکار شدن مکروه همجنسگرایی فراهم کرد.
ما در مورد غرور چه چیزی نشان دادهایم (۱ تیموتائوس ۶:۴)؟ آیا خود را تسلیم آموزههای خدا کردهایم، یا دوست داریم بر سر معنای واقعی کلام خدا بحث کنیم؟ در مورد افراط (۱ تیموتائوس ۶:۶) چطور؟ آیا به آنچه داریم، از جمله همسری که ممکن است با او ازدواج کرده باشیم، راضی هستیم؟ یا به دنبال کسی جدید و متفاوت هستیم؟ در مورد بیکاری (۱ تیموتائوس ۵:۱۳)، آیا وقت خود را به طور سودمند برای خانواده و دیگران استفاده میکنیم، یا درگیر اشکال سرگرمی (تلویزیون، فیلم، ورزش، گشت و گذار در اینترنت، بازیها و غیره) هستیم که در بهترین حالت وقتتلفکن و در بدترین حالت وسوسههای گناه هستند؟ و در مورد غفلت از فقرا (۱ تیموتائوس ۶:۱۸)، اگر بر انجام کارهای خوب و «غنی بودن در کارهای نیک، آماده برای بخشش، مایل به ارتباط» تمرکز کنیم، آیا زمانی برای پیگیریهای گناهآلود خواهیم داشت؟
در سدوم
اسرائیل با «خواهرش، سدوم» مقایسه شد زیرا او از نظر روحانی رابطه طبیعی خود را با خدایش ترک کرد و روابط غیرطبیعی با جهان برقرار کرد. آیا کلیسا امروز بهتر است؟ «پس، چون تو ولرم هستی ... تو را از دهان خود بیرون خواهم انداخت. زیرا تو میگویی: 'من ثروتمندم و داراییهایم زیاد شده است و به چیزی نیاز ندارم،' و نمیدانی که تو بدبخت و بیچاره و فقیر و کور و برهنه هستی» (مکاشفه ۳:۱۶-۱۷). چه منظره رقتانگیزی باید بوده باشد دیدن مردان سدوم، پیر و جوان، که خانه لوط را محاصره کرده و «مردان» (در واقع فرشتگان) را میخواستند تا بیرون بیایند تا با آنها لواط کنند. چقدر رقتانگیز است دیدن این عمل، که خدا به وضوح آن را محکوم کرده است، توسط برخی در کلیسا تأیید میشود. وضعیت آنقدر بد بود که لوط دختران خود را به آن مردان شرور پیشنهاد داد تا هر کاری که میخواهند با آنها بکنند؛ و بعدها آن دختران از استدلال بیخدایانه همسایگانی که در میان آنها بزرگ شده بودند، پیروی کردند. فرشتگان آن مردان را کور کردند و لوط را نجات دادند، با این حال حتی در کوری نیز «خود را خسته کردند تا در را پیدا کنند»، آنقدر به مکروه خود اصرار داشتند.
مانند سدوم
چقدر کور هستیم اگر تشخیص ندهیم که پذیرش گسترده همجنسگرایی «نشانه زمان» است و باید مردم را در برابر آن هشدار دهیم، حتی اگر به معنای تحمل خشم جهان باشد. خدا شهرهای سدوم و عموره را ویران کرد و آنها را در معرض داوری بیعدالتیشان قرار داد، گویی برهنه در طوفان شن بیابان بودند. باید درک کنیم که تنها عدالت مسیح برهنگی ما را در برابر خدا میپوشاند، نه هرگز خودپسندی خودبرحقبینانه ما. خدا آن دشتهای پرآب را به بیابانی فقیر تبدیل کرد. چقدر فقیر هستیم اگر برای کلام خدا نایستیم. خداوند گفت: «همسر لوط را به یاد آورید» (لوقا ۱۷:۳۲)؛ قلب او در سدوم بود، بنابراین او به ستونی بیارزش و بیفایده از نمک تبدیل شد. آیا ما از نظر روحانی مانند سدوم هستیم، بیتفاوت به اینکه روابط ما با این جهان غیرطبیعی و توهینآمیز به خداست، شهوات خود را ارضا میکنیم و آن را طبیعی مینامیم؟
محکومیت همجنسگرایی بدتر از غفلت از اقتدار و ادعای خدا بر شما نیست. بیایید از غفلت بیدقت خود توبه کنیم و به او که مرد تا ما را عروس بیعیب و نقص خود سازد، نزدیکتر شویم.
توسط تام و سوزان استیر