درک آزادی مسیحی: آزادی واقعی در مسیح

«زیرا ای برادران، شما به آزادی فراخوانده شده‌اید؛ فقط آزادی را بهانه‌ای برای شهوت جسم قرار ندهید، بلکه با محبت به یکدیگر خدمت کنید.» (غلاطیان ۵:۱۳) آزادی فرزند خدا یکی از دارایی‌های بی‌قیمت اوست. او که توسط پسر آزاد شده است، واقعاً آزاد است. اما او به آزادی مسئولانه فراخوانده شده است، نه به بی‌بندوباری.

کودکان می‌خواهند از محدودیت‌های خانه آزاد باشند. جوانان می‌خواهند از انضباط مطالعه آزاد باشند. بزرگسالان می‌خواهند از نذرهای ازدواج خود آزاد باشند. هنوز دیگران علیه محدود شدن توسط شغل منظم شورش می‌کنند. اما اینها آزادی‌هایی نیستند که ما به آنها فراخوانده شده‌ایم.

ستارگان آزاد نیستند که مدارهای خود را ترک کنند و در سراسر فضا سرگردان شوند. یک قطار آزاد نیست که از ریل خارج شود و در حومه شهر پرسه بزند. یک هواپیما آزاد نیست که مسیر تعیین شده خود را ترک کند؛ ایمنی آن به اطاعت خلبان از مقررات بستگی دارد.

جووت اظهار نظر می‌کند، «هیچ قلمرویی وجود ندارد که در آن بی‌قانونان آزاد باشند. به هر طریقی که بخواهیم برویم، اگر می‌خواهیم آزادی را کشف کنیم، باید بندگی را بپذیریم. یک موسیقیدان باید به قوانین هارمونی احترام بگذارد تا در دنیای دوست‌داشتنی خود به وجد بیاید. یک سازنده باید خود را در بندگی قانون جاذبه قرار دهد، وگرنه آنچه پدیدار می‌شود خانه نیست، بلکه یک توده زباله است. مردی که به طور مداوم قوانین سلامتی را نادیده می‌گیرد، از چه نوع آزادی لذت می‌برد؟ در تمام این قلمروها، تجاوز به معنای معلول شدن است، ادای احترام به معنای آزاد بودن است.» درست است که ایماندار از قانون آزاد است (رومیان ۷:۳)، اما این بدان معنا نیست که او بی‌قانون است. او اکنون تحت قانون مسیح است، با بندهای محبت بسته شده است، و متعهد به اطاعت از دستورات متعددی است که در عهد جدید یافت می‌شود.

ایماندار از گناه به عنوان ارباب آزاد است (رومیان ۶:۷، ۱۸، ۲۲)، اما فقط برای اینکه خادم خدا و عدالت شود.

ایماندار از همه مردم آزاد است (۱ قرنتیان ۹:۱۹) تا خادم همه شود، تا بتواند بیشتر را به دست آورد.

اما او آزاد نیست که از آزادی خود به عنوان بهانه‌ای برای شر استفاده کند (۱ پطرس ۲:۱۶ RSV). او آزاد نیست که به جسم خود بپردازد (غلاطیان ۵:۱۳). او آزاد نیست که باعث لغزش یا رنجش شخص دیگری شود (۱ قرنتیان ۸:۹). او آزاد نیست که نام خداوند عیسی را بی‌حرمت کند (رومیان ۲:۲۳، ۲۴). او آزاد نیست که دنیا را دوست داشته باشد (۱ یوحنا ۲:۱۵-۱۷). او آزاد نیست که روح‌القدس ساکن را غمگین کند (۱ قرنتیان ۶:۱۹).

انسان در انجام کارهای خود به کمال یا آرامش نمی‌رسد. او آن را فقط در گرفتن یوغ مسیح و یادگیری از او می‌یابد.

«خدمت او آزادی کامل است.» دبلیو.دی.