سم تلخی
کارتون‌هایی که بسیاری از ما در کودکی – سال‌ها پیش – می‌دیدیم، به طور مداوم سم یا خطر را به شکل جمجمه و استخوان‌های متقاطع به تصویر می‌کشیدند، به این معنی که پتانسیل مرگ نزدیک بود. بسیاری از ما می‌توانستیم یک جمجمه و استخوان‌های متقاطع را روی قلب‌هایمان، یا حداقل در گوشه‌هایی از قلب‌هایمان قرار دهیم، زیرا یک گیاه سمی در آنجا وجود دارد. این گیاه به آرامی به ما آسیب می‌رساند و می‌تواند منجر به مرگ روحانی شود، حداقل به معنای اثربخشی ما برای مسیح.
تصویری بسیار واضح از چگونگی آلوده شدن و تأثیر سم تلخی بر زندگی پادشاه شائول وجود دارد. او مردی بود که سر و شانه‌هایش از همه دیگران بالاتر بود، کسی که توسط مردم انتخاب شده بود و مسح خدا بر او بود (اول سموئیل 10). شائول به نظر می‌رسید همه چیز را داشت: قدرت، اعتبار – حتی تشویق مردان. اما، کتاب مقدس نشان می‌دهد که شائول مردی تلخ مرد. به نظر می‌رسد بذرهای این تلخی در اوایل زندگی او کاشته شده بود، و او هرگز این گیاه مرگبار را از ریشه نکند.
تلخی یک واکنش بسیار ناسالم برای هر یک از ماست. قلب و ذهن را مسموم می‌کند و بر ما از نظر عاطفی و روحانی تأثیر می‌گذارد. در اول سموئیل 13:1-14 وارد صحنه نبردی می‌شویم که در آن دو نبرد در جریان بود:
اسرائیلیان در برابر فلسطینیان.
- شائول در برابر آغاز تلخی که بقیه عمرش او را آزار می‌داد.
تلخی کاشته شد
شائول قرار نبود وارد نبرد شود تا زمانی که سموئیل نبی برسد و قربانی‌های سوختنی به خدا تقدیم کند. اما چون مردان شائول از دشمن می‌ترسیدند و شائول می‌ترسید مردانش را از دست بدهد، او امور را به دست خود گرفت. پادشاه اهمیت اطاعت از راه مقرر خدا برای انجام کارها را نمی‌دید. خدا این را یک عمل احمقانه شورش دید که بر پادشاهی شائول و تمام فرزندانش تأثیر می‌گذاشت.
تلخی جوانه زد
هیچ سندی از توبه شائول وجود ندارد. در عوض، یک عمل استقلال در شمارش مردانش وجود دارد. بذر تلخی کاشته شده بود، و اولین جوانه با تکیه شائول بر فهم خود به جای اذعان به نیاز به کمک خدا آشکار شد!
بعداً، در اول سموئیل 15، می‌خوانیم که چگونه شائول دوباره با جنگ روبرو شد، این بار با عمالیقیان. در اینجا نیز، می‌بینیم که شائول شکست می‌خورد – با انتخاب برای نجات آگاگ پادشاه عمالیقیان، از خدا نافرمانی می‌کند. به نظر می‌رسد همانطور که این روایت را می‌خوانیم، غرور شائول بر او غلبه کرد و منجر به استقلال و نافرمانی بیشتر شد. نتیجه این تجربه این بود که نه تنها پادشاهی خود را از دست می‌داد، بلکه چون کلام خداوند را رد کرد، رفاقت و مشورت یک مرد خداپرست، سموئیل را نیز از دست داد (آیات 10-11، 26). بذرهای تلخی در زندگی شائول شروع به جوانه زدن کرده بود.
تلخی رشد کرد
همانطور که زندگی شائول را دنبال می‌کنیم، می‌بینیم که تلخی او رشد می‌کند. چون بذرهای تلخی از طریق نافرمانی، استقلال و عدم توبه او قبلاً کاشته شده بود، شائول نمی‌توانست با دیگران شاد باشد وقتی آنها شاد بودند. به عنوان مثال، وقتی داوود جالوت را شکست داد و مردم داوود را بیشتر از شائول ستایش کردند، جوانه دیگری از تلخی در قلب شائول جوانه زد.
خشم شائول نسبت به داوود افزایش یافت و بر افکار خود شائول تأثیر گذاشت. در ذهن خود، شائول شروع به ساختن پرونده‌ای علیه داوود کرد، با این فکر که این خادم وفادار او می‌خواهد پادشاهی را تصاحب کند. همانطور که می‌بینیم، تلخی باعث می‌شود که ما به طور نامتوازن یا نامتعادل فکر کنیم. این بر افکار ما تا جایی تأثیر می‌گذارد که همیشه بدترین چیز را در مورد شخصی که نسبت به او تلخ هستیم، فکر می‌کنیم. هنگامی که تفکر ما تحت تأثیر قرار می‌گیرد، ترس وارد می‌شود، که در مورد شائول منجر به توطئه علیه داوود و حتی حمله به او شد. ما ممکن است تا آنجا پیش نرویم که نیزه‌ای به سمت شخصی که نسبت به او تلخ هستیم پرتاب کنیم، همانطور که شائول کرد، اما شروع به پرتاب توهین می‌کنیم و به شخصیت او در چشمان دیگران حمله می‌کنیم.
این تلخی به درهم تنیدن، یا پیچیدن، خود در اطراف قلب شائول ادامه داد و باعث شد که او داوود را به طور کامل رد کند. اگر اجازه دهیم تلخی رشد کند، به همین نقطه در زندگی خود خواهیم رسید، جایی که حتی نمی‌توانیم در کنار شخصی که موضوع تلخی ماست، باشیم! احساسات شائول علیه داوود آنقدر قوی شد که او از بودن در کنار داوود وحشت داشت و حتی به دنبال راه‌هایی برای حذف کامل او از زندگی خود بود.
تلخی از بین رفت
در حالی که ممکن است ما به اندازه شائول پیش نرویم، تلخی می‌تواند همانقدر بر ما تسلط داشته باشد که بر پادشاه شائول داشت. پولس در فیلیپیان 4:6-9 (NKJV) به ما یادآوری کرد که چگونه بر چنین تلخی غلبه کنیم. او گفت: «برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و التماس، با شکرگزاری، درخواست‌های خود را به خدا اعلام کنید؛ و صلح خدا، که فراتر از هر فهمی است، قلب‌ها و ذهن‌های شما را از طریق مسیح عیسی حفظ خواهد کرد. سرانجام، ای برادران، هر آنچه راست است، هر آنچه شریف است، هر آنچه عادلانه است، هر آنچه پاک است، هر آنچه دوست‌داشتنی است، هر آنچه خوش‌نام است، اگر فضیلتی هست و اگر چیزی ستودنی هست – بر این چیزها تأمل کنید. چیزهایی که از من آموختید و دریافت کردید و شنیدید و دیدید، اینها را انجام دهید، و خدای صلح با شما خواهد بود.»
این کلید از بین بردن تلخی است. ما نباید اجازه دهیم این سم مانند زندگی شائول گسترش یابد. روح خدا ما را تشویق می‌کند که «هیچ کلام فاسدی از دهان شما بیرون نیاید، بلکه آنچه برای بنای لازم خوب است، تا به شنوندگان فیض بخشد. و روح‌القدس خدا را غمگین نکنید، که با او برای روز رستگاری مهر شده‌اید. تمام تلخی، خشم، عصبانیت، فریاد و بدگویی با تمام بدخواهی از شما دور شود. و نسبت به یکدیگر مهربان، دلسوز و یکدیگر را ببخشید، همانطور که خدا در مسیح شما را بخشید» (افسسیان 4:29-32).
اجازه ندهید سم یک قلب نابخشوده گسترش یابد و تلخی ریشه دواند! آن را از ریشه بکنید با توبه و سپردن آن به خدا. هر چیز دیگری مانند شائول بودن و عمل کردن با استقلال و نافرمانی است!
