کتاب مقدس پیش‌بینی کرده بود که مسیح همراه با مجرمان مصلوب خواهد شد: «او با متجاوزان شمرده شد» (اشعیا ۵۳:۱۲). و نه تنها از طریق نبوت مستقیم، مانند اینجا در اشعیا، بلکه در «نوع» نیز، همانطور که در زندگی یوسف دیده می‌شود (پیدایش ۴۰:۲۱-۲۲). یوسف بی‌گناه در زندان در کنار ساقی و نانوا فرعون قرار گرفت. او با متجاوزان شمرده شد. یکی از اینها محکوم شد، دیگری بازگردانده شد—یک پیش‌بینی قابل توجه از آنچه برای دو دزدی که در دو طرف مسیح بودند اتفاق می‌افتاد!
لوقا چیزی درباره دو راهزن ذکر می‌کند که سه انجیل دیگر ثبت نکرده‌اند: یکی از آنها توبه کرد و به مسیح ایمان آورد. در واقع، متی می‌گوید که هر دو راهزن در آغاز رنج‌های مسیح بر صلیب، خداوند را مسخره می‌کردند (متی ۲۷:۴۴). سپس به گفته دکتر لوقا، یک تغییر قابل توجه و دراماتیک در یکی از آنها رخ داد.
چه اتفاقی افتاد؟ فیض خدا در وجدان این راهزن کار کرد؛ با گذشت ساعت‌ها، او تحت تأثیر کلمات و رفتار خدایی مسیح قرار گرفت. او به وضوح به زندگی پس از مرگ اعتقاد داشت و می‌دانست که برای آن آماده نیست. او گناهکاری خود را اعتراف کرد و مسیح را به عنوان خداوند اعتراف کرد و گفت: «خداوندا، مرا به یاد آور.» پاسخ مبارک این بود: «امروز با من در بهشت خواهی بود» (لوقا ۲۳:۴۳). مرد تازه نجات یافته مجبور نبود تا پادشاهی منتظر بماند تا خداوند او را به یاد آورد، بلکه او همان روز در بهشت خواهد بود. اما خداوند می‌خواهد که ما او را در شام مقدسی که او مقرر کرد به یاد آوریم. راهزن توبه کننده این فرصت را در اینجا بر روی زمین به دست نیاورد—او بلافاصله به بهشت رفت. این مورد برای ما نیست. بیایید از این فرصت استفاده کنیم در حالی که هنوز اینجا هستیم. بهشت و پادشاهی در راهند، اما اکنون زمان اعلام مرگ اوست.
