انجیل مرقس، خداوند عیسی را به عنوان خادم و نبی خدا توصیف می‌کند. او همچنین به عنوان کسی معرفی می‌شود که شاگردان را فراخواند تا پس از رفتن او به آسمان، در این دنیا از او پیروی کرده و نماینده او باشند. آیات بالا بر عظمت او تأکید می‌کنند، حتی با اینکه او همیشه یک خادم متواضع بود.
در کتاب مقدس، کوه با سلطه و قدرت مرتبط است. اقتدار مسیح در فراخوان حاکمانه او بیان می‌شود، آنقدر قدرتمند که کسانی که او فراخواند بلافاصله به سوی او، مرکز بزرگ جاذبه، آمدند. برتری او بیشتر دیده می‌شود زیرا او دوازده نفر را منصوب کرد تا با او باشند، از او بیاموزند، آموزش ببینند و سپس توسط او فرستاده شوند. او آنها را به مأموریت‌های مختلفی که در انجیل‌ها و اعمال رسولان توصیف شده است، فرستاد. معجزات اولیه، «اعمال قدرت عصر آینده» (عبرانیان ۶:۵)، برای مدت محدودی بودند، اما امروز همان خداوند هنوز از جلال کار می‌کند. چه امتیازی است که در حضور او باشیم، که با «دعوت مقدس» (۲ تیموتائوس ۱:۹) به آن فراخوانده شده‌ایم.
مسیح در آسمان روح خود را به ما داده است تا ما – ایمانداران امروز – بتوانیم با او باشیم و توسط او فرستاده شویم. خداوند متعال برای هر ایمانداری که در این دنیا زندگی می‌کند، وظیفه‌ای دارد. او به زودی می‌آید، و در حالی که منتظر این هستیم، می‌توانیم به عنوان ابزارهای مشتاق او خدمت کنیم. این ممکن است شامل انتقال افکار او از طریق کلامش یا انجام کارهایی برای منفعت دیگران، نجات‌یافته یا نجات‌نیافته باشد.
آیا ما مایل و آماده‌ایم که توسط او استفاده شویم، به عنوان ظروفی مناسب برای استفاده استاد؟ ما در اینجا زندگی می‌کنیم تا او را در دنیایی که توسط «شاهزاده این جهان» که همچنین «خدای این عصر» است، نمایندگی کنیم. خداوند ما بر این جهان غلبه کرده است و او می‌خواهد ما در حالی که به او خدمت می‌کنیم، غلبه‌کنندگان باشیم.
