این عبارت شگفت‌انگیز از حبقوق ۲:۴ در سه جای رساله‌های پولس نقل شده است: رومیان ۱:۱۷، غلاطیان ۳:۱۱ و عبرانیان ۱۰:۳۸. در هر ارجاع عهد جدید، بر یک عبارت تأکید می‌شود و بدین ترتیب شگفتی بی‌نظیر فیض خدا و تحقق، هرچند اکنون تا حدی، کلام نبوی را برجسته می‌کند.
به فیض خدا، حبقوق مأمور شد تا درباره پاسخ خدا، در رهایی، به بی‌عدالتی که توسط همان ستمگری که خدا از او برای داوری مردم به خاطر انحرافشان از او استفاده کرده بود، به قومش وارد شده بود، بنویسد. خدا همه را در قبال اعمالشان مسئول می‌داند. وعده در اینجا به کسانی است که ایمان را به کار می‌برند. عذاب فوری قوم او مستلزم صبر است، اما عادلان باید از این مرحله عبور کنند تا یاد بگیرند در همه شرایط به خدا توکل کنند: او باید به ایمان زیست کند. خدا وعده داده است و او آن را محقق خواهد کرد.
زیرا آن حتماً خواهد آمد، آن تأخیر نخواهد کرد (حبقوق ۲:۳).
کتاب رومیان
وقتی به اولین نقل قول عهد جدید می‌رسیم، تأکید بر این است که عادل به ایمان زیست خواهد کرد. کتاب رومیان انجیل خدا را پیش روی ما قرار می‌دهد. اینکه خدا عادل است و چگونه، در عدالت خود، از طریق خداوند ما عیسی مسیح و کار او، مبنایی را فراهم کرده است که ایمان می‌تواند بر اساس آن به زندگی دست یابد. گناه و مرگ سهم انسان در این دنیاست تا زمانی که نجات از طریق ایمان توسط خدا فراهم شود. کسانی که عادل بوده‌اند، که قبلاً ناعادل بودند، به ایمان به سوی خدا زنده می‌شوند؛ آنها از طریق خداوند ما عیسی مسیح زندگی دارند.
ارجاع در غلاطیان
ارجاع در غلاطیان به ایمان را با اعمال شریعت مقایسه می‌کند. غلاطیان ۳:۱۰ می‌گوید که از طریق شریعت، انسان‌ها زیر لعنت می‌آیند و می‌میرند:
زیرا هر که از اعمال شریعت باشد، زیر لعنت است؛ زیرا نوشته شده است: «ملعون است هر که در تمام چیزهایی که در کتاب شریعت نوشته شده است، ثابت نماند تا آنها را به عمل آورد.»
همه توسط شریعت محکوم شده‌اند و تنها می‌توانند به وسیله (یا بر اساس اصل) ایمان، و آن هم در خداوند ما عیسی مسیح، تبرئه شوند، زیرا او «لعنتی برای ما» شد و محکومیت خدای عادل و قدوس را متحمل شد. (رومیان ۸: ۱-۴ را بخوانید).
آخرین ارجاع در عبرانیان
آخرین ارجاع در عبرانیان بر این تأکید دارد که زیست خواهد کرد به ایمان. فکر در اینجا این نیست که ما به ایمان عادل شمرده می‌شویم، بلکه ایمان قدرت برای زیستن در این دنیا، در انتظار آمدن خداوند ما عیسی، است.
او که خواهد آمد، خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد.
به تغییر ضمیر از حبقوق ۲:۳ از «آن» به «او» توجه کنید، که نتیجه مکاشفه خداوند ما عیسی مسیح، در انسانیت در این دنیا، و وعده آمدن او برای و با مقدسینش است. این یک هشدار جدی برای کسانی است که مدعی نجات هستند اما واقعاً ایمان ندارند. ایماندار به خداوند ما عیسی مسیح به لذت کامل نجات، یعنی نجات روح، می‌رسد، کسانی که «به هلاکت باز نمی‌گردند.»
بگذارید ما کسانی باشیم که عادل هستند و کسانی که به ایمان، زیست خواهند کرد.وعده‌های خدا مطمئن هستند، این خداست که عادل می‌شمارد (رومیان ۸:۳۳)، این خداست که ایمان می‌دهد (افسسیان ۲:۸)، و هدیه خدا حیات جاودان است (رومیان ۶:۲۳).»
