اکنون باید یکی دیگر از پیامدهای وحشتناک گناه را در نظر بگیریم.
گناه انسان را ناتوان ساخته است. ما نه تنها به بندگی گناه افتادهایم (همانطور که در بررسی رستگاری دیدیم) بلکه کاملاً بدون قدرت برای خشنود ساختن یا خدمت به خدا هستیم. با این حال، مخلوق باید همیشه (در حدود خود) کاملاً به خالق خود خدمت کند.
بنابراین، ما باید قدرت داشته باشیم تا هم ما را از فلج داخلی ناشی از گناه رهایی بخشد و هم ما را قادر سازد تا در خدمت به اراده خدا، شرایط بیرونی را به درستی پشت سر بگذاریم. ما این قدرت را با سکونت روح خدا به دست میآوریم.
وعده قدرت روحالقدس
شاید چیزی کمتر کافی بود، اما خدا به طرز شگفتانگیزی روحالقدس خود را به ما داد. هنگامی که مسیح قیام کرده در شرف بازگشت به جلال بود، به شاگردان خود گفت که، «شما پس از آنکه روحالقدس بر شما نازل شود، قدرت خواهید یافت و شاهدان من خواهید بود» (اعمال 1:8). همانطور که در اعمال 2 دیده میشود، این وعده 10 روز بعد در روز پنطیکاست محقق شد.
ما دیدهایم که حزقیال 36، 37 در مورد کار تولد تازه و احیای مجدد که در باقیمانده اسرائیل در آینده انجام خواهد شد تا آنها را برای برکت هزاره آماده کند، نبوت میکند. هر دو فصل همچنین به هدیه روحالقدس اشاره میکنند: «من روح خود را در شما خواهم نهاد و شما را وادار خواهم کرد که در احکام من سلوک کنید و فرایض مرا نگاه دارید و آنها را به جا آورید (36:27)... و روح خود را در شما خواهم نهاد و شما زنده خواهید شد» (37:14). در نتیجه، زندگی روحانی در اسرائیل وجود خواهد داشت که خود را در اطاعت فعال از اراده خدا بیان خواهد کرد. آنها میخواهند آنچه را که خدا دستور میدهد انجام دهند. همین چیز در پایان یوئیل 2 پیشبینی شده است، که پطرس در روز پنطیکاست آن را نقل کرد و گفت که آنچه در میان آنها اتفاق افتاده بود، نمونهای از آنچه یوئیل پیشگویی کرده بود، بود.
با این حال، هدیه روحالقدس در پنطیکاست دارای کمال و دوامی بود که هرگز در دوران عهد عتیق مورد توجه قرار نگرفته بود. تولد تازه توسط روحالقدس تولید میشود و به ما طبیعتی جدید میدهد که در ذات و شخصیت اصلی خود روحانی است (یوحنا 3:6).
آنچه توسط عمل روحالقدس تولید میشود، از طبیعت خود او بهرهمند است. اما تولد تازه باید از سکونت روحالقدس در افرادی که قبلاً دوباره متولد شدهاند، متمایز شود، که این همان چیزی است که در پنطیکاست رخ داد. همچنین توجه داشته باشید که قدرت با سکونت شخصی روحالقدس در بدن ایماندار مرتبط است و نه با طبیعت جدیدی که توسط روحالقدس تولید میشود. رومیان 7:7-8:4 را ببینید.
رهایی از فلج داخلی
در رومیان 7، تجربه کسی را میبینیم که دوباره متولد شده است، زیرا او «انسان درونی (که) از شریعت خدا لذت میبرد» (آیه 22) را دارد. در نتیجه، او خواهان چیزهای خوب است اما متوجه میشود که قادر به انجام آن نیست. تنها زمانی که او رهاییبخش را در «عیسی مسیح، خداوند ما» (آیه 25) مییابد و «شریعت (کنترل) روح حیات در مسیح عیسی» (8:2) را میشناسد، قدرت غلبه بر «شریعت (کنترل) گناه و مرگ» (8:2) و انجام کارهایی را که شریعت به حق میطلبید (8:4) را دارد. قدرت رهاییبخش تنها در مسیح و در روحالقدس او یافت میشود.
آیات بالا قدرت را به ما نشان میدهد که ما را از فلج داخلی ناشی از گناه رهایی میبخشد. این رهایی باید قبل از آنکه بتوانیم با قدرت در شهادت به خداوند قیام کرده خود مشخص شویم، اتفاق بیفتد. اعمال 1:8 و لوقا 24:49 را ببینید. باید به یاد داشته باشیم که حتی به عنوان مقدسین، ما قدرت ذاتی نداریم.
بلکه، تمام قدرت برای ما در شخص روحالقدس که به ما داده شده است، میآید. 11 مردی که خداوند قیام کرده در لوقا 24:49 با آنها صحبت کرد، رسولانی بودند که بعدها بنیاد کلیسا بر آنها بنا شد. قبلاً، کار قدرتمندی از روحالقدس در آنها وجود داشت، و برای بیش از سه سال آنها به طور خاص توسط خود خداوند تعلیم دیده بودند. با این حال، هیچ یک از این چیزها به آنها قدرت نداد. هر چقدر هم که آنها مشتاق شروع کار بزرگ شهادت خود بودند، قادر به انجام آن نبودند تا زمانی که خود روحالقدس برای سکونت در آنها داده شد. آنها تا آن زمان اصلاً به خداوند قیام کرده شهادت ندادند. اما بلافاصله پس از سکونت روح، دهان آنها با نتایج بزرگ و شگفتانگیز باز شد.
سکونت و پر شدن از روحالقدس
در پنطیکاست، شاگردان نه تنها توسط روحالقدس ساکن شدند، بلکه از او پر شدند (اعمال 2:4). پر شدن از روحالقدس به این معنی است که هیچ نیرویی اجازه فعالیت در درون ایماندار را ندارد تا با قدرت روح مخالفت یا مانع شود. این پر شدن از روح دائمی نیست، همانطور که سکونت او دائمی است، زیرا پطرس دوباره در اعمال 4:8 و باز هم در اعمال 4:31 از روح پر شد. هنگامی که روحالقدس بدین ترتیب ایماندار را پر میکند، جسم ایماندار (طبیعت کهنه) داوری شده و آرام میشود. قدرت روح سپس غیرقابل مقاومت است. استفان این را نشان میدهد. او که پر از روحالقدس بود، «پر از ایمان و قدرت» بود و مخالفانش «قادر به مقاومت در برابر حکمت و روحی که او با آن سخن میگفت، نبودند» (اعمال 6:8-10). آنها که قادر به مقاومت در برابر او با کلمات نبودند، خشن شدند و او را سنگسار کردند و بدین ترتیب «معبد» روحالقدس را نابود کردند.
تاریخ کلیسای اولیه که در اعمال ثبت شده است نشان میدهد که پر شدن از روحالقدس تنها گاهی اوقات اتفاق میافتاد، حتی با رسولان. با این حال، همه مسیحیان اکنون در افسسیان 5:18 تشویق میشوند که «از روح پر شوید»، و این به طرز شگفتانگیزی با «مست شدن از شراب» مقایسه میشود. هنگامی که شراب بیش از حد نوشیده میشود، کنترل شخص را به دست میگیرد و او را از خود بیخود میکند. چنین عملی از شیطان است و شیطانی است. با این حال، روحالقدس نیز میتواند یک شخص را کاملاً کنترل کند و او را از خود بیخود کند، اما به روشی الهی و خوب. در اینجا در افسسیان 5:18، بسیار خوب با بسیار بد مقایسه میشود. بنابراین، اگر کسی از روح پر شود، پس بدیهی است که هر آنچه که خود او و از او نیست، حذف میشود. جایی برای چیزهای دیگر باقی نمیماند.
موانع قدرت روحالقدس
این چیزهای دیگر (که اغلب افکار ما را پر میکنند و زمان و انرژی ما را مصرف میکنند) هستند که ما را از داشتن قدرتی که برای شهادت و خدمت میخواهیم، باز میدارند. این چیزهای دیگر فقط چیزهای شیطانی نیستند، بلکه بسیاری از چیزهای بیاهمیت و بیفایده هستند که اغلب درگیر آنها میشویم. از این رو، میخوانیم: «روحالقدس خدا را غمگین مسازید» (افسسیان 4:30). اگر او را غمگین کنیم، حضور ساکن او را از دست نمیدهیم زیرا آیه ادامه میدهد: «که به وسیله او تا روز رستگاری مهر شدهاید.» با این حال، تا زمانی که او را غمگین کنیم، بسیاری از مزایای حضور او مانند قدرت روحانی و شادی روحانی را از دست میدهیم. برخی از چیزهایی که او را غمگین میکنند عبارتند از: بدخواهی، تلخی، خشم، عصبانیت، فریاد و بدگویی (آیه 31). از آنجا که این چیزها اغلب در ما دیده میشوند، شگفتی این است که قدرت او اصلاً آشکار میشود!
قدرت روحالقدس در خدمت پولس
پولس رسول فراخوانده و نجات یافت تا الگویی برای ما باشد (اول تیموتائوس 1:16). بنابراین، میتوانیم ببینیم که روحالقدس چگونه باید در ما کار کند با نگاه کردن به اینکه چگونه قدرت روحالقدس در زندگی خدمت و شهادت پولس کار میکرد. دامنه خدمت او فوقالعاده بود. در حدود 25 سال، او مردم را در صدها هزار مایل مربع بشارت داده بود، با پای پیاده سفر میکرد و گاهی با کشتی یا حیوان سوار میشد. واقعاً یک شاهکار معجزهآسا! این تنها به این دلیل ممکن بود که او توسط روحالقدس انرژی میگرفت.
سادگی موعظه
اول قرنتیان 2:1-5 سادگی موعظه او را نشان میدهد. تمام تزئینات صرفاً انسانی کنار گذاشته شد تا حقیقت مرکزی صلیب مسیح به وضوح بیشتری آشکار شود. موعظه او با «اثبات روح (مقدس) و قدرت» مشخص میشد تا ایمان کسانی که پیام او را دریافت میکردند، در «حکمت انسانها نباشد بلکه در قدرت خدا» باشد.
قدرت حیاتبخش
دوم قرنتیان 3:1-6 و 4:1-7 قدرت حیاتبخش خدمت پولس را به ما نشان میدهد. ایمانداران او «نامه مسیح... نوشته شده... با روح خدای زنده» بودند، زیرا «روح حیات میبخشد.» هم حیات و هم نور در این قسمت به هم مرتبط هستند، زیرا پولس میگوید: «نور معرفت جلال خدا در چهره عیسی مسیح [از طریق] ظروف گلی میدرخشد، تا برتری قدرت از خدا باشد، و نه از ما.»
سلاحهای روحانی
دوم قرنتیان 10:1-6 و افسسیان 6:12-18 قدرت و نیاز به سلاحهای روحانی را در درگیریهای تهاجمی انجیل به ما نشان میدهد. قدرتهای شیطانی خود را در ذهن انسانها مستحکم کردهاند و دژهای استدلال انسانی و افکار بلند را تشکیل دادهاند که تنها با سلاحهای روحانی روحالقدس میتوان آنها را سرنگون کرد.
میوههای روحانی
اول تسالونیکیان 1 و 2 تصویری زیبا از میوههای روحانی را که در زندگی و شخصیت ایمانداران جدید دیده میشود، زمانی که انجیل «نه... فقط با کلام، بلکه با قدرت، و با روحالقدس، و با اطمینان بسیار» (1:5) میآید، به ما میدهد. در حالی که آنها خدای زنده و حقیقی را خدمت میکردند و منتظر پسر او از آسمان بودند، ایمانداران تسالونیکی پیروان خداوند، نمونههایی برای سایر ایمانداران، و واعظان کلامی بودند که آنها را نجات داده بود.
استقامت و محبت
سرانجام، دوم تیموتائوس 1 روحالقدس را به عنوان قدرت برای استقامت و محبت نشان میدهد - روح با «روح... قدرت، و محبت، و ذهن سالم» (آیه 7) مشخص میشود تا ایماندار قادر باشد «شریک رنجهای انجیل بر حسب قدرت خدا» (آیه 8) باشد. ایماندار همچنین قادر است «با روحالقدس که در ما ساکن است» سپرده خوب حقیقت را که به او سپرده شده است، حفظ کند (آیه 14).
همانطور که در بالا میبینیم، میتوانیم واقعاً بگوییم که هدیه روحالقدس خدا، و همچنین هدیه پسرش، هر دو غیرقابل توصیف هستند (دوم قرنتیان 9:15).
معجزات و نمایش قدرت خدا
اکنون، برخی افراد معتقدند که چون خدا تغییرناپذیر است و چون قدرت روحالقدس در آغاز مسیحیت بسیار زیاد بود و در نشانهها و عجایب نمایش داده میشد، همه اینها باید امروز نیز دیده شود. خدا واقعاً تغییرناپذیر است اما این بدان معنا نیست که او نمیتواند نحوه برخورد خود با انسانها را، بر اساس حکمت خود، برای مواجهه با موقعیتهای متغیر، تغییر دهد. او این کار را در گذشته انجام داده است.
نمایش قدرت او در معجزات هرگز ثابت نبوده است. در واقع، معجزات تنها در سه دوره از تاریخ بشر (که در مجموع حدود 300 سال را پوشش میدهد، ویراستار) دیده شدهاند. معجزات ابتدا زمانی دیده شدند که خدا، از طریق موسی، مداخله کرد تا اسرائیل را از مصر به فلسطین بیاورد و سیستم شریعت را آغاز کند. معجزات بعدی حدود 500 سال بعد دیده شدند، زمانی که خدا از طریق الیاس و الیشع مداخله کرد تا اسرائیل را به شریعت شکسته فراخواند و از نیکویی خود شهادت دهد. معجزات برای 900 سال دیگر دیده نشدند تا زمانی که خدا در مسیح مداخله کرد و کمی بعد کلیسا را از طریق رسولان تشکیل داد. تقریباً هیچ معجزهای در زمانهای دیگر انجام نشد. «یحیی (تعمید دهنده) هیچ معجزهای نکرد» (یوحنا 10:41). او درست قبل از آغاز سومین دوره بزرگ معجزات در ارتباط با مسیح زندگی میکرد.
برخلاف باور عمومی، این نشانههای معجزهآسا واقعاً نمایش بزرگی از قدرت خدا نبودند، زیرا آنها فقط برای زمین، برای زمان مؤثر بودند. به عنوان مثال، در اعمال 9، انیاس شفا یافت و دورکاس از مردگان برخاست، اما هر دو چند سال بعد مردند و معجزات گویی هرگز اتفاق نیفتاده بودند. اما اعمال 9 با تبدیل شائول طرسوسی آغاز میشود. همراهان سفر او از تعجب لال شده بودند، حتی اگر معجزه را درک نمیکردند. البته، این یک معجزه روحانی بزرگ بود که هنوز هم بر تمام جهان تأثیر میگذارد.
در واقع، هر تبدیل واقعی یک معجزه است که تا ابد باقی میماند و این معجزات بزرگ روزانه اتفاق میافتند. موعظه مدرن و فقدان قدرت
موعظه پولس قدرت روحالقدس را به نمایش میگذاشت. متأسفانه، نمیتوانیم در مورد بیشتر موعظههای مدرن اینگونه صحبت کنیم. واقعیت این است که بسیاری از موعظههای مدرن با همان چیزهایی مشخص میشوند که پولس از آنها اجتناب میکرد تا موعظهاش در قدرت روحالقدس باشد. او تمام بیصداقتی، از جمله دستکاری فریبکارانه کلام خدا (دوم قرنتیان 4:2) و همچنین چیزهای به اصطلاح معتبر مانند برتری گفتار و حکمت انسانی (اول قرنتیان 2:1-5) را رد کرد.
با این حال، حتی زمانی که کلام امروز با وفاداری و بدون توسل به روشهای انسانی موعظه میشود، باز هم به نظر میرسد که کمبود قدرت وجود دارد. افسسیان 4:30 و اول تسالونیکیان 5:19 ممکن است به ما کمک کند تا دلیل آن را درک کنیم. اغلب روحالقدس توسط زندگی، رفتار و نگرش خادم غمگین میشود، و از این رو، در آنچه او انجام میدهد، ثمره کمی وجود دارد. حتی زمانی که اینگونه نیست، روحالقدس هنوز هم از وضعیت کلی پایین در میان مسیحیان غمگین میشود. علاوه بر این، روحالقدس با معرفی سازمانهای انسانی (همانطور که امروز در تمام فرقهها دیده میشود، ویراستار) که اجازه عمل آزادانه او را در میان قوم خداوند نمیدهند، خاموش (سرد) میشود. حتی بیشتر، بیاعتقادی فزایندهای در میان بسیاری از کسانی که ادعا میکنند خادمان خدا هستند، وجود دارد، به طوری که آنها تقریباً هر حقیقتی را که متعهد به حمایت از آن هستند، انکار و تمسخر میکنند. بنابراین، روحالقدس درست در میان آنچه خود را کلیسای مسیحی مینامد، غمگین و خاموش میشود، و همین واقعیت به تنهایی دلیل عدم نمایش بزرگ قدرت اوست.
با این حال، روحالقدس هنوز در حال کار است و مردم در حال تبدیل و برکت یافتن هستند، حتی اگر کار او به روشهای آرامتر و کمتر مورد توجه نسبت به روزهای اولیه رسولان پیش میرود.
قدرت برای پیروزی در زندگی خودمان
قدرت برای پیروزی در زندگی خودمان به همان اندازه قدرت برای خدمت مهم است. ما میتوانیم قدرت برای پیروزی را با سلوک در روح تجربه کنیم (غلاطیان 5:16). افسسیان 1:13 میگوید که روحالقدس به ما داده شد زمانی که ما انجیل را برای نجات خود باور کردیم. پس از ایمان آوردن، روحالقدس ما را به عنوان متعلق به خدا مشخص میکند (ما را مهر میکند). اما سپس ما باید در روح سلوک کنیم - او باید منبع و انرژی عملی و واقعی زندگی و فعالیتهای ما باشد. راه رفتن یکی از اولین فعالیتهای ما به عنوان یک نوزاد است، بنابراین خدا از آن به عنوان یک بیان مجازی برای تمام فعالیتهای ما استفاده میکند. افکار، گفتار و اعمال ما باید تحت کنترل روحالقدس باشد. تنها در این صورت است که ما خواستههای جسم، طبیعت کهنه خود را برآورده نخواهیم کرد (غلاطیان 5:17).
روحالقدس قدرتی تعالیبخش دارد که بسیار بیشتر از کشش رو به پایین جسم است، و ما میتوانیم آن قدرت را تجربه کنیم اگر در او سلوک کنیم. تمام غلاطیان 5:13-26 را بخوانید.
چگونه در روح سلوک کنیم
چگونه در روح سلوک کنیم؟ غلاطیان 6:7-9 را بخوانید. زندگی روزمره ما از کاشت و درو تشکیل شده است، گویی هر روز با یک سبد بذر روی هر شانه بیرون میرویم. ممکن است یک دست را در سبد جسم بگذاریم و برای جسم بکاریم، یا دست دیگر را در سبد روح بگذاریم و برای روح بکاریم. به عبارت دیگر، ممکن است تسلیم شویم و کارهایی را انجام دهیم که صرفاً جسم را ارضا میکنند یا ممکن است خود را به چیزهای روحالقدس بسپاریم و بذرهایی بکاریم که برای جلال خدا ثمر خواهند داد.
خدا این کار را برای ما انجام نمیدهد. ما خودمان این کار را میکنیم! تمام روز، ما یکی از این دو را انجام میدهیم. دست خود را دائماً در کدام سبد قرار میدهید؟
راز سلوک در روح، امتناع قاطع از سبد جسم و استفاده قاطع و فعال از سبد روح است! با این حال، ما بسیاری از مسیحیان را میبینیم که





