تعریفی که ما برای تقوا استفاده می‌کنیم این است: «سبک زندگی‌ای که به طور مداوم شخصیت خدا را منعکس می‌کند.» این شخصیت به طور کامل در زندگی خداوند عیسی بیان شده است. پولس از عبارت «راز تقوا بزرگ است» استفاده می‌کند. کلمه بزرگ همان کلمه‌ای است که ما از آن «مگا» را گرفته‌ایم که به معنای بزرگ، عظیم در وسیع‌ترین معناست. این بر اهمیت این حقیقت که پنهان بود، اما اکنون در شخص خداوند عیسی آشکار شده است، برای زندگی‌ای شبیه خدا تأکید می‌کند. این عبارت «بزرگ» در تضاد با چیزی است که تیموتائوس در افسس شنیده بود: «دیانای افسسیان بزرگ است!» (اعمال ۱۹:۲۸، ۳۴، ۳۵). آنچه معبد دیانا را مشخص می‌کرد، بت‌پرستی و بی‌اخلاقی بود. چه تضادی! شخصیت واقعی تقوا در خداوند عیسی مبارک دیده می‌شود!
این راز تقوا باید با کسانی که «راز ایمان را با وجدانی پاک» نگه می‌دارند، ثابت باشد (۱ تیموتائوس ۳:۹). این به حقیقت بزرگ نجات و عدالتی اشاره دارد که از طریق مسیح یافت می‌شود، که در کسانی که ایمان می‌آورند، تقوا را تولید می‌کند.
پولس ادامه می‌دهد و به ما یادآوری می‌کند که این تقوا به طور کامل در تجسم مسیح، در تولد او و زندگی کاملی که او برای جلال خدا زیست، دیده شد. او تجلی «شبیه خدا بودن» کامل بود که در متن امروز توصیف و مشخص شده است.
تقوای واقعی نه تنها در این مرد مبارک در حالی که اینجا بود دیده شد؛ او همچنین منبع تقوایی است که در زندگی من و شما دیده می‌شود. تنها زمانی که من مشغول او باشم، روح خدا این تقوا را در من تولید خواهد کرد. این تقوا واقعاً مسیح‌مانندی است، زیرا من به تصویر مبارک او متحول و مطابق می‌شوم!
