سوال: آیا درخواست آزادی زودهنگام یا کاهش مجازات از خداوند اشتباه است؟
پاسخ: پاسخ دادن به این سوال با یک بله یا خیر ساده آسان نیست. گناه فقط نقض قانون انسان نیست، بلکه توهین به خداست. در نظر او بسیار جدی است، زیرا او به ما می‌گوید که «مزد گناه مرگ است» (رومیان ۶:۲۳ NKJV) و «روحی که گناه کند خواهد مرد» (حزقیال ۱۸:۲۰). پسر ولخرج به پدرش گفت: «من به آسمان و در نظر تو گناه کرده‌ام» (لوقا ۱۵:۲۱).
خداوند حکومت را برای خیر انسان برقرار کرده است. بدون حکومت ما در شرایطی از هرج و مرج و آشفتگی دائمی زندگی می‌کردیم، همانند روزهای داوران اسرائیل. در مورد این زمان می‌خوانیم: «در آن روزها در اسرائیل پادشاهی نبود؛ هر کس آنچه را که در نظر خودش درست بود انجام می‌داد» (داوران ۲۱:۲۵). نتایج وحشتناک بود.
از آنجا که حکومت اکنون به انسان سپرده شده است، و انسان گناهکار است، قطعاً در اجرای عدالت شکست وجود خواهد داشت. کسانی که به دنبال حکومت هستند عموماً بهترین مردان نیستند. به دلیل گناهکاری انسان می‌بینیم که خدا ممکن است بر پادشاهی‌های انسان «پست‌ترین مردان» را قرار دهد (دانیال ۴:۱۷). و «چون حکم علیه عمل بد به سرعت اجرا نمی‌شود، از این رو دل پسران انسان کاملاً به انجام بدی متمایل است» (جامعه ۸:۱۱). زمانی فرا می‌رسد که «پادشاهی در عدالت سلطنت خواهد کرد، و شاهزادگان با عدالت حکومت خواهند کرد» (اشعیا ۳۲:۱) – آن پادشاه خداوند عیسی مسیح خواهد بود. انسان او را به عنوان پادشاه انتخاب نخواهد کرد، بلکه خدا پادشاهی را به او خواهد داد زیرا او شایستۀ آن است. او برای ۱۰۰۰ سال حکومت خواهد کرد.
با فرض اینکه شخصی که این سوال را می‌پرسد در زندان است، اجازه دهید چند سوال بپرسم. لطفاً صادقانه به آنها پاسخ دهید.
آیا از جرمی – گناهی – که شما را به آنجا کشانده است، توبه کرده‌اید؟
- آیا گناه خود را به خدا اعتراف کرده‌اید و آیا او شما را بخشیده است؟
- آیا به خداوند عیسی مسیح برای نجات ایمان آورده‌اید؟
- اگر نجات یافته‌اید، آیا هم‌زندانیان شما از طریق اعتراف و زندگی‌ای که دارید، این را می‌دانند؟
- آیا در برابر خدا احساس می‌کنید که حکم شما ناعادلانه است یا اینکه شایستۀ آزادی هستید؟
- آیا درس خود را آموخته‌اید؟
- اگر آزاد شوید، آیا در خطر بازگشت به زندگی‌ای هستید که شما را به زندان کشانده است؟
- آیا همسر و خانواده دارید و آیا سعی خواهید کرد شغلی پیدا کنید تا از آنها حمایت کنید؟
- آیا یاد گرفته‌اید که با خداوند راه بروید و روزانه برای کمک مورد نیاز خود به او تکیه کنید، یا احساس می‌کنید اگر صادق باشید و تمام تلاش خود را بکنید، می‌توانید به تنهایی از پس آن برآیید؟
- خداوند شرایط خاصی را برای دعا تعیین می‌کند. او گفت که اگر چیزی را مطابق با ارادۀ او بخواهیم، او ما را می‌شنود (اول یوحنا ۵:۱۴). آیا احساس می‌کنید که آزادی زودهنگام یا کاهش مجازات شما مطابق با ارادۀ او خواهد بود؟ او به ما می‌گوید که اگر چیزی را به نام او بخواهیم، او آن را انجام خواهد داد (یوحنا ۱۴:۱۴). او هرگز کاری را خودخواهانه، از روی خودخواهی یا برای منفعت خود انجام نداد. آیا می‌توانید نام مقدس او را با درخواستی برای تغییر حکم خود مرتبط کنید تا از دیدگاه شما بهتر شود؟ اینها برخی از چیزهایی است که باید در وجدان خود در نظر بگیرید.
فیلیپیان ۴:۶ ما را دعوت می‌کند تا درخواست‌های خود را در همه چیز با دعا و التماس و شکرگزاری به خدا اعلام کنیم. او قول نمی‌دهد که هر آنچه را که درخواست می‌کنیم به ما بدهد، اما قول می‌دهد که آرامش خدا قلب‌ها و ذهن ما را از طریق مسیح عیسی محافظت خواهد کرد.
شاید ما نیز بتوانیم از دستورالعمل‌هایی که به مسیحیان برده داده شده بود، درس بگیریم. از یک سو آنها باید «در همه چیز از اربابان خود بر حسب جسم اطاعت می‌کردند، نه با خدمت چشمی مانند کسانی که مردم را خشنود می‌کنند، بلکه با صداقت قلب، از خدا می‌ترسیدند» (کولسیان ۳:۲۲). هر یک باید «در همان حالتی که فراخوانده شده بود، با خدا می‌ماند.» اما اگر می‌توانست آزاد شود، باید از این فرصت استفاده می‌کرد (اول قرنتیان ۷:۲۰-۲۴).
مطمئناً، با در نظر گرفتن همۀ این چیزها و هر آنچه خدا ممکن است به توجه شما بیاورد، شما در صحبت با او در مورد این موضوع اشتباه نمی‌کنید. اما به یاد داشته باشید: او خداست و ما انسانیم. دعای خداوند عیسی در باغ جتسیمانی در شب خیانتش، که سه بار تکرار شد، الگوی فوق‌العاده‌ای برای ماست که از آن بیاموزیم: «پدر، اگر ارادۀ توست، این جام را از من دور کن؛ با این حال نه ارادۀ من، بلکه ارادۀ تو انجام شود» (لوقا ۲۲:۴۲). ما هرگز در پیروی از مثال او اشتباه نمی‌کنیم.
