نجات برای ابدیت و برای اکنون: یافتن آرامش در مسیح

نجات: برای ابدیت و برای اکنون

مسیح «آمد تا گمشده را بجوید و نجات دهد.» — لوقا ۱۹:۱۰ (NIV)

افرادی که از نظر روحانی گم شده‌اند، هم اکنون و هم برای ابدیت گم شده‌اند. واعظان انجیل بر اهمیت نجات یافتن برای ابدیت تأکید می‌کنند و این بسیار مهم است. اما نجات برای برکت ما در اینجا و اکنون نیز هست، نه فقط برای آن زمان «پای در آسمان، بعداً، وقتی می‌میریم» که برخی به شوخی به بهشت اشاره می‌کنند.

هنوز احساس گمگشتگی

به مرد جوان جذاب و خوش‌لباسی که توسط نویسنده لوری گوتلیب توصیف شده است، توجه کنید که می‌گوید: «من پدر و مادرم را دوست دارم! من دوران کودکی عالی داشتم! من شغل خوبی دارم! پس چرا اینقدر احساس گمگشتگی می‌کنم؟» او منحصر به فرد نیست. کارکنان بهداشت روان دائماً با افرادی روبرو می‌شوند که ظاهراً همه چیز دارند، اما هنوز می‌گویند که احساس می‌کنند «یک حفره در درونشان وجود دارد» یا اینکه «سرگردان هستند» یا «چیزی گم شده است.» خداوند عیسی به چنین موقعیت‌هایی اشاره می‌کند و می‌گوید: «چه سودی دارد اگر کسی تمام دنیا را به دست آورد، اما خود را از دست بدهد یا فدا کند؟» (لوقا ۹:۲۵).

خوشبختی درمان نیست

همانطور که گرچن روبین، نویسنده پروژه خوشبختی گفت: «خوشبختی باعث نمی‌شود احساس خوشبختی کنید.» و روانشناس و استاد کالج سوارثمور، بری شوارتز گفت: «خوشبختی هدفی برای فاجعه است.» اینها کشفیات جدیدی نیستند! هزاران سال پیش، پادشاه سلیمان، ثروتمندترین و قدرتمندترین مرد روی زمین، خوشبختی را در هر چیزی که در دسترسش بود جستجو کرد. اما پس از جستجوی گسترده به این نتیجه رسید: «بی‌معنی! بی‌معنی! ... همه چیز بی‌معنی است.» او عاقلانه در کتاب جامعه خود پیشنهاد کرد که باید به خدا روی آوریم (جامعه ۱۲:۸).

روی آوردن به عیسی

به افرادی که در پی خوشبختی به نقطه غم‌انگیز پوچی می‌رسند، اغلب توصیه می‌شود که برای کمک به یک «قدرت برتر» روی آورند. متأسفانه، به آنها گفته نمی‌شود که آن قدرت کیست و آنها در همه جاهای اشتباه جستجو می‌کنند و به همه افراد اشتباه مراجعه می‌کنند. ما توصیه می‌کنیم که در کتاب مقدس جستجو کنید و به عیسی مسیح روی آورید، زیرا در آنجا به ما گفته شده است که او «راه و راستی و حیات» است (یوحنا ۱۴:۶). عیسی همان قدرت برتر واقعی است که مردم باید به او روی آورند!

نجات برای آن زمان

عیسی کسانی را که احساس پوچی، سرگردانی یا گمگشتگی می‌کنند، «خسته و گرانبار» توصیف کرد. او به آنها گفت: «نزد من آیید ... و من به شما آرامش خواهم داد» (متی ۱۱:۲۸). این وضعیت «آرامش» همان حالت مبارکی است که در موعظه او بر کوه (متی ۵:۱-۷:۲۸) از آن سخن گفته شده است. برکات این موعظه را نمی‌توان با صرف خواندن آن به طور کامل به دست آورد. ابتدا، فقر روحانی، که به عنوان «فقیر در روح» (متی ۵:۳) از آن یاد می‌شود، باید مورد توجه قرار گیرد. این فقر توسط اعمال مخرب طبیعت گناهکار ما ایجاد می‌شود و ما تنها از مسیح برای مقابله با آن کمک خواهیم یافت. او نجات را نه تنها برای ابدیت، بلکه برای اکنون نیز فراهم می‌کند. در حالی که ما هنوز روی زمین هستیم، او آن حالت مبارک به نام «آرامش» را به ما می‌دهد.

نجات برای اکنون

پس از نجات یافتن، ما برای گام بعدی آماده‌ایم: «یوغ مرا بر خود گیرید و از من بیاموزید ... و برای جان‌های خود آرامش خواهید یافت» (متی ۱۱:۲۹). یوغ خداوند را بر خود گرفتن به ما می‌گوید که باید با او مرتبط و درگیر باشیم. ما هرگز نمی‌توانیم واقعاً خوشحال باشیم مگر اینکه با او مرتبط باشیم. سلیمان کشف کرد که همه چیزهای این دنیا بی‌معنی هستند. اما کسی که «جان خود را از دست می‌دهد ... (با مرتبط شدن با مسیح) آن را خواهد یافت» (متی ۱۶:۲۵). هنگامی که یوغ او را بر خود می‌گیریم، با خوشحالی به کار نجات خود ادامه می‌دهیم، زیرا «مطابق با هدف نیکوی او عمل می‌کنیم» (فیلیپیان ۲:۱۳).

یادداشت‌های پایانی گوتلیب، لوری، «چگونه فرزند خود را به درمان بکشانیم،» آتلانتیک، (ژوئیه/اوت ۲۰۱۱)، صفحات ۶۴-۷۸. تمام نقل قول‌ها از مقاله گوتلیب برای حمایت از این مقاله استفاده شده‌اند، اما هدف اصلی او کاملاً متفاوت است: «چگونه وسواس در مورد خوشبختی فرزندانمان ممکن است آنها را به بزرگسالی ناخوشایند محکوم کند.»