پرسش: آیا ایمان شخص می‌تواند او را ناکام بگذارد؟ من دعا می‌کردم، قویاً ایمان داشتم و تلاش می‌کردم تا قبل از پایان یک سال چیزی را داشته باشم یا به آن برسم. اما حتی در دو سال هم نتوانسته‌ام آنچه را که درخواست کرده‌ام، داشته باشم. آیا این بدان معناست که ایمان من به خدا، برای داشتن آن چیز، مرا ناامید کرده است؟
پاسخ: پس از خواندن توضیح شما دربارهٔ تجربهٔ شما که باعث می‌شود این سؤال را بپرسید، من نیز می‌خواهم از شما سؤالاتی بپرسم. آیا احساس می‌کنید که می‌توانید به خدای متعال فرمان دهید که اگر ایمانتان به اندازهٔ کافی قوی باشد، ارادهٔ شما را انجام دهد؟ اگر چنین است، آیا این شما را قدرتمندتر از خود خدا نمی‌سازد؟ آیا باور دارید که خدا کاملاً حاکم، کاملاً دانا و کاملاً مهربان است؟
دوست من، خدا – خدایی که آسمان و زمین را آفرید – کاملاً حاکم است، به این معنی که او می‌تواند هر کاری را که می‌خواهد انجام دهد. هیچ‌کس بالاتر یا بزرگ‌تر از او نیست. او هیچ رئیسی ندارد. او خداوند همه چیز است! و نه تنها این، او کاملاً داناست. او نه تنها همه چیز را می‌داند، زیرا همه چیز را آفریده است، بلکه افکار و خواسته‌های ما را می‌داند و می‌داند چه چیزی برای ما بهترین است.
به دلیل کار نجات که عیسی بر روی صلیب در جلجتا به پایان رساند، خدا اکنون پدر هر کسی است که پسر او، خداوند عیسی مسیح را به عنوان نجات‌دهندهٔ شخصی خود پذیرفته است. او به عنوان پدر، بهترین‌ها را برای هر یک از فرزندان خود می‌خواهد. او به عنوان حاکم، قادر است آنچه را که برای آنها بهترین است انجام دهد. او به عنوان کاملاً دانا، می‌داند چه چیزی بهترین است. او به عنوان پدر ما، ما را با عشقی شگفت‌انگیز دوست دارد. در واقع، کتاب مقدس در ارمیا ۳۱:۳ (NKJV) به ما می‌گوید که او ما را با «عشقی ابدی» دوست داشت، یعنی حتی قبل از اینکه ما را بیافریند.
خداوند به عنوان پدر هر مسیحی واقعی، اساساً می‌تواند سه پاسخ به درخواست او در دعا بدهد: «بله»، «نه» یا «صبر کن». او شرایطی را برای برآورده کردن درخواست‌های شخصی ما تعیین کرده است. برخی از این شرایط عبارتند از:
- با ایمان و بدون شک درخواست کردن (یعقوب ۱:۵-۸)،
- به نام پسر او، خداوند عیسی، درخواست کردن (یوحنا ۱۴:۱۳-۱۴، ۱۶:۲۳-۲۴)،
- مطابق با ارادهٔ او درخواست کردن (اول یوحنا ۵:۱۴-۱۵)،
- در مسیح ماندن و کلام او در درخواست‌کننده ماندن (یوحنا ۱۵:۷)،
- فقط برای لذت‌های خود درخواست نکردن (یعقوب ۴:۳)، و
- در دل خود به گناه توجه نکردن (مزامیر ۶۶:۱۸).
یک پدر دانا به کودک نوپای خود چاقوی تیز برای بازی نمی‌دهد، مهم نیست که کودک چقدر التماس یا گریه کند. پاسخ قاطعانه «نه» است. وقتی کودک بزرگ‌تر می‌شود، بسته به شخصیت یا نگرش او، پدر ممکن است به کودک آموزش دهد که چگونه از چنین وسایلی استفاده کند و چگونه استفاده نکند، یا ممکن است همچنان بگوید: «صبر کن». این پدر انسانی ممکن است در نهایت به جایی برسد که احساس کند می‌تواند با خیال راحت به فرزندش اعتماد کند که از چنین ابزاری سوءاستفاده یا بی‌احتیاطی نمی‌کند، و سپس می‌تواند بگوید: «بله». خدا، پدر کاملاً دانا ما، ممکن است به همین ترتیب عمل کند. عبرانیان ۱۲:۹-۱۱ به ما یادآوری می‌کند که پدران ما در تربیت ما به بهترین شکل ممکن عمل کردند، و خدای پدر ما آنچه را که انجام می‌دهد برای سود ما انجام می‌دهد، تا ما در قدوسیت او شریک شویم.
این بزرگی ایمان ما نیست که پاسخ دعاهای ما را از خدا که ما می‌خواهیم، تضمین می‌کند. بلکه این حکمت، محبت و حاکمیت خداست که به وسیلهٔ آن پاسخ دعاهای ما داده می‌شود. ما نمی‌توانیم خدا را مجبور کنیم. شاید شما به ایمان خود ایمان داشتید – فکر می‌کردید ایمانتان به اندازهٔ کافی قوی است که خدا را مجبور کند آنچه را که برای آن دعا می‌کردید به شما بدهد. در چنین حالتی، در نظر بگیرید که آیا خدا، شاید، از دو سال گذشته برای آموزش شما استفاده نکرده است که ایمان به ایمان خودتان بی‌ارزش است. ایمان به او – به نیکویی، محبت، حاکمیت و حکمت او – بسیار برتر است.
علاوه بر این، خداوند عیسی از ما خواسته است که در او بمانیم. این به معنای زندگی در یک رابطهٔ صمیمی با اوست. سپس ما برای لذت‌های خود چیزی درخواست نخواهیم کرد. در واقع، اگر ما واقعاً در او بمانیم، آنچه را که درخواست می‌کنیم مطابق با ارادهٔ او خواهد بود. ما می‌توانیم چنین چیزهایی را مطابق با ارادهٔ او و به نام او درخواست کنیم.
دعا کردن به نام او بسیار فراتر از صرفاً گفتن «به نام عیسی دعا می‌کنم» در پایان دعای شماست. ما قطعاً نمی‌توانیم نام مقدس او را به دعاهایی برای هر چیز گناه‌آلود یا مشکوک وصل کنیم. دعاهایی که به نام او انجام می‌شود باید دعاهایی باشد که او، آن قدوس که گناهی نمی‌شناخت، اگر جای ما بود، دعا می‌کرد.
از آنچه نوشتید، واضح به نظر می‌رسد که خدا در دو سال گذشته به دعاهای شما با «بله» پاسخ نداده است. اگر احساس می‌کنید آنچه برای آن دعا می‌کردید واقعاً چیزی است که مورد رضایت خداست، چیزی که خداوند عیسی با خوشحالی نام خود را به آن وصل می‌کرد، به دعا کردن ادامه دهید! خدا احتمالاً به شما می‌گفته است: «صبر کن!» او ممکن است صداقت و پایداری ایمان شما را آزمایش کند. از طرف دیگر، اگر احساس می‌کنید که ممکن است برای این موضوع با انگیزهٔ اشتباه یا خارج از ارادهٔ خدا دعا می‌کردید، چرا این را به خدا اعتراف نمی‌کنید و دعا کردن برای این نگرانی را متوقف نمی‌کنید.
لطفاً ایمان خود را سرزنش نکنید یا عدم آن را. خدا می‌داند چه می‌کند و چرا می‌کند، و او خداست!
پاسخ توسط یوجین پی. ودر، جونیور.
