پاکسازی مردم
«و عید فصح یهودیان نزدیک بود: و بسیاری از مردم از کشور به اورشلیم قبل از عید فصح رفتند تا خود را پاک کنند.» — یوحنا 11:55 KJV
«منجی ما عیسی مسیح؛ که خود را برای ما داد، تا ما را از هر ناراستی رهایی بخشد، و برای خود مردمی خاص، مشتاق اعمال نیکو، پاک گرداند.» — تیطس 2:13-14
چه تضادی بین این دو آیه وجود دارد! در آیه اول می‌خوانیم که مردم در تلاش برای پاکسازی خود هستند. در آیه دوم می‌خوانیم که یک منجی خود را داد تا مردمی را برای خود فدیه و پاک کند. بیایید این تضاد را و چگونگی کاربرد آن را برای ما امروز بررسی کنیم.
آیا می‌توانیم خود را پاک کنیم؟
در یوحنا 11:55 می‌خوانیم که عید فصح نزدیک می‌شد. این یکی از مهم‌ترین اعیاد در تقویم یهودی بود. این یکی از سه باری بود که هر سال همه مردان در اسرائیل باید در اورشلیم حضور می‌داشتند (تثنیه 16:2-3،16). این عید یادبودی از آنچه خداوند در رهایی آنها، از طریق خون یک بره، از داوری که در مصر نازل شد (خروج 12) انجام داده بود. همچنین به بره فصح واقعی – خود مسیح (اول قرنتیان 5:7) و نجاتی که او می‌آورد، نگاه می‌کرد.
در این قسمت از یوحنا می‌خوانیم که بسیاری از مردم زودتر به اورشلیم رفتند تا خود را قبل از عید پاک کنند. آیا آنها می‌دانستند که آنچه در نظر خدا لازم بود، فقط یک پاکسازی ظاهری و تشریفاتی نبود، بلکه یک پاکسازی درونی بود؟ کلام خدا به ما یادآوری می‌کند که «خداوند مانند انسان نمی‌بیند؛ زیرا انسان به ظاهر نگاه می‌کند، اما خداوند به قلب نگاه می‌کند» (اول سموئیل 16:7).
اما چه کسی می‌تواند قلب خود را در نظر خدا پاک کند؟ شاید برخی از کسانی که برای عید به اورشلیم رفتند، فکر می‌کردند که در نظر خدا مقبول هستند. مانند بسیاری از مردم امروز، ممکن است به خود گفته باشند: «ما زندگی‌های اخلاقی، صادقانه و راستین داریم.» شاید برخی به همسایه‌ای نگاه کرده و گفته باشند: «من از او بهترم.» اما کلام خدا به ما می‌گوید که همه عدالت‌های ما، یعنی همه کارهای خوبی که به آنها اعتماد می‌کنیم تا ما را در نظر خدا مقبول سازند، فقط پارچه‌های کثیف در نظر خدا هستند (اشعیا 64:6).
احتمالاً دیگرانی هم بودند که می‌گفتند: «خب، من کامل نیستم اما حداقل همه مراسم مذهبی را رعایت می‌کنم. می‌آیم و همه کلمات درست را می‌گویم. مطمئناً خدا مرا قبول خواهد کرد!» بسیاری از مردم امروز هنوز این را باور دارند. اما کلام خدا چه می‌گوید؟ باز هم، خدا به قلب انسان نگاه می‌کند و می‌گوید: «این مردم مرا با لب‌های خود احترام می‌گذارند، اما قلبشان از من دور است.» (مرقس 7:6؛ نگاه کنید به اشعیا 29:13).
کلام خدا به ما می‌گوید که او افکار ما را می‌داند (حزقیال 11:5) و قلب‌های ما را می‌داند (ارمیا 17:9-10). ما نمی‌توانیم خدای مقدس را فریب دهیم. پس چه باید کرد؟ چگونه می‌توانیم در نظر خدا قلبی پاک داشته باشیم؟
خداوند عیسی می‌تواند قلب‌های ما را پاک کند!
از آنجا که ما نمی‌توانیم خود را پاک کنیم، آیا کسی هست که بتواند این کار را برای ما انجام دهد؟ به فیض خدا، هست!
در ابتدای یوحنا 12 می‌یابیم که خداوند عیسی نیز شش روز قبل از عید فصح به اورشلیم رفت. با این حال، او بسیار متفاوت از بقیه مردم بود! او زودتر رفت نه برای پاکسازی خود بلکه برای پرستش شدن (یوحنا 12:3)! او بدون گناه بود (اول یوحنا 3:5)، مقدس، بی‌ضرر و بی‌عیب (عبرانیان 7:26). او نیامده بود تا خود را پاک کند، بلکه آمده بود تا قوم خود را پاک کند (تیطس 2:14) با رفتن به صلیب تا برای گناهان آنها بمیرد!
خداوند عیسی تنها کسی است که می‌تواند ما را پاک کند و در نظر خدا ما را پاکیزه سازد. اما برای دریافت این برای خودمان باید باور کنیم که او جای ما را بر صلیب گرفت، که او گناهان ما را در بدن خود بر درخت حمل کرد (اول پطرس 2:24) و اینکه او داوری خدا را که ما سزاوار آن بودیم تحمل کرد. خداوند عیسی جان خود را داد و خون گرانبهای خود را ریخت تا این اتفاق بیفتد. می‌خوانیم: «پسر خدا که مرا دوست داشت و خود را برای من داد» (غلاطیان 2:20) و «خون عیسی مسیح [پسر] خدا ما را از هر گناهی پاک می‌کند» (اول یوحنا 1:7).
به کسانی که به او ایمان می‌آورند، خداوند عیسی می‌تواند بگوید همانطور که به شاگردان مؤمن خود در اینجا بر روی زمین گفت: شما «کاملاً پاک» هستید (یوحنا 13:10 JND)، همانطور که در آنها حتی یک لکه در نظر خدا باقی نمی‌ماند! «اکنون بیایید، و با هم استدلال کنیم، خداوند می‌گوید: اگرچه گناهان شما مانند قرمز روشن باشد، مانند برف سفید خواهند شد؛ اگرچه مانند قرمز تیره باشند، مانند پشم خواهند شد» (اشعیا 1:18 KJV).
پاسخ ما: مشتاق اعمال نیکو
تیطس 2:14 به ما می‌گوید که در حالی که اعمال نیکو نمی‌توانند ما را در نظر خدا نجات یا پاک کنند، هنگامی که ما به خداوند عیسی ایمان آورده‌ایم و به او و کار او که تنها می‌تواند ما را در برابر خدا پاک کند، اعتماد کرده‌ایم، او می‌خواهد که ما سپاسگزاری خود را با «مشتاق اعمال نیکو» بودن نشان دهیم.
مثالی را در عهد جدید از برخی جذامیان که پاک شدند، در نظر بگیرید. هیچ کاری نبود که آنها بتوانند برای پاکسازی خود انجام دهند. آنها بی‌چاره بودند. اما خداوند عیسی آمد و آنها را پاک کرد. در لوقا می‌خوانیم که یک جذامی، از ده نفری که همزمان شفا یافتند، در پاسخ آمد و به پای خداوند عیسی افتاد و از او تشکر کرد (17:16). بنابراین می‌بینیم که پرستش ما یکی از اعمال نیکویی است که خداوند را خشنود می‌کند.
در مرقس می‌خوانیم درباره جذامی دیگری که رفت و به هر کسی که می‌شناخت گفت که خداوند عیسی برای او چه کرده است (1:45). این یک کار نیکوی دیگر است که خداوند را خشنود می‌کند. اگر ما توسط خداوند عیسی مسیح پاک شده‌ایم، باید او را پرستش و خدمت کنیم – سپاسگزاری خود را برای آنچه او انجام داده است نشان دهیم. همانطور که او تنها کسی بود که می‌توانست جذامیان را پاک کند و چنین شادی را در زندگی آنها ایجاد کند، تنها خداوند عیسی می‌تواند ما را در نظر خدا پاک کند.
خواننده عزیز، به چه کسی اعتماد می‌کنی تا تو را در نظر خدا پاک کند؟
