ترس از انسان دام می‌آورد: و دامی با کشنده‌ترین ویژگی. حتی یک رسول در لحظه‌ای بی‌احتیاطی در دامی از این نوع افتاد و باید رو در رو با او مقابله می‌شد (غلاطیان ۲:۱۱).
پولس می‌گوید:
«من از رؤیای آسمانی نافرمانی نکردم» (اعمال ۲۶:۱۹)
: و در نتیجه، رؤیا پشت رؤیا، مکاشفه پشت مکاشفه به او رسید.
اکنون به نگرش خدا نسبت به این مردم بازسازی‌شده توجه کنید؛ دیگر کلام یک نبی نیست که هشدارهای جدی «یهوه صبایوت» را به وجدان مردمی که از راه برگشته‌اند، برساند، بلکه یک «پیام‌آور» و یک «پیام» است (حجی ۱:۱۳): همان خادم اما با شخصیتی متفاوت. ما به خوبی می‌توانیم درک کنیم که این خادم خداوند با چه شادی پیام الهام‌بخش خود را ارائه می‌داد:
«من با شما هستم، خداوند می‌گوید» (حجی ۱:۱۳)
چقدر به درستی گفته شده است که «مردی که با خداست، در اکثریت است.» خدا خشنود است که قدرت مطلق خود را با مردمی مطیع و خداترس پیوند دهد.
حجی ۱:۱۴ مردمی را به ما نشان می‌دهد که روحشان برانگیخته شده است: کسانی که خداوند روحشان را برانگیخته بود. اینجاست که ما ابتدا سقوط می‌کنیم، و اینجاست که باید بهبودی یابیم. قابل توجه است که چقدر اغلب پولس رسول در رساله‌های خود از «روح» صحبت می‌کند، (۲ تیموتائوس ۴:۲۲) «خداوند عیسی مسیح با روح تو باشد.» گرایش وحشتناک این روزگار به کاهش غیرت روحانی است، نه سرد بودن و نه گرم بودن. روح ما باید دائماً برانگیخته شود، تا ما نیز بیاییم و «در خانه خداوند کار کنیم،» آنگاه واقعاً یک «احیا» خواهد بود.
ما بسیار مستعدیم که توجه خود را بر روی «خانه‌ای سقف‌دار» از خودمان متمرکز کنیم، خواه این طبیعی باشد یا کلیسایی، و منافع بزرگتر خانه او را فراموش کنیم، و افسوس، بگوییم «زمانش نرسیده است.» این محوری است که همه چیز بر آن می‌چرخد: چه چیزی پیش روی ماست؟ آیا چیزهای اوست یا چیزهای خودمان، دایره وسیع منافع او یا دایره‌ای محدودتر که ما در آن علاقه خاصی داریم؟ منافع او شامل هر یک از مقدسین خدا بر روی زمین می‌شود، و اگر او فقط این دیدگاه بزرگتر را به ما بدهد، آنگاه ما برای ساختن، نه تخریب؛ برای کار کردن، نه خودخواهانه غفلت کردن؛ و برای اینکه «همکاران» مشتاق در «خانه یهوه صبایوت،» «خدای ما» باشیم، مناسب‌تر خواهیم بود.
در پایان به تأکید توجه کنید که پس از اتمام همه مقدمات و آماده‌سازی‌ها، و گذاشته شدن اساس خانه خداوند در روز بیست و چهارم ماه نهم، خدا اعلام می‌کند که از آن روز به بعد آنها را برکت خواهد داد (حجی ۲:۱۸،۱۹).»
