اول سموئیل
«اما خداوند به سموئیل گفت: «به ظاهر او یا به قامت او نگاه نکن، زیرا من او را رد کرده‌ام. زیرا خداوند مانند انسان نمی‌بیند؛ زیرا انسان به ظاهر نگاه می‌کند، اما خداوند به قلب نگاه می‌کند.»» —۱ سموئیل ۱۶:۷ NKJV
سموئیل اولین پیامبرانی بود که به دلیل شکست جدی کاهنان توسط خدا برانگیخته شدند. کاهنان جانشین یکدیگر بودند: آنها بر اساس یک نظم established جانشین یکدیگر می‌شدند. اما در مورد پیامبران اینگونه نبود – آنها به طور دقیق و شخصی توسط خدا فراخوانده می‌شدند. اما مراقبت وفادارانه سموئیل از اسرائیل مورد قدردانی قرار نگرفت و مردم پادشاهی را طلب کردند. خدا به آنها اجازه داد تا راه خود را بروند و به ملت نوع پادشاهی را که می‌خواستند داد: شائول، مردی که یک سر و شانه از همه مردم بلندتر بود. او خوب شروع کرد اما به سرعت از هر هدفی برای اطاعت از خدا منحرف شد. خدا در فصل ۱۵:۲۶ حکم کرد که سلطنت شائول باید پایان یابد.
در فصل ۱۶ داوود توسط سموئیل به پادشاهی مسح شد، اما او بلافاصله بر تخت ننشست. خدا به شائول اجازه داد تا مدتی دیگر سلطنت کند. اما شائول به شدت علیه داوود برگشت و مصمم بود او را بکشد. در این، داوود نمادی از مسیح است – اگرچه به عنوان پادشاه خدا مسح شده بود، خداوند رد شدن را تحمل می‌کند در حالی که صبورانه منتظر زمانی است که خدا وقایع را به گونه‌ای ترتیب دهد که او بتواند بر تخت هزار ساله خود بنشیند.
به همین ترتیب امروز خدا به حکومت انسانی اجازه می‌دهد تا نفوذ خود را داشته باشد در حالی که او قصد کرده است که فقط مسیح می‌تواند با جایگاه اقتدار حاکم در جهان مورد اعتماد باشد. کتاب با تاریخ غم‌انگیز مرگ شائول و پسرانش به پایان می‌رسد. انسان در جسم [انسان طبیعی، بدون خدا] نمی‌تواند اجازه داشته باشد که باقی بماند.
این ستون از کتاب گرفته شده است: کتاب مقدس، ۶۶ کتاب آن به اختصار. از ناشر در دسترس است:Believer’s Bookshelf USA.
