هدف نهایی ما: نجات یافته برای پرستش خدای پدرمان

«زیرا پسر انسان آمده است تا آنچه را که گم شده بود، بجوید و نجات دهد.» —لوقا ۱۹:۱۰ NKJV «زیرا پدر چنین پرستندگانی را می‌جوید تا او را پرستش کنند.» —یوحنا ۴:۲۳

ما معمولاً فکر می‌کنیم که دلیل اصلی نجات ما این است که از جهنم فرار کنیم. این قطعاً یک فایده شگفت‌انگیز است، اما هدف اصلی نیست. اگرچه می‌توانیم و باید از برکاتی که در مسیح داریم لذت ببریم، اما تمرکز اصلی ما باید بر برکت‌دهنده باشد!

ممکن است از درک این موضوع شوکه شویم که انگیزه اصلی در نجات ما این نیست که ما چیزی دریافت کنیم. ما نجات یافته‌ایم تا خدا پرستش دریافت کند و زندگی ما او را جلال دهد! پولس رسول این را چنین بیان کرد: «تا جلال او در کلیسا به وسیله مسیح عیسی به همه نسل‌ها، تا ابدالاباد باشد» (افسسیان ۳:۲۱).

در رومیان ۱:۵ هدف بشارت را «اطاعت به ایمان در میان همه ملت‌ها برای نام او» می‌بینیم. یوحنا رسول این را در ۳ یوحنا ۷ تکرار می‌کند، زمانی که می‌گوید مبلغان برای اعلام انجیل «به خاطر نام او» فرستاده شدند. نجات ما اول از همه برای منفعت خداست، نه ما.

ما قطعاً از برکات زیادی در نجات بهره‌مند می‌شویم و لذت می‌بریم! اما تمام برکاتی که ما با آنها برکت یافته‌ایم، برکات اضافی هستند، نه هدف نهایی. ما باید قبل از اینکه بخواهیم چیزی از او به دست آوریم، به دنبال جلال دادن خدا باشیم.

اینگونه بود که خداوند عیسی ما را تشویق می‌کرد وقتی گفت: «اول ملکوت خدا و عدالت او را بجویید، و همه این چیزها به شما افزوده خواهد شد» (متی ۶:۳۳). در سراسر کتاب مقدس می‌بینیم که فعالیت اصلی خدا همیشه جستجوی پرستندگان واقعی بوده است. در مکاشفه ۱۹:۱-۵، کلیسا را در آسمان می‌بینیم که اعلام می‌کند: «هللویا! نجات و جلال و عزت و قدرت از آن خداوند خدای ماست! زیرا داوری‌های او راست و عادلانه است... هللویا!... آمین! هللویا!... خدای ما را ستایش کنید، ای همه خادمان او و کسانی که از او می‌ترسند، هم کوچک و هم بزرگ!»

تنها هدف ما در آسمان این است که خدا را به درستی و برای همیشه پرستش کنیم. باشد که درک کنیم که ما نجات یافته‌ایم تا خدا را به عنوان پدرمان اکنون پرستش کنیم و شروع به زندگی کردن بر اساس هدفی کنیم که او ما را برای آن نجات داده است. بیایید او را پرستش کنیم!