فرزندان ما و آینده
«به ایمان، موسی، وقتی به دنیا آمد، سه ماه توسط والدینش پنهان شد، زیرا دیدند که او کودکی زیباست؛ و از فرمان پادشاه نترسیدند.» عبرانیان ۱۱:۲۳ NKJV
آیا هر کودکی در چشمان والدینش زیبا نیست؟ آیا چیزی خاص در مورد موسی بود، یا ارزش‌گذاری والدینش به او به عنوان هدیه‌ای از خدا بود که آنها از خدا اطاعت کردند نه از انسان‌ها؟ وقتی به نوزاد موسی نگاه می‌کردند، آیا وفاداری خدا را در دادن فرزندی به آنها در آن زمان پریشانی نمی‌دیدند، نه خشم انسان را در تلاش برای نابودی او همراه با تمام نوزادان پسر ملتشان؟ خدا توانست آنچه را که با موسی انجام داد، انجام دهد زیرا والدینش به آنچه خدا به آنها داده بود، وفادار بودند.
آیا ما خیلی متفاوت هستیم؟ آیا نباید به هر فرزندی که خدا به ما می‌دهد نگاه کنیم و محبت و وفاداری او را به خود ببینیم، نه مشکل، دل‌شکستگی و هزینه‌ای که ممکن است ایجاد کنند؟ وقتی زندگی موسی را در نظر می‌گیریم، ممکن است بگوییم که او هشتاد سال اول زندگی خود را در حال آموزش بود قبل از اینکه خدا او را به دست آورد و برای جلال خود از او استفاده کرد. و شما فکر می‌کردید فرزندتان راه طولانی در پیش دارد!
دعا برای فرزندانمان
اکنون آنها را به دستان پر فیض تو می‌سپاریم، زیرا آن برکت غنی را تنها تو می‌توانی بدهی؛ و دعا می‌کنیم که در فیض و معرفت رشد کنند، و از این پس برای جلال تو زندگی کنند. — آلفرد پی. گیبس
