هفت چیز در خیمه عبادت که باید به طور مداوم توسط خانواده کاهنان نگهداری می‌شد، به عنوان نمونه‌ای از چیزهایی که حفظ آنها در خانه خدا امروز ضروری است.
سوزاندن آتش بر مذبح برنجی
آتش باید همیشه بر مذبح روشن باشد؛ هرگز نباید خاموش شود. (لاویان ۶:۱۳)
رسول، در رساله به عبرانیان، به ایمانداران یهودی می‌نویسد در عبرانیان ۱۲:۲۸-۲۹:
«پس چون ما ملکوتی را که جنبش نمی‌پذیرد یافته‌ایم، شکرگزاری کنیم و بدین‌گونه خدا را با حرمت و ترس خدایی، به نحوی که او را خشنود سازد، عبادت نماییم. زیرا خدای ما آتشی است سوزاننده.» وقتی ما به نام خداوند گرد هم می‌آییم، باید همیشه قدوسیت و عدالت خدا را حفظ کنیم. هر کلمه و هر عمل باید مطابق با آن کسی باشد که به نام او گرد هم آمده‌ایم. بنابراین پولس در نامه‌اش به تیموتائوس، با توجه به انحراف از حقیقتی که قبلاً رخ داده بود، در نامه اول خود می‌گوید:
«اما اگر دیر کردم، تا بدانی که چگونه باید در خانه خدا رفتار کنی» (اول تیموتائوس ۳:۱۵). تقدیم دو بره هر روز
این قربانی سوختنی دائمی در تمام نسل‌های شما در درگاه خیمه اجتماع در حضور خداوند خواهد بود؛ جایی که من با شما ملاقات خواهم کرد تا با شما سخن بگویم. (خروج ۲۹:۴۲)
اساس سکونت خدا در میان قومش، مرگ مسیح است. در افسسیان ۵:۲ می‌خوانیم:
«مسیح نیز ما را محبت نمود و خود را برای ما قربانی و هدیه‌ای خوشبو به خدا تقدیم کرد.»
آن دو بره ما را به کمالات پسر محبوب خدا یادآوری می‌کنند، در اینجا به عنوان یک انسان، خود را فداکارانه برای خشنودی خدا تقدیم می‌کند، تا او به هر طریق جلال یابد. ما نیز، وقتی گرد هم می‌آییم، در وهله اول، باید خشنودی خدا را پیش روی خود داشته باشیم که همانطور که مسیح آماده بود خود را برای خشنودی خدا تقدیم کند، ما نیز باید، به هر قیمتی که باشد، به دنبال حفظ آنچه که خدا را خشنود می‌سازد، باشیم.
روشن نگه داشتن دائمی چراغ‌ها
به بنی‌اسرائیل فرمان ده که روغن زیتون خالص کوبیده شده برای نور به تو بیاورند تا چراغ‌ها پیوسته روشن بمانند. (لاویان ۲۴:۲)
در خروج ۲۵:۳۷ می‌خوانیم:
«و چراغ‌های آن را روشن کنند تا نور آن به سوی جلو بتابد.»
نور آن چراغ‌ها قرار بود اول از همه خود شمعدان را روشن کند. اندازه شمعدان به ما گفته نشده است، اما اینکه از یک تکه طلای خالص به وزن یک قنطار ساخته شده بود. این به شخص و جلال پسر محبوب پدر اشاره دارد. طلای خالص الوهیت او، کسی که از ازل پسر است و در آغوش پدر ساکن است.
روح‌القدس همیشه از درگیر کردن دل‌های ما با جلال این شخص لذت می‌برد، یوحنا ۱۶:۱۴ می‌گوید:
«او مرا جلال خواهد داد، زیرا از آنچه از آن من است خواهد گرفت و به شما نشان خواهد داد.»
پس تمام خدمت ما به سوی خدا باید در قدرت روح‌القدس و در پرتو این باشد که خداوند عیسی اساساً کیست.
چیدن دوازده نان بر روی میز نان حضور
هر سبت او آن را پیوسته در حضور خداوند مرتب خواهد کرد، که از بنی‌اسرائیل به موجب یک عهد جاودانی گرفته شده است. (لاویان ۲۴:۸)
همانطور که نان‌ها هر سبت بر روی میز خالص چیده می‌شدند، می‌توانیم فرض کنیم که آنها هفت روز در آنجا باقی می‌ماندند. آنها طبق نظم خدا در آنجا قرار داده می‌شدند. آنها از آرد مرغوب ساخته شده بودند، همانطور که قربانی آردی، و کندر بر روی هر ردیف گذاشته می‌شد و توسط تاج داخلی از طلای خالص در جای خود نگه داشته می‌شد، و نور از شمعدان، بدون شک بر آنها می‌تابید.
این نان‌ها به ما از مقدسین خدا که در حضور او قرار گرفته‌اند و در نظم الهی، توسط شخص مسیح، حفظ می‌شوند، سخن می‌گویند، تنها اینگونه می‌توانستند عطر مسیح را بر خود داشته باشند. این نظم الهی موضوع اولین رساله پولس به قرنتیان است، که او آن را برای اصلاح امور نوشت، زیرا در میان آنها تفرقه وجود داشت، چون اراده انسان مهمتر از اراده خدا بود. این واقعیت که آنها یک هفته کامل در آنجا بودند نشان می‌دهد که ما مسئولیتی داریم که آنچه را که مطابق با خداست همیشه حفظ کنیم، نه فقط زمانی که گرد هم می‌آییم.
سوزاندن بخور بر مذبح طلایی
و هنگامی که هارون چراغ‌ها را در غروب روشن می‌کند، بخور بر آن بسوزاند، بخوری دائمی در حضور خداوند در تمام نسل‌های شما. (خروج ۳۰:۸)
در مکاشفه ۸:۲ در ترجمه JND می‌خوانیم:
«و بخور زیادی به او داده شد تا دعاهای مقدسین را مؤثر سازد،»
بنابراین می‌توانیم بگوییم که بخور برخاسته از مذبح طلا نمادی از دعا است. پولس در نامه اول خود به تیموتائوس می‌نویسد:
«پس می‌خواهم که مردان در هر جا دعا کنند، دست‌های مقدس را بدون خشم و شک بلند کنند» (اول تیموتائوس ۲:۸).
متأسفانه ما در روزگاری زندگی می‌کنیم که اغلب جلسات دعای محلی نادیده گرفته می‌شوند، در حالی که پولس در دستورالعمل‌های خود به تیموتائوس در مورد رفتار در خانه خدا، به وضوح بیان می‌کند که دعا بخش حیاتی از خدمت کاهنی هم به سوی خدا و هم به سوی انسان است، و غفلت از آن منجر به تضعیف شهادت از جماعت محلی خواهد شد.
دوازده سنگ بر سینه بند
و هارون نام‌های بنی‌اسرائیل را در سینه بند داوری بر دل خود حمل کند، هنگامی که به مکان مقدس می‌رود، برای یادبود دائمی در حضور خداوند. (خروج ۲۸:۲۹)
این دوازده سنگ طبق نظم الهی در سینه بند قرار داده شده بودند و با این حال هر یک جلال خاصی داشتند. آنها اسرائیل را به عنوان قوم خدا، که در شهادت طبق مکانی که او آنها را قرار داده بود، نشان می‌دادند. سینه بند یک کل کامل بود، چهارگوش بود، و بر دل کاهن اعظم قرار داشت.
در حفظ حقیقت یک بدن مسیح بر روی زمین، ما باید هر قدیس بر روی زمین را در هر زمان معین به عنوان عضوی از آن یک بدن بشناسیم و هر جا که مقدسین به نام خداوند در هر محلی گرد هم می‌آیند، آنها در شهادت، طبق اراده خدا در آنجا قرار گرفته‌اند و ما مسئولیتی داریم که به صورت محلی، جایی که خداوند ما را به صورت فردی قرار داده است، حفظ کنیم، که ما به صورت جزئی و شاید با ضعف زیاد، آنچه را که به صورت جمعی در مورد کل بدن مسیح صادق است، بیان کنیم.
صفحه طلایی بر عمامه
و آن بر پیشانی هارون باشد، تا هارون گناه چیزهای مقدس را که بنی‌اسرائیل در تمام هدایای مقدس خود تقدیس می‌کنند، بر دوش کشد؛ و آن همیشه بر پیشانی او باشد تا در حضور خداوند مقبول باشند. (خروج ۲۸:۳۸)
ممکن است عمامه تنها لباس کاهن اعظم بوده باشد که او همیشه می‌پوشید، و بر پیشانی او متصل به آن عمامه، صفحه طلایی حکاکی شده با «قدوسیت برای خداوند» قرار داشت.
بنابراین کاهن اعظم با صفحه طلایی بر سرش، مسیح را به عنوان کسی که همه چیز را در مورد خدمت کاهنی مطابق با قدوسیت خدا حفظ می‌کند، معرفی می‌کند.
در خدمت ما به خدا امروز، چه شکرگزاری باشد، چه ستایش یا پرستش، همیشه این امکان وجود دارد که ما همیشه در قدرت روح‌القدس عمل نکنیم، زیرا هنوز جسم در ما وجود دارد. اما خداوند عیسی، کاهن اعظم بزرگ ما، آنچه را که ما تقدیم می‌کنیم، در تمام ضعف ما اما با محبت واقعی به خودش، می‌گیرد و آن را به گونه‌ای به خدا تقدیم می‌کند که کاملاً برای او مناسب است. این یک تشویق بزرگ است، به ویژه برای ایمانداران جوان‌تر که ممکن است در شرکت در جلسات مردد باشند مبادا اشتباهی مرتکب شوند. خداوند تنها دل‌های ما را می‌شناسد و هر جا که پاسخ واقعی و محبت‌آمیز به او وجود داشته باشد، او آن را در دستان خود می‌پذیرد و آن را به طور کامل مطابق با قدوسیت خود به خدا تقدیم می‌کند.
