پانزده سال پیش، در سال ۱۹۹۲، مقامات سودان واحد اصلی پول ما را از «پوند» به «دینار» تغییر دادند. با این حال، حتی امروز بسیاری از مردم هنوز از پول قدیمی استفاده می‌کنند، حداقل در گفتارشان. در سال ۲۰۰۰ دولت ما زمان را یک ساعت تغییر داد، با این حال تعداد کمی از افرادی که من می‌شناسم همچنان با زمان قدیمی زندگی می‌کنند؛ آنها آن را زمان «واقعی» می‌نامند.
آیا خریداران در سودان نان را با هزار پوند یا صد دینار می‌خرند؟ آیا یک پپسی ۵۰۰ یا ۵۰ قیمت دارد؟ اگر قرار ملاقاتی با کسی می‌گذارند، آیا ساعت ۴ بعد از ظهر به وقت استاندارد مصر یا به وقت استاندارد شرق آفریقا قرار می‌گذارند؟ شاید «ان‌شاءالله» (عربی برای «اگر خدا بخواهد») هر دو را پوشش می‌دهد؟
همه ما رها کردن چیزهای قدیمی و آشنا و پذیرش چیزهای جدید را دشوار می‌یابیم. اگر به ضرورت تغییر متقاعد نشویم، انجام آن را حتی دشوارتر می‌کنیم. ایمانداران اولیه مسیحی در ترک راه‌های قدیمی خود و یادگیری زندگی جدید در مسیح مشکل داشتند. فکر می‌کنم ایمانداران امروزی نیز همینطور هستند! رها کردن خودخواهی، سنگدلی، عادات بد، سنت‌های خشک و طمع آسان نیست. هر انسانی تمایل طبیعی به خشنود کردن خود دارد. رنگ پوست ما ممکن است متفاوت باشد، اما رنگ خون همه ما یکی است. همه ما به طور طبیعی گناه می‌کنیم.
مسیحیانی که یاد گرفته‌اند «انسان کهنه را با اعمالش از خود دور کنند و انسان جدید را بپوشند» (کولسیان ۳:۹-۱۰) از بقیه متمایز هستند. آنها نشان می‌دهند که یک راز تغییر دهنده زندگی را آموخته‌اند. با اجازه دادن به راه‌های عیسی برای کنترل زندگی خود، زندگی روزمره آنها بسیار متفاوت است و حقیقت، بخشش، صداقت، مهربانی و گفتار پاک را به نمایش می‌گذارد. متأسفانه، برخی از مسیحیان به روش‌های زندگی پیش از مسیحیت خود چسبیده‌اند. هیچ شواهد بیرونی جذابی وجود ندارد که خدا آنها را از درون کاملاً جدید کرده باشد. حدس من این است که احتمالاً هنوز به او اجازه داده نشده است.
دفعه بعد که در بازار «پوند» خرج می‌کنید، این سوال را از خود بپرسید: «چه چیزهای قدیمی هنوز در زندگی من وجود دارد که باید از خدا برای تغییر آنها کمک بخواهم؟»
