این متی است که آن کلمات گرانبهای خداوند ما را ثبت می‌کند: «یوغ مرا بر خود گیرید و از من بیاموزید، زیرا من حلیم و در دل فروتن هستم، و برای جان‌های خود آرامش خواهید یافت.» و به نظر می‌رسد که او این درس فروتنی را آموخته بود. زیرا در فهرست رسولانی که او ارائه می‌دهد، خود را «باجگیر» می‌نامد و بدین ترتیب فیضی را که او را از شغل ننگینش به مقام والای رسول خداوند فراخوانده بود، بزرگ می‌شمارد.
مبلغ مذهبی کِری نیز چیزی از همین روحیه را نشان داد: وقتی یکی از مقامات شرکت هند شرقی با تمسخر از او پرسید که آیا او کفاش نبوده است، او با فروتنی پاسخ داد: «نه، فقط یک پینه‌دوز.»
علاوه بر این، متی در مورد دعوتش برای پیروی از خداوند، به ما نمی‌گوید که «او همه چیز را ترک کرد» تا این کار را انجام دهد، یا اینکه او «ضیافتی بزرگ» برای خداوند ترتیب داد، یا اینکه عیسی در خانه او با «بسیاری از باجگیران و گناهکاران» نشسته بود، اگرچه این حقایق توسط لوقا برای ما ثبت شده‌اند.
این روحیه فروتنانه برای ما طبیعی نیست، ما دوست داریم شهرت کسب کنیم و آن را حفظ کنیم، اما اگر از او که خود را «بی‌نام و نشان» ساخت، بیاموزیم، ما نیز خواهیم داشت
افکار فروتنانه از خود، مناسب اعلام‌کنندگان ستایش او. — ناشناس
