او یهودیه را ترک کرد و دوباره به جلیل رفت. اما او باید از سامره می‌گذشت. پس به شهری در سامره که سیخار نام داشت، نزدیک زمینی که یعقوب به پسرش یوسف داده بود، رسید... زنی از سامره برای کشیدن آب آمد. عیسی به او گفت: «به من آبی بده.» زیرا شاگردانش برای خرید غذا به شهر رفته بودند. آنگاه زن سامری به او گفت: «چگونه تو که یهودی هستی، از من، یک زن سامری، آب می‌خواهی؟» زیرا یهودیان با سامریان هیچ معامله‌ای ندارند. (یوحنا ۴: ۳-۵، ۷-۹)
این برخورد با مسیح بسیار ارزشمند است. این به ما یادآوری می‌کند که گذشته شما هر چقدر هم که شکسته باشد، هرگز از دسترس خدای مهربان و بخشنده دور نیست.
زن سامری که خداوند عیسی را در چاه سیخار ملاقات کرد، صرفاً برای کشیدن آب آمده بود. او احتمالاً با کوزه‌های خالی آمده بود—نمادهایی از زندگی خودش: خالی و خشک. او به دنبال عشق و پذیرش بود، پس از تلاش برای روابط متعدد—پنج شوهر و اکنون با مردی زندگی می‌کرد که شوهرش نبود (۴: ۱۷-۱۸). هر تجربه او را با همان آرزوی برآورده نشده در اعماق قلبش رها کرده بود.
اکنون او با مرد دیگری ملاقات می‌کند—اما این یکی متفاوت است. او مایل است از هر مانع نژادی و اجتماعی عبور کند. اگرچه او یک مرد یهودی بود، اما از او، یک زن سامری با گذشته‌ای پردردسر، آب خواست. این او را عمیقاً گیج کرد. با این حال، او می‌توانست بگوید که این مرد متفاوت است—از نحوه نگاه او به او، و از نحوه صحبت او با او. او به موانع نژاد یا جایگاه اجتماعی نپرداخت؛ در عوض، او مستقیماً به قلب او نگاه کرد و به عمیق‌ترین نیاز او پرداخت.
عیسی در پاسخ به او گفت: «اگر هدیه خدا را می‌دانستی، و می‌دانستی که کیست که به تو می‌گوید: «به من آبی بده،» تو از او می‌خواستی، و او به تو آب حیات‌بخش می‌داد» (یوحنا ۴: ۱۰).
سخنان او او را بیشتر گیج کرد: «آقا، شما چیزی برای کشیدن ندارید، و چاه عمیق است. پس آن آب حیات‌بخش را از کجا می‌آورید؟» او سعی کرد موضوع را تغییر دهد و تفاوت‌های دین و پرستش را مطرح کند، اما خداوند عیسی همچنان بر نیاز قلب او تمرکز کرد:
هر که از این آب بنوشد، دوباره تشنه خواهد شد، اما هر که از آبی که من به او می‌دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد. اما آبی که من به او می‌دهم، در او چشمه‌ای از آب خواهد شد که به سوی زندگی جاودانه می‌جوشد.
او به صحبت درباره پرستش ادامه داد، و خداوند به او—و به هر خواننده‌ای—یادآوری کرد که همه ما برای همین هدف آفریده شده‌ایم. اما پرستش حقیقی در دین یافت نمی‌شود؛ بلکه در رابطه‌ای با خدای زنده—همان کسی که او را آفرید—یافت می‌شود.
لنگر برای امروز:
خداوند عیسی تنها کسی بود که می‌توانست خالی بودن قلب این زن را پر کند، و او تنها کسی است که می‌تواند خلاء قلب شما را پر کند.
