آخرین سخنان تأثیرگذار هستند
وقتی کسی می‌داند که در شرف مرگ است، به احتمال زیاد کلماتی از تسلی، قدردانی، عشق و شاید حتی حکمت را به عزیزان نزدیک خود منتقل می‌کند. یک قاتل محکوم ممکن است به جرم خود اعتراف کند و طلب بخشش کند، در حالی که فردی که خودخواهانه زندگی کرده است، ممکن است خدا را به خاطر کوتاه کردن عمرش نفرین کند، در حالی که احساس می‌کند چیزهای زیادی برای زندگی دارد. برخی که خدا را در زندگی خود رد کرده‌اند، با ترس فریاد می‌زنند، زیرا تاریکی ابدیت در برابر آنها نمایان می‌شود. آخرین چیزی که یک شخص می‌گوید یا انجام می‌دهد، اغلب برای آیندگان حفظ می‌شود.
به عنوان مثال، توماس بکت، اسقف اعظم کانتربری (۱۱۱۹-۱۱۷۹) – که درک روشنی از فیض خدا و کنترل او بر شرایط انسان‌ها داشت – در حالی که قاتلانش آماده کشتن او می‌شدند، گفت: «من آماده‌ام برای پروردگارم بمیرم، تا در خون من کلیسا آزادی و صلح به دست آورد.» او این را با همان روحیه‌ای گفت که پولس رسول که می‌دانست به زودی اعدام خواهد شد:
من هم‌اکنون مانند یک قربانی نوشیدنی ریخته می‌شوم، و زمان رفتن من فرا رسیده است. من نبرد خوب را جنگیده‌ام، مسابقه را به پایان رسانده‌ام، ایمان را حفظ کرده‌ام. اکنون تاج عدالت برای من ذخیره شده است، که خداوند، داور عادل، در آن روز به من عطا خواهد کرد – و نه تنها به من، بلکه به همه کسانی که مشتاق ظهور او بوده‌اند (۲ تیموتائوس ۴:۶-۸ NIV).
آخرین سخنان عیسی
هرچند این سخنان آخر مهم هستند، هیچ سخن آخر ثبت شده‌ای از هیچ کس وجود ندارد که بتواند با سخنان گفته شده توسط خداوند عیسی بر روی صلیب مقایسه شود. هفت سخن آخر او در انجیل‌ها فقط موضوعات جالب گفتگو نیستند، بلکه کلماتی هستند که با قدرت و اقتدار کسی که، با وجود رنج مصلوب شدن، کنترل کامل بر شرایط خود داشت، طنین‌انداز می‌شوند. آنها عبارتند از:
«پدر، آنها را ببخش، زیرا نمی‌دانند چه می‌کنند» (لوقا ۲۳:۳۴). «به شما راست می‌گویم، امروز با من در بهشت خواهید بود» (لوقا ۲۳:۴۳). «ای زن عزیز، این پسر توست» ... «این مادر توست» (یوحنا ۱۹:۲۶-۲۷). «خدای من، خدای من، چرا مرا ترک کرده‌ای!» (مرقس ۱۵:۳۴؛ متی ۲۷:۴۶). «تشنه‌ام» (یوحنا ۱۹:۲۸). «تمام شد» (یوحنا ۱۹:۳۰). «پدر، روح خود را به دستان تو می‌سپارم» (لوقا ۲۳:۴۶).
خداوند در کنترل
این واقعیت که خداوند عیسی دستگیر شد و توسط دشمنانش برده شد، مسئله بدشانسی یا سوءمدیریت نبود. زمان‌بندی خدا کامل است، و خداوند، آگاه از جدول زمانی خدا، گفت: «ساعت نزدیک است، و پسر انسان به دست گناهکاران تسلیم می‌شود» (متی ۲۶:۴۵). هدف و کنترلی که خداوند در آن زمان داشت، با اظهاراتی که نویسندگان انجیل در روایت‌های خود گنجانده‌اند، به طور فزاینده‌ای آشکار می‌شود. در حالی که پیلاطس از خداوند سؤال می‌کرد، پرسید: «آیا از صحبت با من خودداری می‌کنی؟ آیا نمی‌دانی که من قدرت دارم که تو را آزاد کنم یا تو را مصلوب کنم؟» عیسی با سکوت خود، این نبوت را محقق می‌کرد:
مانند گوسفندی که در برابر پشم‌چینانش ساکت است، او دهان خود را باز نکرد (اشعیا ۵۳:۷).
سپس او پاسخ داد:
تو هیچ قدرتی بر من نداشتی اگر از بالا به تو داده نشده بود (یوحنا ۱۹:۱۰-۱۱).
خداوند در کنترل بود!
خداوند و پدرش با هم برنامه‌ای را با یک جدول زمانی دقیق که در ابدیت گذشته تعیین شده بود، به انجام می‌رساندند. قربانی کامل عیسی، بخشش و آشتی گناهکاران را با خدای قدوس ممکن می‌ساخت. بسیاری از انبیا و نویسندگان عهد عتیق، در اظهارات مستقیم یا از طریق انواع و سایه‌ها، این را پیشگویی کردند. اسرائیل قربانی‌ها و هدایای مختلفی را انجام می‌داد که به قربانی بره کامل خدا اشاره داشت. بسیاری از پیشگویی‌ها با دستگیری، محاکمه و مصلوب شدن عیسی محقق شد. در واقع، یوحنا رسول مزمور ۶۹:۲۱ را به تحقق آن پیشگویی مرتبط کرد، زمانی که خداوند عیسی فریاد زد «تشنه‌ام.» یوحنا نشان داد که خداوند می‌دانست چه می‌کند و در کنترل بود، «دانستن اینکه همه چیز اکنون کامل شده است، و تا کلام خدا محقق شود» (یوحنا ۱۹:۲۸).
در حالی که هر یک از سخنان صلیب مهم و شایسته توجه عمیق است، من می‌خواهم افکار ما را به جمله کوتاه «تمام شد» (یوحنا ۱۹:۳۰) معطوف کنم. برخی که این آیه را می‌خوانند ممکن است فکر کنند که این فقط یک راه خسته و بی‌روح برای گفتن «همه چیز برای من تمام شد» بود، اما قطعاً منظور این نبود. عبارت انگلیسی «تمام شد» فقط یک کلمه در یونانی است – تتِلِستای. کتاب تفسیر دانش کتاب مقدس این مشاهده را می‌کند: «رسیدهای پاپیروسی برای مالیات با کلمه تتِلِستای نوشته شده بر روی آنها به معنای 'کامل پرداخت شده' یافت شده‌اند. این کلمه بر لبان عیسی مهم بود. وقتی او گفت، 'تمام شد' (نه 'من تمام شدم')، منظور او این بود که کار رستگاری او کامل شده است. او برای مردم گناه شده بود (۲ قرنتیان ۵:۲۱) و مجازات عدالت خدا را که گناه سزاوار آن بود، متحمل شده بود.»
فریاد پیروزی
متی اظهار داشت: «و هنگامی که عیسی دوباره با صدای بلند فریاد زد، روح خود را تسلیم کرد» (متی ۲۷:۵۰). این نشان می‌داد که فریاد او با صدای بلند کلمه تتِلِستای به معنای «تمام شد» بود. سپس به دنبال آن «پدر، روح خود را به دستان تو می‌سپارم» آمد.
عیسی وقتی فریاد زد، «تمام شد»، به چه چیزی اشاره می‌کرد؟ شاید این فریاد پیروزی بود زیرا کار او – که به فرمان پدرش برای انجام آن آمده بود – از هر جهت کامل شده بود:
من با انجام کاری که به من دادی، تو را بر روی زمین جلال دادم (یوحنا ۱۷:۴).
او تمام پیشگویی‌های کتب عهد عتیق را که به او به عنوان مسیح موعود و نجات‌دهنده جهان اشاره داشتند، به انجام رسانده بود. تمام انواع و سایه‌ها در کتب مقدس که به مرگ قربانی، رستاخیز و زندگی کامل او به عنوان بره کامل خدا اشاره داشتند، به تحقق رسیدند.
به عبارت دیگر، هیچ کس نمی‌توانست هیچ عیبی در او بیابد، حتی کسانی که او را به دروغ متهم کردند و نمی‌توانستند در مورد چیزی که گناهی در زندگی او نشان دهد، توافق کنند. از طریق مرگ و رستاخیز او، فیض به بشریت گناهکار نشان داده شد، و نجات برای همیشه بر اساس خون قربانی کامل است، بنابراین رویکرد به خدا از طریق شریعت که فقط گناهکار را محکوم می‌کرد، از بین رفت.
زیرا ما کاهن اعظمی نداریم که نتواند با ضعف‌های ما همدردی کند، بلکه کسی را داریم که از هر جهت، درست مانند ما، وسوسه شده است – با این حال بدون گناه بود (عبرانیان ۴:۱۵).
کهانت جدید
اثر یک قربانی کامل به این معنی بود که یک کهانت جدید برقرار شد. عیسی کاهن اعظم بزرگ به ترتیب ملکی‌صادق شد (عبرانیان ۵:۱۰)، و همه شاگردان او «کاهنان مؤمن» شدند که قادر به ورود به حضور خدا بودند. این به وضوح با پاره شدن پرده معبد که مکان مقدس را از قدس‌الاقداس جدا می‌کرد، نشان داده شد. کاهن اعظم عهد عتیق می‌توانست فقط یک بار در سال در روز کفاره با خون قربانی وارد قدس‌الاقداس شود. اما خود خدا آن پرده را از بالا به پایین پاره کرد و نشان داد که او راه جدیدی را برای ما برای ورود به حضور خود ایجاد می‌کند.
بنابراین، ای برادران، چون ما با خون عیسی، با راهی جدید و زنده که از طریق پرده، یعنی بدن او، برای ما گشوده شده است، اطمینان داریم که وارد قدس‌الاقداس شویم، و چون ما کاهن اعظمی بزرگ بر خانه خدا داریم، بیایید با قلبی صادق و با اطمینان کامل ایمان به خدا نزدیک شویم، در حالی که قلب‌های ما برای پاک کردن ما از وجدان گناهکار پاشیده شده و بدن‌های ما با آب پاک شسته شده است (عبرانیان ۱۰:۱۹-۲۲).
اکنون کاهنان مؤمن می‌توانند به خدا نزدیک شوند، نه از طریق یک مذهب، بلکه از طریق تنها واسطه حقیقی، عیسی مسیح، کاهن اعظم بزرگ ما.
زیرا یک خدا و یک واسطه بین خدا و انسان‌ها وجود دارد، انسان مسیح عیسی، که خود را به عنوان فدیه برای همه انسان‌ها داد – شهادتی که در زمان مناسب خود داده شد (۱ تیموتائوس ۲:۵-۶).
به این ترتیب ما «کاهنان مقدس» می‌شویم که پرستش و ستایش را تقدیم می‌کنیم، و «کاهنان سلطنتی» که به خدا خدمت می‌کنیم (۱ پطرس ۲:۵،۹). به عنوان کاهنان مؤمن می‌توانیم بدن‌های خود را به عنوان قربانی تقدیم کنیم:
ای برادران، با توجه به رحمت خدا، از شما می‌خواهم که بدن‌های خود را به عنوان قربانی‌های زنده، مقدس و مورد پسند خدا تقدیم کنید – این عمل روحانی پرستش شماست (رومیان ۱۲:۱).
بنابراین، از طریق عیسی، بیایید پیوسته قربانی ستایش را به خدا تقدیم کنیم – ثمره لبانی که نام او را اعتراف می‌کنند. و انجام کارهای نیک و سهیم شدن با دیگران را فراموش نکنید، زیرا خدا از چنین قربانی‌هایی خشنود است (عبرانیان ۱۳:۱۵-۱۶).
عیسی از قبل می‌دانست که مرگ کفاره‌اش، نجات را برای همه کسانی که به او ایمان می‌آورند و شاگرد او می‌شوند، ممکن می‌سازد. او می‌دانست که کلیسا، متشکل از همه مؤمنان، روزی عروس او و همراه او برای تمام ابدیت خواهد شد. جای تعجب نیست که او می‌توانست با پیروزی فریاد بزند، «تمام شد»، به این معنی که بدهی به طور کامل پرداخت شده بود. اکنون ابدیت می‌تواند با نجات‌یافتگان از هر قبیله، زبان، مردم و ملت پر شود به دلیل کار کامل او در جلجتا (مکاشفه ۵:۹).
نقشه کامل
نقشه کامل خدا بدون نقص اجرا شد. پسر خود خدا داوری عادلانه گناه را بر خود گرفت، به جای انسان‌های گناهکار مرد و بدین ترتیب قدوسیت خدا را آرام کرد. به همین دلیل کتاب مقدس می‌گوید:
هنگامی که این کاهن (عیسی) برای همیشه یک قربانی برای گناهان تقدیم کرد، او در دست راست خدا نشست ... زیرا با یک قربانی، او کسانی را که مقدس می‌شوند، برای همیشه کامل کرده است (عبرانیان ۱۲:۱۲-۱۴).
تتِلِستای! تمام شد! کامل پرداخت شد!
توسط ایان تیلور
