«خداوند نجات‌دهنده ما ... ما را نجات داد، نه به خاطر کارهای نیکویی که انجام داده بودیم، بلکه به خاطر رحمت خود.» تیطس 3:5 NIV
جی. پی. مورگان (1837-1913) یکی از بزرگترین سرمایه‌داران تاریخ ایالات متحده بود. حمایت مالی او تا حد زیادی مسئول راه‌اندازی شرکت‌های بزرگی مانند یو. اس. استیل، اینترنشنال هاروستر، امریکن تلفن و تلگراف، و جنرال الکتریک بود. پس از بحران مالی سال 1893، او بازسازی پنج راه‌آهن بزرگ را تأمین مالی کرد. در سال 1895، او شخصاً فروش 62 میلیون دلار اوراق قرضه دولتی را برای پایان دادن به کمبود طلای خزانه‌داری ایالات متحده مذاکره کرد. در طول بحران سال 1907، او از ثروت شخصی عظیم خود وام‌هایی را برای جلوگیری از تعطیلی بسیاری از بانک‌ها اعطا کرد. علاوه بر همه اینها، او یک نیکوکار مهم برای کتابخانه‌ها و موزه‌های آمریکا و همچنین کلیسایی که در آن شرکت می‌کرد، بود.
با تمام این اعتبار، ممکن است کسی فکر کند که جی. پی. مورگان برای ورود به بهشت به کارهای نیک خود تکیه می‌کند. اما نه! بیانیه زیر از وصیت‌نامه او گواه اعتماد او به مسیح به عنوان نجات‌دهنده‌اش است: «من روح خود را به دستان نجات‌دهنده‌ام می‌سپارم، با اطمینان کامل که او، پس از رهایی و شستن آن با خون گرانبهای خود، آن را بی‌عیب و نقص در برابر تخت پدر آسمانی‌ام تقدیم خواهد کرد ... من از فرزندانم التماس می‌کنم که ... آموزه مبارک کفاره کامل گناه از طریق خون عیسی مسیح را که یک بار تقدیم شد، و تنها از طریق آن، حفظ و دفاع کنند.»
از تمام ثروتی که جی. پی. مورگان به وارثان خود منتقل کرد، قابل توجه است که او کار رستگاری مسیح را مهمترین قرار داد. او به آنها نگفت که از ثروت عظیم خود برای رسیدن به بهشت استفاده کنند، بلکه به نجات‌دهنده اعتماد کنند. اگر یکی از ثروتمندترین مردان جهان برای رستگاری به مسیح، نه به کارهای نیک، اعتماد کرد، آیا ما که در مقایسه با او چیزی نداریم، نباید همین کار را بکنیم؟
