غلبه بر افکارمان
«زیرا چنانکه در دل خود فکر می‌کند، همان است.» —امثال ۲۳:۷ KJV
افکار ما بر ما تأثیر می‌گذارند
آیه سمت چپ بسیار جدی است. همانطور که کسی گفته است: «ما آن چیزی نیستیم که فکر می‌کنیم، بلکه آن چیزی هستیم که فکر می‌کنیم.»
افکار ما بسیار بیشتر از آنچه تصور می‌کنیم بر ما تأثیر می‌گذارند. گاهی اوقات از چیزهایی که می‌گوییم یا انجام می‌دهیم شگفت‌زده می‌شویم، اما اگر موضوع را به عقب برگردانیم، متوجه می‌شویم که آنها اغلب از افکار ما سرچشمه می‌گیرند. قانون کتاب مقدس کاشت و برداشت نه تنها در دنیای طبیعی، بلکه در دنیای روحانی نیز صدق می‌کند:
«فریب نخورید؛ خدا را نمی‌توان مسخره کرد: زیرا هر چه انسان بکارد، همان را درو خواهد کرد. زیرا هر که برای جسم خود بکارد، از جسم فساد درو خواهد کرد؛ اما هر که برای روح بکارد، از روح حیات جاودانی درو خواهد کرد. و در نیکوکاری خسته نشویم: زیرا در زمان مناسب درو خواهیم کرد، اگر سست نشویم» (غلاطیان ۶:۷-۹).
در دنیای طبیعی، اگر کشاورزی بذر گندم در زمین بکارد، انتظار ندارد سیب‌زمینی رشد کند. آنچه در زمین کاشته می‌شود، همان چیزی است که برداشت می‌شود. همین امر در مورد زندگی روحانی ما نیز صدق می‌کند. اگر ما برای جسم – طبیعت قدیمی خود – با تسلیم شدن به گناه در زندگی یا افکارمان بکاریم، آنگاه محصول غم‌انگیزی از فساد درو خواهیم کرد. با این حال، این نیز درست است که وقتی برای روح – طبیعت جدیدی که توسط روح‌القدس کنترل می‌شود – می‌کاریم و از چیزهای مسیح لذت می‌بریم و کارهایی را انجام می‌دهیم که مورد رضایت اوست، از زندگی جاودانی که به عنوان ایمانداران از آن ماست، لذت خواهیم برد.
ما می‌خواهیم در این مقاله بر زندگی فکری خود تمرکز کنیم. ابتدا افکار جسمانی را بررسی خواهیم کرد، آنهایی که از طبیعت قدیمی و گناهکار ما نشأت می‌گیرند. بعداً قصد داریم به افکار مضطرب بپردازیم.
افکار جسمانی
در رابطه با زندگی فکری ما گفته شده است که نمی‌توانیم جلوی پرواز پرندگان را بر فراز سرمان بگیریم، اما می‌توانیم جلوی ساختن لانه توسط آنها را در آنجا بگیریم. به عبارت دیگر، ممکن است انواع مختلفی از افکار در طول روز به ذهن ما خطور کند که نمی‌توانیم آنها را متوقف کنیم؛ اما از میان آن افکار، می‌توانیم انتخاب کنیم که واقعاً به چه چیزی فکر کنیم و بر آن تمرکز کنیم. در اول پطرس ۲:۱۱ به ما گفته شده است که «از شهوات جسمانی [میل‌ها] که با روح می‌جنگند، دوری کنید.» نبردی برای ذهن و قلب ما وجود دارد! امنیت ما در دوری کردن، یا خودداری کردن، از افکاری است که از جسم نشأت می‌گیرند. اگر سعی کنیم با آنها بجنگیم، فقط شکست خواهیم خورد و با همان افکاری که از آنها متنفریم، مشغول خواهیم شد.
با این حال، از آنجایی که ذهن ما نمی‌تواند به سادگی خالی باشد، باید به چیزی فکر کنیم. اگر افکار بد خود را نشان می‌دهند، باید یاد بگیریم که ذهن خود را به سمت فکر کردن به چیزهای خوب معطوف کنیم. مزمورنویس گفت:
«کلام تو را در دل خود پنهان کردم تا بر تو گناه نکنم» (مزمور ۱۱۹:۱۱).
چقدر شگفت‌انگیز است که کلام خدا در قلب ما پنهان باشد، و به ما اجازه دهد تا بلافاصله وقتی افکار بد به وجود می‌آیند، به کلام او فکر کنیم!
در رومیان ۷:۲۴-۲۵ نیز به ما گفته شده است که خداوند عیسی نجات‌دهنده ماست. ممکن است افکاری وجود داشته باشد که ما به ویژه در برابر آنها آسیب‌پذیر هستیم و در خودمان برای غلبه بر آنها احساس ضعف می‌کنیم. ما همیشه می‌توانیم به او فریاد بزنیم؛ و همانطور که او پطرس را از غرق شدن در دریای جلیل نجات داد، امروز نیز قادر است ما را از غرق شدن در افکار ناپاک نجات دهد. پس از نجات، باید افکار خوبی داشته باشیم که ذهن خود را به آنها معطوف کنیم، وگرنه در خطر غرق شدن دوباره در همان افکاری خواهیم بود که او ما را از آنها نجات داد.
فیلیپیان ۴:۸ دستورالعمل‌هایی را برای آنچه ما به عنوان مسیحیان باید به آن فکر کنیم، ارائه می‌دهد.
«هر آنچه راست است، هر آنچه شریف است، هر آنچه عادلانه است، هر آنچه پاک است، هر آنچه دوست‌داشتنی است، هر آنچه خوشنام است؛ اگر فضیلتی هست، اگر ستایشی هست، به این چیزها فکر کنید.»
آیا افکار ما این چک‌لیست را برآورده می‌کنند؟
- آیا آنها راستهستند؟ چقدر گاهی اوقات آماده‌ایم که بدترین چیزها را در مورد دیگران باور کنیم! یا، آیا من نگران شرایطی هستم که ممکن است هرگز اتفاق نیفتد، و موقعیتی خیالی در ذهن خود ایجاد می‌کنم؟
- آیا آنها شریفیا نجیب هستند؟ حاکمان این جهان انتظار دارند که مردم در حضور آنها به شیوه‌ای مناسب عمل کنند، نه احمقانه یا تحقیرآمیز. آیا افکار ما برای حضور پادشاه پادشاهان مناسب است؟
- آیا آنها عادلانهیا صالح هستند؟ آیا افکار امروز ما در مورد آنچه درست است بوده است – نه طبق معیارهای جهان یا خودمان، بلکه طبق معیارهای او؟
- آیا آنها پاکهستند؟ ما در دنیایی بسیار کثیف زندگی می‌کنیم و تحت تأثیر آنچه در اطرافمان است قرار می‌گیریم. جهان هیچ چیز را در مورد تجلیل گناه به عنوان چیزی عادی فکر نمی‌کند. هم فکر کردن و هم صحبت کردن در مورد چنین چیزهایی را تشویق می‌کند. آیا ذهن خود را برای خداوند خود پاک نگه می‌داریم؟
«مرد دو دل در تمام راه‌های خود ناپایدار است» (یعقوب ۱:۸).
ما نمی‌توانیم ذهن خود را با ناپاکی‌های راه‌های این جهان پر کنیم و سپس به جلسات قوم خداوند بیاییم و انتظار داشته باشیم از حضور او لذت ببریم. به طور عملی، خوانندگان خود را در برابر سرگرمی‌های این جهان هشدار می‌دهیم. ا. و. توزر سال‌ها پیش نوشت و آن را «خدای بزرگ سرگرمی» نامید. ما می‌ترسیم که این خدا در ذهن بسیاری از مردم عزیز خداوند حاکم باشد.
- آیا آنها دوست‌داشتنی یا دلپذیر هستند؟ به عبارت دیگر، آیا ما به آنچه برای پدرمان قابل قبول و دلپذیر است فکر کرده‌ایم؟ متأسفانه، ما اغلب انتخاب می‌کنیم که در آنچه فکر می‌کنیم، خودمان را راضی کنیم.
«مسیح خود را راضی نکرد» (رومیان ۱۵:۳).
- آیا ما مشغول چیزی هستیم که خوشناماست؟ اخبار امروز پر از گزارش‌های بد از خشونت و فساد این جهان است. آیا ما ذهن خود را بر این چیزها متمرکز می‌کنیم به جای اینکه مشغول خبرهای خوبی باشیم که خدا فراهم کرده است؟ این جهان به سمت داوری حرکت می‌کند، اما ما می‌توانیم به امیدی که از آمدن قریب‌الوقوع خداوند برای کلیسای خود داریم (اول تسالونیکیان ۴:۱۶-۱۸) و بازگشت او به این جهان چند سال بعد برای درست کردن همه چیز (اول قرنتیان ۱۵:۲۵) فکر کنیم.
- آیا ما به آنچه با فضیلت است – از نظر اخلاقی عالی و صالح – فکر می‌کنیم؟ به عبارت دیگر، چه چیزی در نظر خدا شجاعانه است (رجوع کنید به یوشع ۲۳:۶)؟ به جای بزدلی یا «روح ترس»، به ما «روح قدرت، و محبت، و ذهن سالم» داده شده است (دوم تیموتائوس ۱:۷).
- آیا ما به آنچه ستودنیاست فکر می‌کنیم؟ آیا افکار ما مشغول چیزی بوده است که مورد ستایش خدا و پدر ما باشد، یا با چیزهایی که او محکوم می‌کند؟
- چقدر شگفت‌انگیز است که خداوند عیسی به تمام این ویژگی‌ها پاسخ می‌دهد! او راست، شریف، عادل، پاک، دوست‌داشتنی، خوشنام، با فضیلت و ستودنی است. ما همیشه می‌توانیم به او فکر کنیم.
افکار مضطرب
زمان‌هایی وجود دارد که همه ما با افکار مضطرب دست و پنجه نرم می‌کنیم. آیا آن ترفیع شغلی را دریافت خواهم کرد یا دوباره از آن محروم خواهم شد؟ آیا این مشکل سلامتی بهبود خواهد یافت؟ آیا دوستم مرا به خاطر کلمه ناخوشایندی که به او گفتم خواهد بخشید؟ آیا پول کافی برای پرداخت قبض‌هایمان خواهیم داشت؟ اینها تنها چند مورد از بسیاری از افکار مضطربی هستند که ممکن است ذهن ما را مشغول کنند. با چنین افکاری چه باید بکنیم؟
فیلیپیان ۴ نیز به ما می‌گوید:
«برای هیچ چیز نگران [مضطرب] نباشید؛ بلکه در هر چیز، با دعا و التماس، با شکرگزاری، درخواست‌های خود را به خدا اعلام کنید. و آرامش خدا، که فراتر از هر درکی است، دل‌ها و ذهن‌های شما را در مسیح عیسی حفظ خواهد کرد» (فیلیپیان ۴:۶-۷).
او درمان افکار مضطرب است. به جای افکار یا احساسات مضطرب، ما باید در دعا به خدای خود روی آوریم.
شاید ما وسوسه شویم که فکر کنیم یک موضوع برای ذکر به خدا و پدرمان خیلی کوچک است، یا خیلی پیچیده است، یا از آنجایی که ما فقط خودمان را به خاطر این افکار مضطرب مقصر می‌دانیم، نباید او را آزار دهیم. اما کتاب مقدس چه می‌گوید؟ «در هر چیز» ما باید دعاهای خود را بیاوریم و درخواست‌های خود را اعلام کنیم. هیچ چیز خیلی کوچک یا خیلی پیچیده نیست، و حتی زمانی که ما مقصر هستیم، باید بیاییم و شکست خود را اعتراف کنیم. ما باید هر چیزی را که به ما مربوط می‌شود به پدرمان بیاوریم، زیرا اگر به ما مربوط می‌شود، به او نیز مربوط می‌شود. او حتی موهای سر ما را شمرده است! هیچ گنجشکی بدون اطلاع او به زمین نمی‌افتد – و ما برای او ارزشمندتر از بسیاری گنجشک‌ها هستیم (لوقا ۱۲:۶-۷).
در فیلیپیان ۴:۶ توجه کنید که ما باید با شکرگزاری در حالی که درخواست‌های خود را مطرح می‌کنیم، بیاییم. چقدر اغلب، حتی به عنوان مسیحیان، ما ناسپاس هستیم. وقتی در دعا می‌آییم، می‌توانیم برای پاسخ‌های قبلی به دعا شکرگزاری کنیم. حتی در بدترین شرایط نیز چیزی وجود دارد که می‌توانیم برای آن شکرگزاری کنیم – اگر برای هیچ چیز دیگری نباشد، همیشه می‌توانیم از خدا و پدرمان برای هدیه ناگفتنی او، پسر محبوبش، شکرگزاری کنیم! ما همچنین می‌توانیم از قبل از او تشکر کنیم که چگونه به دعاهای ما در مورد موضوع فعلی پاسخ خواهد داد.
آیه ۷ به ما نمی‌گوید که او دعاهای ما را دقیقاً همانطور که ما می‌خواهیم یا درخواست می‌کنیم پاسخ خواهد داد. ما باید به حکمت و محبت او واگذار کنیم که چگونه پاسخ خواهد داد. او بهتر می‌داند. اما این آیه به ما می‌گوید که اگر همه چیز را به او بسپاریم، آرامش او «حفظ» یا محافظت خواهد کرد، دل‌ها و ذهن‌های ما را از طریق مسیح عیسی. کلمه یونانی ترجمه شده «حفظ» در واقع یک کلمه نظامی است و به معنای «پادگان» است، مانند گروهی از سربازان.
اشعیا ۲۶:۳-۴ در بسیاری از آزمایشات دشواری که من از سر گذرانده‌ام، تشویق و کمک بزرگی برای من بوده است:
«تو او را در آرامش کامل حفظ خواهی کرد که ذهنش بر تو ثابت است، زیرا او به تو اعتماد دارد. تا ابد به خداوند اعتماد کنید؛ زیرا در خداوند یهوه قدرت جاودانی است.»
جایگاهی برای آرامش ذهن ما وجود دارد – نه بر شرایط ما، چه خوب و چه بد، بلکه بر او. اگر فکر می‌کنیم که برای حفظ ذهنمان در آنجا، خیلی ضعیف هستیم، در او قدرت جاودانی یافت می‌شود. در او تمام قدرتی است که ما نیاز داریم!
این بخش را با آیه‌ای از سرود «ذهنی در آرامش کامل با خدا» به پایان می‌رسانیم:
چرا باید همیشه مضطرب باشم، وقتی چنین خدایی از آن من است؟ او شب و روز مراقب من است و به من می‌گوید «تو از آن منی.» —کیتسبی پاگت (۱۸۶۸-۱۹۳۰)
خداوند عیسی
چقدر شگفت‌انگیز است که کتاب مقدس در مورد خداوند عیسی می‌گوید که او
«گناهی نمی‌شناخت» (دوم قرنتیان ۵:۲۱).
زندگی فکری او و همچنین کلمات، نگرش‌ها و اعمال او همه مورد رضایت پدرش بود (یوحنا ۸:۲۹). با این حال، برای ما که همه با گناه آلوده شده‌ایم، او حاضر شد بمیرد.
«زیرا او کسی را که گناهی نمی‌شناخت، برای ما گناه ساخت، تا ما در او عدالت خدا شویم» (دوم قرنتیان ۵:۲۱).
خدا با او بر روی صلیب رفتار کرد، گویی که شما یا من که ایمان داریم، بودیم، تا او اکنون با ما در برکت رفتار کند، گویی که ما او بودیم!
اگر آگاه هستیم که در افکارمان شکست خورده‌ایم، چه در اجازه دادن به افکار جسمانی و چه افکار مضطرب، بیایید با اعتراف به پدرمان برویم و با شکرگزاری اذعان کنیم که پسر محبوب خودش بهای گناهان ما را بر صلیب جلجتا پرداخت. سپس، بیایید مشغول این نباشیم که چقدر شکست خورده‌ایم، بلکه مشغول فیضی باشیم که چنین قربانی‌ای را برای ما فراهم کرده است.
باشد که ذهن مسیح نجات‌دهنده من روز به روز در من زندگی کند؛ با محبت و قدرت او، همه آنچه را که انجام می‌دهم یا می‌گویم کنترل کند. —کیت بارکلی ویلکینسون (۱۸۵۹-۱۹۲۸)
