پرسش: چگونه می‌توانم افکارم را کنترل کنم؟
پاسخ: پولس رسول در دوم قرنتیان ۱۰:۵ از «به اسارت درآوردن هر فکری به اطاعت مسیح» سخن گفت. این باید هدف شما باشد. با این حال، کنترل افکار شما ساده نیست. در واقع، از نظر انسانی، انجام آن به تنهایی غیرممکن است. ممکن است اغلب خود را در حال گفتن، یا حداقل فکر کردن، بیابید: «آنچه را که می‌خواهم انجام دهم، انجام نمی‌دهم؛ اما آنچه را که از آن متنفرم، انجام می‌دهم... خواستن در من حاضر است، اما چگونه انجام دادن آنچه خوب است را نمی‌یابم... با ذهن خود به شریعت خدا خدمت می‌کنم، اما با جسم به شریعت گناه» (رومیان ۷:۱۵،۱۸،۲۵ ترجمه جدید پادشاه جیمز).
جسم، طبیعت قدیمی – هر چه که بخواهیم آن را بنامیم – این من هستم، حداقل این چیزی بود که من بودم تا زمانی که نجات یافتم. سپس طبیعتی جدید دریافت کردم، در واقع شریک طبیعت الهی شدم (دوم پطرس ۱:۴). این چیزی است که من در برابر خدا هستم و چگونه باید زندگی کنم، اما متأسفانه طبیعت قدیمی و جسمانی هنوز وجود دارد و تا زمانی که خداوند مرا به سوی خود ببرد، حاضر خواهد بود. این طبیعتی است که باید آن را با اعمالش، از جمله افکارش، طبق کولسیان ۳ – فصلی عالی برای خواندن مکرر – از بین ببرم.
ذهن ما روزانه با بسیاری از افکار تحریک‌آمیز مورد حمله قرار می‌گیرد که نمی‌توانیم به راحتی از آنها فرار کنیم: تابلوهایی که هنگام رانندگی می‌بینیم، موسیقی‌ای که بسیاری از مشاغل را فرا گرفته است، لباس‌ها یا فقدان استراتژیک لباس‌های یک فرد در حال عبور، خاطره من از گناهی که مدت‌ها پیش از انجام آن لذت بردم، ایده‌ها، دوست‌داشتنی‌ها، دوست‌نداشتنی‌ها و هزاران چیز دیگر. با این حال، یک ضرب‌المثل قدیمی وجود دارد که می‌گوید نمی‌توانید پرندگان را از پرواز بر فراز سرتان باز دارید، اما می‌توانید از ساختن لانه در موهایتان جلوگیری کنید. در حالی که این اصل درست است، یک ایماندار چگونه آن را در مورد افکار خود به کار می‌برد؟
یک کار بسیار مهم که باید انجام دهیم، زمانی که به غیرممکن بودن کنترل افکارمان با قدرت یا حکمت خود پی می‌بریم، این است که از خداوند کمک بخواهیم. داوود در این مورد نمونه خوبی را برای ما قرار داد، زمانی که در مزمور ۱۹:۱۴ دعا کرد: «باشد که سخنان دهانم و تأمل قلبم در نظر تو مقبول باشد، ای خداوند، قوت و فدیه‌دهنده من.»
پیشنهاد عالی دیگری که از مزامیر او می‌آموزیم در مزمور ۱۳۹ یافت می‌شود. آیات ۱۷ و ۱۸ آن مزمور به ما می‌گوید: «افکار تو نیز برای من چقدر گرانبهاست، ای خدا! مجموع آنها چقدر بزرگ است! اگر آنها را بشمارم، تعدادشان بیشتر از شن خواهد بود؛ وقتی بیدار می‌شوم، هنوز با تو هستم.» داوود بر افکار خدا تأمل می‌کرد؛ آنها برای او گرانبها بودند. ظاهراً او شب‌ها هنگام دراز کشیدن به آنها فکر می‌کرد؛ او در حالی که از آنها لذت می‌برد به خواب می‌رفت، و وقتی بیدار می‌شد هنوز در افکارش با خدا بود. من متوجه شده‌ام که اگر در رختخواب دعا کنم، تمایل دارم خیلی سریع به خواب بروم – ظاهراً شیطان از صحبت کردن قدیسان با خدا یا مشغول بودن به علایق او قدردانی نمی‌کند!
پولس رسول تجربیاتی مشابه داوود داشت. او به کولسیان توصیه کرد که «چیزهای بالا را بجویید، جایی که مسیح در دست راست خدا نشسته است. ذهن خود را بر چیزهای بالا متمرکز کنید، نه بر چیزهای روی زمین» (کولسیان ۳:۱-۲). او به فیلیپیان توصیه کرد که «همیشه در خداوند شاد باشید. دوباره می‌گویم، شاد باشید!» (فیلیپیان ۴:۴). او ادامه داد و آنها را تشویق کرد که نگران هیچ چیز نباشند، بلکه با جدیت و شکرگزاری همه چیز را به خدا بسپارند. آنگاه آرامش خدا قلب‌ها و ذهن‌های آنها را از طریق مسیح عیسی محافظت خواهد کرد. علاوه بر این، چیزهای مثبتی وجود داشت که باید ذهن آنها را مشغول می‌کرد. یکی از مشکلات ما این است که ما اغلب ذهن خود را با چیزهایی مشغول می‌کنیم که منفی هستند و اصلاً برای ما خوب نیستند. او به فیلیپیان گفت: «بالاخره، هر چه راست است، هر چه شریف است، هر چه عادلانه است، هر چه پاک است، هر چه دوست‌داشتنی است، هر چه خوشنام است، اگر فضیلتی هست و اگر چیزی ستودنی هست – بر اینها تأمل کنید. چیزهایی را که از من آموختید و دریافت کردید و شنیدید و دیدید، اینها را انجام دهید، و خدای آرامش با شما خواهد بود» (آیات ۶-۹).
نه، به ما گفته نشده است که می‌توانیم افکار خود را کنترل کنیم. اما به ما گفته شده است که ذهن خود را با چه چیزی پر کنیم و اطمینان داده شده است که خدای آرامش با ما خواهد بود. چه چشم‌انداز فوق‌العاده‌ای!
با بازگشت به مزامیر، به ما اطمینان داده می‌شود که «در کثرت اضطراب‌های من [یا «افکار مضطرب»، JND] در درونم، تسلی‌های تو روحم را شاد می‌کند» (مزمور ۹۴:۱۹). مشغول بودن به افکار مضطرب هرگز آرامش و کنترل بر آنها را برای ما به ارمغان نخواهد آورد. خدا این را به ما وعده نمی‌دهد، اما او چیزهای بسیار بهتری برای پر کردن ذهن ما به ما می‌دهد. اگر ذهن خود را با مسیح و چیزهای خدا پر کنیم، ذهن ما آنقدر با خوبی مشغول خواهد بود که خودمشغول نخواهد شد.
بیایید نگران پرندگانی که بر فراز سر ما پرواز می‌کنند، نباشیم. بلکه، بیایید خود را با خداوند عیسی مسیح و با تمام چیزهای خوبی که خدا در او و با او به ما می‌دهد، مشغول کنیم. خدا بدین ترتیب به ما کمک خواهد کرد تا زندگی فکری خود را برای جلال او و شادی خودمان کنترل کنیم.
