جون ۲۰۱۳ – مجله فیض و حقیقت
سوال: من شنیدهام که هفت آسمان وجود دارد. چند آسمان وجود دارد و عیسی در کدام یک است؟
پاسخ: ایده هفت آسمان در اسلام، یهودیت و هندوئیسم یافت میشود. در اسلام و یهودیت، گفته میشود که تخت الهی در آسمان هفتم یا بالای آن قرار دارد. در هندوئیسم، خدای برهما در آسمان هفتم زندگی میکند. با این حال، هیچ یک از این ایدهها در کتاب مقدس ذکر نشده است.
تصور میشود که اسطوره هفت آسمان از ستارهشناسان باستان نشأت گرفته است که میتوانستند هفت جرم بزرگ آسمانی (ماه، عطارد، زهره، خورشید، مریخ، مشتری و زحل) را شناسایی کنند و فرض میکردند که هر یک در یک آسمان جداگانه، در مجموعهای از لایهها بالای زمین حرکت میکنند. اینها تنها اجرام در آسمان بودند که مردم میتوانستند ببینند که نسبت به ستارگان ثابت حرکت میکردند. آنها نامهای هفته را به ما دادند: یکشنبه پس از خورشید، دوشنبه پس از ماه، و سهشنبه تا جمعه پس از نسخههای نورس مریخ، عطارد، مشتری و زهره، و شنبه پس از زحل.
در عهد عتیق، کلمه عبری شاماییم (فرهنگ لغت استرانگ #8064) به عنوان «آسمان» یا «آسمانها» ترجمه شده است و معانی زیر را بر اساس متنی که کلمه در آن استفاده شده است، دارد:
- جو زمین – «باران از آسمان باز ایستاد» (پیدایش ۸:۲ NIV).
- قلمرو ستارگان – «ستارگان در آسمان» (پیدایش ۲۲:۱۷).
- محل سکونت خدا و فرشتگان – «از آسمان، جایگاه سکونت خود [خدا] بشنو» (۲ تواریخ ۶:۲۱).
عبارت دیگری که نشاندهنده جایگاه سکونت خداست، «بالاترین آسمان» (به معنای واقعی کلمه آسمان آسمانها) است: «آسمانها، حتی بالاترین آسمانها، زمین و هر آنچه در آن است، از آن خداوند خدای شماست» (تثنیه ۱۰:۱۴). این عبارت نشاندهنده آسمانهای متعدد نیست، بلکه منحصر به فرد بودن خانه خدا را در مقایسه با جو و ستارگان نشان میدهد.
در عهد جدید، کلمه یونانی اورانوس (استرانگ #3772) به عنوان «آسمان» یا «آسمانها» ترجمه شده است و معانی زیر را بر اساس متنی که کلمه در آن استفاده شده است، دارد:
- جو زمین – «پرندگان هوا» (متی ۶:۲۶).
- قلمرو ستارگان – «ستارگان در آسمان» (عبرانیان ۱۱:۱۲).
- محل سکونت خدا و فرشتگان – «پدر در آسمان» (متی ۶:۹؛ ۱۲:۵۰).
- خدا – «من به آسمان [اشاره به او] و به تو گناه کردهام» (لوقا ۱۵:۱۸).
تجسد و صعود مسیح چنین توصیف شده است: «او که نزول کرد، همان کسی است که بالاتر از همه آسمانها صعود کرد» (افسسیان ۴:۱۰). این عبارت نشاندهنده آسمانهای متعدد نیست، بلکه منحصر به فرد بودن خانه خدا را در مقایسه با جو و ستارگان نشان میدهد.
پولس گفت که او «به آسمان سوم برده شد» که «فردوس» بود (۲ قرنتیان ۱۲:۲-۴). اگر جایگاه سکونت خدا آسمان سوم باشد، پس دو آسمان دیگر جو زمین و جهان فراتر از زمین هستند.
بنابراین کتاب مقدس به سه آسمان مختلف اشاره میکند، نه هفت آسمان. اینها سه کاربرد کلمه «آسمان» هستند، نه مجموعهای از لایهها بالای زمین. خدا در «بالاترین آسمان» ساکن است که منحصر به فرد است (لوقا ۲:۱۴).
لزوماً از نظر فیزیکی بالاترین یا دورترین از زمین نیست، بلکه برتر و متعالی است. به همین دلیل عیسی «بالاتر از آسمانها» متعالی است؛ او بزرگتر از هر چیزی در جو و بقیه جهان است (عبرانیان ۷:۲۶).
پاسخ توسط جورج هاوک
خداوند بر همه ملتها بلند است، جلال او بر فراز آسمانهاست.
کیست مانند خداوند خدای ما، که در بالا ساکن است،
که خود را فروتن میسازد تا چیزها را ببیند
که در آسمانها و در زمین هستند؟
— مزمور ۱۱۳:۴-۶ NKJV
