هدایت خدا: یادآوری وفاداری و راه او

راهی برای نگاه به گذشته

گاهی اوقات نگاه به گذشته در زندگی واقعاً مفید است. ما باید هدایت و وفاداری خدا را که قبلاً در طول مسیر تجربه کرده‌ایم، به یاد آوریم.

خداوند خودش از قومش می‌خواهد که این کار را در تثنیه ۸ انجام دهند و می‌گوید:

و تمام راهی را که یهوه خدای شما این چهل سال در بیابان شما را هدایت کرد، به یاد آورید تا شما را فروتن سازد (تثنیه ۸:۲). خداوند آنها را در راهشان از طریق بیابان وحشتناک، که پر از مارها و عقرب‌ها بود، هدایت کرد. او با وفاداری در تمام طول راه از آنها مراقبت کرد. او به آنها کمک کرد تا از آن عبور کنند.

موسی این را به مردم یادآوری کرد و گفت:

در بیابان، جایی که دیدید چگونه یهوه خدای شما شما را حمل کرد، مانند مردی که پسرش را حمل می‌کند، در تمام راهی که رفتید تا به این مکان رسیدید (تثنیه ۱:۳۱). پس هر از گاهی به گذشته نگاه کنید و در مورد آنچه قبلاً با خداوند تجربه کرده‌اید، تأمل کنید!

خداوند راه خود را به ما می‌آموزد

نکته مهم دیگر این است که خداوند می‌خواهد راه خود را به ما بیاموزد. به همین دلیل در مزمور ۳۲:۸ می‌گوید:

من تو را تعلیم خواهم داد و راهی را که باید بروی به تو خواهم آموخت؛ با چشمانم بر تو، تو را نصیحت خواهم کرد (مزمور ۳۲:۸). او می‌خواهد ما را هدایت کند، راهنمایی کند و در راه خود رهبری کند. اگر با اعتماد به بالا نگاه کنیم، با خدا رفاقت داشته باشیم و به اصطلاح با او در تماس چشمی باشیم - آنگاه او به ما جهت خواهد داد.

در اشعیای نبی، خداوند وعده مشابهی می‌دهد که ما نیز می‌توانیم آن را به خودمان اعمال کنیم:

من یهوه خدای تو هستم، که تو را برای سودمند بودن تعلیم می‌دهم، که تو را در راهی که باید بروی هدایت می‌کنم (اشعیا ۴۸:۱۷). شگفت‌انگیز است که این را با ایمان درک کنیم. خدا به هر یک از ما علاقه عمیقی دارد. به همین دلیل او می‌خواهد راه خود را به ما بیاموزد و ما را در مسیر خود هدایت کند.

این روی سکه خداست. روی سکه ما این است که باید صادقانه بخواهیم که واقعاً در راه خدا قدم برداریم - و نه هیچ راه دیگری.

داوود بارها و بارها برای این دعا کرد. او می‌خواست خدا راه درست را به او نشان دهد - راهی مطابق با افکار خدا. به همین دلیل دعا کرد:

راه خود را، ای خداوند، به من بیاموز (مزمور ۲۷:۱۱). موسی نیز همین آرزو را داشت و دعا کرد:

اکنون راه‌های خود را به من نشان بده (خروج ۳۳:۱۳). خدا به آن دعا پاسخ داد! و او همین کار را برای ما نیز خواهد کرد اگر ما - بدون تعصب - دعا کنیم که خدا راه خود را به ما بشناساند!

و او معمولاً چگونه این کار را انجام می‌دهد؟ از طریق کلام خود. وقتی ما کتاب مقدس را با دعا می‌خوانیم، خدا از طریق آن به ما هدایت و راهنمایی می‌دهد. به همین دلیل در مزمور ۱۱۹ نیز آمده است:

کلام تو چراغی است برای پاهایم و نوری برای راهم (مزمور ۱۱۹:۱۰۵). مهم است که ما در ترس از خدا زندگی کنیم و صادقانه بخواهیم اراده او را انجام دهیم. این بهترین پیش‌نیاز برای این است که خداوند ما را بدون هیچ مشکلی هدایت کند.

داوود به درستی گفت:

کیست آن مردی که از خداوند می‌ترسد؟ او را در راهی که باید انتخاب کند، تعلیم خواهد داد (مزمور ۲۵:۱۲). و حتی اگر از مسیر منحرف شویم - زیرا اشتباه کرده‌ایم یا بی‌دقت بوده‌ایم - باید بدانیم که خدا همیشه با ما خوب رفتار می‌کند. اگر چنین باشد، او می‌خواهد ما را به راه خوب خود بازگرداند.

ما انسان‌ها اغلب سرد و بی‌صبر هستیم. اما خدا دیرخشم و مهربان است. به همین دلیل در اشعیای نبی گفته شده است:

و گوش‌های شما کلامی را از پشت سر شما خواهند شنید که می‌گوید: «این راه است، در آن قدم بردارید،» وقتی به راست یا به چپ می‌پیچید (اشعیا ۳۰:۲۱).