چگونه کارهای ما نیکو میشوند
«هر کاری که میکنید، همه را برای جلال خدا انجام دهید.» اول قرنتیان ۱۰:۳۱ (NIV)
دوستی که ما اغلب به خانهاش میرویم، یک تابلوی پلاستیکی کوچک روی پیشخوان آشپزخانهاش دارد که روی آن نوشته شده است:
فقط یک زندگی، به زودی میگذرد؛ فقط آنچه انجام میشود برای مسیح ماندگار خواهد بود.
این تابلو به درستی در جایی قرار گرفته است که او به خداوند خدمت میکند، زیرا برای خانوادهاش غذا آماده میکند، بعد از آنها تمیز میکند و به سایر نیازهای روزمره آنها رسیدگی میکند. وقتی ظروف بعد از غذا به سینک آورده میشوند، آن تابلوی کوچک درست در میان آنها قرار میگیرد تا به او یادآوری کند که حتی پیش پا افتادهترین کارها نیز وقتی برای خداوند انجام میشوند، اهمیت بیشماری پیدا میکنند. اما همانطور که آیه بالا به ما یادآوری میکند، ما باید آگاهانه و پیوسته آنها را برای جلال او انجام دهیم، نه برای جلال خودمان.
این روزها صحبتهای زیادی در مورد جستجوی اهمیت – انجام کاری ارزشمند با زندگیمان – وجود دارد. من با برخی از خادمان واقعاً فداکار خدا کار میکنم که روزهای خود را صرف چاپ جزوات، بستهبندی آنها برای ارسال پستی و جعبهبندی آنها برای محمولههای باری به کشورهای جهان سوم میکنند. بازدیدکنندهای که این کارهای تکراری را مشاهده میکرد، در مورد اینکه چقدر باید خستهکننده باشند، اظهار نظر کرد. سخنان او مرا به یاد آن تابلو روی پیشخوان آشپزخانه دوستم انداخت. هر کاری – چه تغذیه یک خانواده باشد یا چاپ غذای روحانی برای جانهای گرسنه در سراسر جهان یا پزشک بودن یا معلم یا مکانیک یا کشاورز یا هر چیز دیگری – تنها در صورتی اهمیت ماندگار پیدا میکند که برای مسیح انجام شود. در غیر این صورت، فقط «چوب، علف یا کاه» است (اول قرنتیان ۳:۱۲).
پولس به ما میگوید که چگونه کارهای پیش پا افتاده زندگی روزمره را – چه به عنوان ارباب و چه به عنوان خادم، چه در خانه و چه در محل کار – ارتقا دهیم، وقتی مینویسد: «هر کاری که میکنید، با تمام دل خود انجام دهید، گویی برای خداوند کار میکنید، نه برای انسانها، زیرا میدانید که پاداشی از خداوند به عنوان میراث دریافت خواهید کرد. این خداوند مسیح است که شما به او خدمت میکنید» (کولسیان ۳:۲۳-۲۴). این کار را انجام دهید و زندگی شما هم اکنون و هم در ابدیت غنیتر خواهد شد.





