آن حیات ظاهر شد و ما آن را دیدیم و شهادت می‌دهیم و به شما آن حیات جاودانی را اعلام می‌کنیم که نزد پدر بود و بر ما ظاهر شد.اول یوحنا ۱: ۲
در اول یوحنا، رسول کلمه «ظاهر شد» را چندین بار به کار می‌برد. این به معنای «آشکار کردن آنچه پنهان یا پوشیده بود» یا «آشکار ساختن آنچه قبلاً ناشناخته بود» است. یوحنا این کلمه را حداقل چهار بار در اشاره به تجسم خداوند عیسی مسیح به کار می‌برد. ظاهر شد چندین بار. این به معنای «آشکار کردن آنچه پنهان یا پوشیده بود» یا «شناساندن آنچه قبلاً ناشناخته بود» است. یوحنا این کلمه را حداقل چهار بار در اشاره به تجسم خداوند عیسی مسیح به کار می‌برد.
از آیه ما، می‌فهمیم که وقتی خداوند عیسی مسیح انسان شد، حیات جاودانی - که نزد پدر بود - آشکار شد. ما باید مکث کنیم و در مورد این حقیقت تأمل کنیم. همانطور که به این حیات جاودانی که ظاهر شد فکر می‌کنیم، باید این سؤال را بپرسیم: چرا؟ چرا عیسی به این دنیا آمد تا حیات جاودانی را آشکار کند؟
پاسخ ساده است: زیرا به آن نیاز بود.
در متی ۴: ۱۶، خداوند عیسی از اشعیا ۹: ۲ نقل قول کرد و گفت:
«مردمی که در تاریکی نشسته بودند، نوری عظیم دیدند و بر کسانی که در منطقه و سایه مرگ نشسته بودند، نور تابید.»
اشعیا در اصل نوشت: «مردمی که در تاریکی راه می‌رفتند.» در اینجا هیچ تناقضی وجود ندارد. خداوند عیسی بر موقعیت ما تأکید کرد - ما در تاریکی «نشسته بودیم» - در حالی که اشعیا بر عمل یا رفتار ما تأکید کرد - ما در تاریکی «راه می‌رفتیم». ما هم از نظر طبیعت و هم از نظر عمل گناهکار هستیم و به دلیل وضعیت از دست رفته خود، در تاریکی کامل بودیم. «پدر ما که در آسمان هستی، نام تو مقدس باد. ملکوت تو بیاید. اراده تو در زمین انجام شود، همانطور که در آسمان انجام می‌شود. نان روزانه ما را امروز به ما بده. و گناهان ما را ببخش، همانطور که ما کسانی را که به ما گناه کرده‌اند می‌بخشیم. و ما را به آزمایش مبر، بلکه ما را از شر نجات بده. زیرا ملکوت، قدرت و جلال تا ابد از آن توست. آمین.» در تاریکی—در حالی که اشعیا بر عمل یا رفتار ما تأکید می‌کرد—ما «او راه رفت» در تاریکی. ما هم از روی طبیعت و هم از روی عمل گناهکار هستیم، و به دلیل وضعیت از دست رفته خود، در تاریکی کامل بودیم.
این تاریکی در بلای نهم خروج ۱۰: ۲۱ نشان داده شده است، جایی که می‌خوانیم تاریکی که خدا بر سرزمین مصر فرستاد آنقدر غلیظ بود که می‌توانست احساس شود. این به عنوان تصویری از بشریت گم شده در گناه عمل می‌کند. شیطان به عنوان حاکم تاریکی توصیف شده است (افسسیان ۶: ۱۲)، و جهنم به عنوان مکانی از تاریکی بیرونی توصیف شده است (متی ۸: ۱۲؛ ۲۲: ۱۳؛ ۲۵: ۳۰).
کتاب مقدس به ما یادآوری می‌کند که
«خدا نور است و در او هیچ تاریکی نیست» (اول یوحنا ۱: ۵).
وقتی خداوند عیسی به دنیا آمد، می‌خوانیم:
«در او حیات بود و حیات نور آدمیان بود. و نور در تاریکی می‌درخشد و تاریکی آن را درک نکرد» (یوحنا ۱: ۴–۵).
وقتی خداوند عیسی وارد زمان شد، حیات خدا آشکار شد. همانطور که یوحنا بعداً اعلام می‌کند:
«می‌دانیم که پسر خدا آمده و به ما فهمی داده است تا او را که حق است بشناسیم؛ و ما در او که حق است، در پسرش عیسی مسیح هستیم. این خدای حقیقی و حیات جاودانی است» (اول یوحنا ۵: ۲۰).
لنگر برای امروز
«نامرئی» مرئی شد. خدای دست‌نیافتنی به ما نزدیک شد وقتی حیات جاودانی در مسیح آشکار شد. و این زندگی نه تنها برای دریافت شدن، بلکه برای لذت بردن در رفاقت روزانه – و به اشتراک گذاشتن با دیگران – است.
