«مطمئن از این یک چیز — که او که کار نیکویی را در شما آغاز کرده است، آن را تا روز مسیح عیسی به کمال خواهد رساند!» (فیلیپیان ۱:۶) خواننده! آیا کار نیکو در شما آغاز شده است؟ آیا شما مقدسهستید؟ آیا گناه مصلوب میشود؟ آیا بتهای قلب شما، یکی یکی از بین میروند؟ آیا دنیا برای شما کمتر — و ابدیت برای شما بیشتر است؟ آیا تصویر بیشتری از نجاتدهنده شما بر شخصیت شما نقش بسته است؛ و عشق نجاتدهنده شما بیشتر در قلب شما سلطنت میکند؟ آیا نجات برای شما، «یک چیز ضروری» است؟ اوه! مراقب باشید! هیچ حد وسطی، هیچ توقفی نمیتواند وجود داشته باشد؛ یا اگر چنین است، موقعیت شما باید نادرست باشد.
خون نجاتدهنده برای دادن حق بهشت به شما ضروریتر نیست؛ تا کار روح — برای دادن شایستگی بهشت به شما.
«اگر کسی روح مسیح را نداشته باشد — او از آن او نیست!» (رومیان ۸:۹)
به پیش! باید شعار شما باشد. هیچ توقفی در زندگی ایمان وجود ندارد.
«مردی که میگوید 'کافی است'، روح آن مرد از دست رفته است!» این باید عنوان تمام راهها و کارهای شما باشد, «قدوسیت برای خداوند!» بگذارید کلام هشداردهنده قدرت همیشگی خود را بر شما اعمال کند، «بدون قدوسیت، هیچ کس خداوند را نخواهد دید.» علاوه بر این، به یاد داشته باشید که مقدس بودن — شادبودن است. این دو اصطلاح معادل هستند. قدوسیت! این راز و چشمه شادی فرشتگان است؛ و هرچه قدوسیت بیشتری بر روی زمین به دست آید — هرچه راه رفتن من با خدا نزدیکتر و صمیمیتر باشد — همانقدر بیشتر از سعادتی که در بهشت مقدس در انتظار من است، تضمین شیرینی خواهم داشت. اوه! ای روح من، بگذارید جاهطلبی مقدس شما این باشد که «مقدس باشید!»



