مزمور ۱۱۹ طولانی‌ترین مزمور در کتاب مزامیر و همچنین طولانی‌ترین فصل در کتاب مقدس است. و متأسفانه، به همین دلایل بسیاری می‌گویند که این مزمور نادیده‌گرفته‌شده‌ترین مزمور نیز هست. با این حال، چند نکته در مورد مزمور ۱۱۹ نشان می‌دهد که خدا واقعاً می‌خواهد ما توجه ویژه‌ای به آن داشته باشیم.
اولاً، این مزمور یک مزمور حکمت‌آمیز محسوب می‌شود، به این معنی که تمرکز آن بر حکمت خداست، چیزی که هر مسیحی باید آرزویش را داشته باشد. ثانیاً، تقریباً تمام ۱۷۶ آیه آن چیزی در مورد اهمیت کلام خدا در زندگی ما به ما می‌گوید. ثالثاً، این مزمور به فرمت آکروستیک بسیار ساختاریافته‌ای نوشته شده است که نویسندگان عبری برای آسان‌تر کردن حفظ کردن از آن استفاده می‌کردند. به عبارت دیگر، گویی خدا می‌گوید: «اگر حکمت مرا در زندگی خود می‌خواهید، پیام این مزمور را بخشی از زندگی خود قرار دهید.»
اگرچه مزمور ۱۱۹ از ۱۰ کلمه مختلف برای توصیف کلام خدا استفاده می‌کند، اما بسیار بیشتر از صرفاً یک فهرست از اظهارات آموزنده در مورد جنبه‌های مختلف کلام خداست. تقریباً هر آیه شامل یک کاربرد شخصی، خاص و بسیار عملی از کلام خدا در زندگی نویسنده است.
آیا این فقط روش نویسنده برای جذاب‌تر کردن مزمور خود برای خواندن است؟ من فکر می‌کنم بسیار بیشتر از این است. خدا فقط نمی‌خواهد که ما کلام او را بشنویم، بخوانیم و مطالعه کنیم (یعقوب ۱:۲۲-۲۵). او واقعاً می‌خواهد که ما آن را دوست داشته باشیم، آن را زندگی کنیم، و به دنبال فرصت‌هایی برای به اشتراک گذاشتن آن در هر ساعت از هر روز باشیم – یا ۲۴/۷ همانطور که امروز می‌گوییم. پس چگونه این مسیر را آغاز کنیم؟ خود مزمورنویس به ما می‌گوید که این کار با در نظر گرفتن راه‌های خودمان (آیه ۵۹)، با تأمل در کلام خدا (آیه ۹۷)، و با رسیدن به این درک که واقعاً «چراغی برای پاهایم و نوری برای راهم» است (آیه ۱۰۵) حاصل می‌شود. امیدواریم، ویژگی‌های این ماه به شما در انجام همین کار کمک کند.
