نام ظفرمند از آن او باد که به تنهایی جنگید؛ قدیسان پیروز ادعای افتخار نمیکنند، پیروزی او از آنِ ایشان بود.
با ضعف و شکست، پاداش و تاج را به دست آورد؛ همه دشمنان ما را زیر پاهای خود لگدمال کرد با لگدمال شدن.
او قدرت شیطان را در هم شکست؛ گناه شد، گناه را سرنگون کرد؛ به قبر خم شد، آن را نابود کرد، و مرگ را با مردن کشت.
مبارک باد، مبارک باد فاتح کشته شده، کشته شده در پیروزی خود؛ که زیست، که مرد، که دوباره زنده شد – برای تو، کلیسای او، برای تو! —اس. ویتلاک گندی (درگذشت ۱۸۵۱)






