پرسش: آیا ایمان مسیحی یک ایمان «کورکورانه» است؟
پاسخ: ایمان مسیحی یک دین دیگر در میان هزاران دین این دنیا نیست. بلکه اساساً یک رابطه با کسی است که خود را نور جهان اعلام میکند و وعده میدهد که هر کس او را پیروی کند، در تاریکی راه نخواهد رفت.
آنگاه عیسی دوباره با آنها سخن گفت و فرمود: «من نور جهان هستم. هر که مرا پیروی کند، در تاریکی راه نخواهد رفت، بلکه نور حیات را خواهد داشت» (یوحنا 8:12 NKJV).
او «نور حقیقی بود... که با آمدن به جهان، هر انسانی را روشن میکند» (یوحنا 1:9 پاورقی، JND). در اینجا میتوانیم به درستی کلمات داوود را در مزمور 36:9 به کار ببریم:
در نور تو نور را خواهیم دید (مزمور 36:9).
«نور» یکی از کلمات کلیدی در انجیل یوحنا است، همراه با «حیات» و «محبت». در سراسر فصول آن بارها و بارها نبرد بین نور و تاریکی را میبینیم. رهبران مذهبی در فصل 1 در تاریکی سرگردان بودند و سعی میکردند یحیی تعمیددهنده را در مورد اینکه او کیست، به دام بیندازند. یوحنا به کسی اشاره کرد که آنها نمیشناختند اما در راه بود. چند آیه پس از این پاسخ، نور وارد صحنه شد. هنگامی که یوحنا او را «بره خدا، که گناه جهان را برمیدارد» (یوحنا 1:29) و «بره خدا» (یوحنا 1:36) اعلام کرد، به نظر میرسید که حاضران به او توجهی نکردند.
اما دو نفر از شاگردان یوحنا، پس از شنیدن اعلامیههای او، او را پیروی کردند. هنگامی که خداوند پرسید چه چیزی را میجویند، پاسخ دادند: «کجا اقامت داری؟» (یوحنا 1:38 NKJV). او پاسخ داد: «بیایید و ببینید» (یوحنا 1:39). این شاگردان سپس همان دعوت را به دیگران کردند تا آنها را به عیسی بیاورند. در سراسر این انجیل، در یک برخورد شخصی پس از دیگری، این دعوت را تکرار شده میشنویم:
- فیلیپ به ناتانیل – «بیا و ببین» (یوحنا 1:46)
- زن سامری به مردان شهرش – «بیایید، مردی را ببینید که به من گفت...» (یوحنا 4:29)
- عیسی به شنوندگانش – «...نزد من میآید...» (یوحنا 6:35،37، یوحنا 7:37)
در یوحنا 9 مردی را میبینیم که کور به دنیا آمده بود و بینا شد. در ابتدا اطاعت از کلام خداوند وجود داشت. سپس، همانطور که توسط دشمنان خداوند مورد سؤال قرار گرفت، او را میبینیم که در درک خود از اینکه خداوند کیست رشد میکند تا اینکه سرانجام خداوند خود را به او آشکار کرد و او در حال پرستش او یافت شد. خداوند در پایان یوحنا 9 و در فصل 10 بر این اساس بنا نهاد و نشان داد که وارد شدن به رابطه با او مسیری از نور فزاینده است، در حالی که راه رفتن طبق سنتهای معلمان مذهبی، پیروی از رهبران کور است.
ایازر، که عیسی او را در یوحنا 11 از مردگان برخیزاند، از غاری که در آن دفن شده بود بیرون آمد، دست و پایش با پارچههای کفن بسته شده بود و صورتش با پارچهای پوشانده شده بود. عیسی فرمان داد که او از همه این موانع آزاد شود. او سپس میتوانست هوشمندانه راه برود، و در نتیجه در یوحنا 12 او را میبینیم که با عیسی بر سر میز نشسته است، اما او همچنین سپس هدف دشمنی رهبران مذهبی کور روحانی بود.
یوحنا 13 تا 17 ساعات پایانی روز قبل از مصلوب شدن خداوند را به ما نشان میدهد. ما خداوند را میبینیم که مشغول پیروان خود است، ابتدا با پاک کردن و تازه کردن آنها، نگرانی محبتآمیز خود را به آنها نشان میدهد، سپس ضعفهای آنها را هنگامی که خودباور هستند، نشان میدهد. او ادامه داد و به آنها در مورد مکانهای اقامت در خانه پدر که قرار بود برای آنها آماده کند، گفت و از آنجا ادامه داد و به آنها در مورد روحالقدس گفت که جای او (مسیح) را در هدایت و کمک به آنها در غیاب او خواهد گرفت. او همچنین به آنها در مورد پدر گفت، که آنها را دوست داشت، که آنها را هرس کرد تا ثمرآور شوند، و به او میتوانستند با درخواستها و نیازهای خود به نام او بیایند. او به آنها هشدار داد که آنها نیز مانند او، با نفرت و دشمنی جهان روبرو خواهند شد، اما آنها شنیدند که او برای آنها دعا میکند و قدردانی خود را از آنها ابراز میکند در حالی که به پدر دعا میکرد.
کمی بعد در همان شب عیسی دستگیر شد و توسط سنهدرین یهودی و سپس صبح توسط فرماندار رومی به محاکمهای کاملاً ناعادلانه کشیده شد. او مصلوب شد، دفن شد و دوباره برخاست – و به افراد مختلفی از خود ظاهر شد. آخرین کلمات او در این انجیل «تو مرا پیروی کن» (یوحنا 21:22) است.
نه، ایمان مسیحی یک ایمان کورکورانه نیست. این یک راه هوشمندانه با خداوند عیسی مسیح است – مسیری از شادی و رضایت در حالی که سرزنش و رد شدن کسی را که به عنوان نور به این جهان آمد، که در تاریکی عمیق قرار دارد، به اشتراک میگذارد. «مرا پیروی کن!» چیزی است که او هنوز به خاصان خود میگوید. شما در تاریکی راه نخواهید رفت بلکه نور حیات را خواهید داشت. به قول سلیمان پادشاه در امثال 4:18،
راه عادلان مانند آفتاب درخشان است که تا روز کامل روشنتر میشود (امثال 4:18).





