«زیرا برای ما کودکی متولد شد، برای ما پسری داده شد.» اشعیا 9:6 NIV
این آیه که در زمان کریسمس بسیار محبوب است، دو حقیقت را بیان می‌کند: پسر خدا کاملاً انسان و از ازل پسر است. بخش اول می‌گوید او انسان شد – «کودکی متولد شد.» وقتی لوقا نوشت که «امروز نجات‌دهنده‌ای برای شما متولد شد؛ او مسیح خداوند است» (لوقا 2:11)، او همین پیام را منتقل کرد. هر دو کلمه عبری و یونانی برای «متولد شد» به زایمان اشاره دارند.
بخش دوم آیه می‌گوید در حالی که کودک متولد می‌شود، «پسر داده می‌شود.» اشاره به انسانیت بی‌گناه نیست، بلکه به پسر بودن ازلی است. در عبری، کلمه «داده شد» به تولد یا آغاز اشاره نمی‌کند، بلکه به «آوردن با هدف» پسری که از قبل وجود داشت، اشاره دارد. یوحنا این آوردن با هدف را اینگونه ثبت کرده است: «زیرا خدا جهان را آنقدر دوست داشت که پسر یگانه خود را داد... تا جهان را به وسیله او نجات دهد» (یوحنا 3:16-17).
خداوند ما پسر خدا نشد – او همیشه بود، هست و خواهد بود (عبرانیان 13:8). اما او انسان شد. پسر به اندازه پدر ازلی است. او بیانگر رابطه و هدف ازلی خداست. فکر کردن به این موضوع به ما کمک می‌کند تا در قدردانی خود از آمدن پسر از جلال برای مردن به خاطر گناهان ما (یوحنا 17:5؛ عبرانیان 1:3) و بازگشت به جلال با بردن بسیاری از پسران (از جمله ما) با خود (یوحنا 17:24؛ عبرانیان 2:9-10) رشد کنیم.
تمام حقیقت فقط این نیست که «کودکی متولد شد»، بلکه این است که «پسری داده شد.» کسانی که بر بخش اول تمرکز می‌کنند ممکن است فقط از آمدن او برای فصل کریسمس لذت ببرند. کسانی که بخش دوم را نیز درک می‌کنند می‌توانند از آمدن او برای تمام فصول – حتی برای ابدیت – لذت ببرند.
باشد که فروتنی شبانان، پایداری مردان دانا، شادی فرشتگان و آرامش کودک مسیح هدیه خدا به شما باشد در کریسمس و همیشه. (دعای سنتی موراویا)
