در این مقالات می‌خواهیم به همه مجردان نشان دهیم که راه بهتری برای یافتن همسر نسبت به آنچه دنیا آموزش می‌دهد، وجود دارد. «راه خدا» راه برکت واقعی است.
مسئولیت ما
ما در مورد هدایت خدا به سوی شریک مناسب برای ما صحبت کردیم، اگر این اراده او باشد، اما جنبه دیگری نیز وجود دارد که باید در نظر گرفت: مسئولیت ما برای عمل بر اساس کتاب مقدس و با حکمت.
دعا برای حکمت و هدایت در این زمینه به همان اندازه که در هر جنبه دیگری از زندگی ما ضروری است، اهمیت دارد. بسیاری اشتباه کرده‌اند: سامسون و دلیله؛ عیسو و دختران حیت؛ سلیمان و همسران متعددش؛ آخاب و ایزابل را به یاد آورید.
کتاب مقدس به وضوح بیان می‌کند که ازدواج یک مسیحی با یک نامؤمن کاملاً اشتباه است:
با نامؤمنان زیر یک یوغ نروید (۲ قرنتیان ۶:۱۴)
و البته این باید در مورد خواستگاری نیز صدق کند. ممکن است فکر کنیم می‌توانیم از عمل اشتباه خود نتیجه خوبی بگیریم، اما فریب نخوریم؛ این سقوط بسیاری از مسیحیان جوان و مسن بوده است. اگر تنها به دنبال جنبه‌های فیزیکی و طبیعی ازدواج هستیم، ممکن است به اشتباه فکر کنیم که یک غیرمسیحی می‌تواند این را فراهم کند. به یاد داشته باشید که بدون مسیح به عنوان مرکز، هیچ شادی و خوشبختی واقعی وجود ندارد و او نمی‌تواند ما را برکت دهد اگر نافرمان باشیم. (البته این فیض و بخشش او را با ما نفی نمی‌کند، اما به یاد داشته باشید که ازدواج برای زندگی است و یک گام اشتباه در اینجا برای زندگی برداشته می‌شود.)
- تنها یک طبیعت وجود دارد که ما با یک نامؤمن مشترک داریم، و آن طبیعت سقوط کرده قدیمی است که از آدم به ارث بردیم. طبیعت جدیدی که حقایق الهی را که ما به عنوان «متولد شده از خدا» داریم، درک می‌کند، برای یک نامؤمن ناشناخته است. یک مسیحی باید با توجه به جهان آینده زندگی کند. یک نامؤمن هیچ امیدی به آینده ندارد و کاملاً برای این زندگی و برای خود زندگی می‌کند.
اگر خداوند قرار است ما را به عنوان یک واحد خانواده با هم استفاده کند، باید به او متعهد باشیم. کافی نیست که شریکی را انتخاب کنیم که فقط می‌گوید مسیحی است، زیرا: اولاً ممکن است خلاف آن ثابت شود، و ثانیاً اگر آنها ایمان آورده باشند اما به خداوند متعهد نباشند، همیشه به چیزهای دنیا نگاه خواهند کرد. همسر لوط را به یاد آورید. به همین ترتیب، اگر من به خداوند متعهد نباشم، نمی‌توانم خود را شریک مناسبی برای دیگری بدانم.
«آیا دو نفر می‌توانند با هم راه بروند، مگر اینکه توافق داشته باشند؟» عاموس ۳:۳. چگونه تعهد دیگران را به خداوند می‌بینیم؟ اگر در کار خداوند به هر ظرفیتی که توانایی‌های ما اجازه می‌دهد، مشارکت داشته باشیم، با دیگرانی که همفکر هستند ملاقات خواهیم کرد و این تعهد به خدمت به خداوند به ازدواج ما نیز سرایت خواهد کرد. خود را فریب ندهیم که فکر کنیم جذابیت به کسی کافی است و فرض کنیم که مشکلات دیگر پس از ازدواج برطرف خواهند شد.
خدمت به خداوند با همسرتان باید به معنای داشتن همان تمرین در مورد مکانی برای لذت بردن از امتیازات مشارکت مسیحی، و متعهد بودن به گرد هم آمدن قوم خداوند همانطور که در کتاب مقدس دیده می‌شود، باشد. سپس می‌توانید با هم به خداوند خدمت کنید و فرزندان را با همان اعتقاد بزرگ کنید و تقسیم نشوید، به طوری که یکی به یک «نوع کلیسا» و دیگری به دیگری با وفاداری‌های متضادی که این امر هنگام آمدن فرزندان به همراه دارد، نرود.
باید از خود بپرسیم - آیا آماده‌ایم که در مورد اینکه با چه کسی ازدواج کنیم تصمیم بگیریم و مسئولیت یک واحد خانواده جدید را قبل از مواجهه با درخواست خداوند برای تعمید و به یاد آوردن او در شکستن نان و نوشیدن جام، بر عهده بگیریم؟ خداوند اولین حق را بر عشق، اطاعت و فداکاری ما دارد. نمی‌توانیم بگوییم از نظر روحانی بالغ هستیم مگر اینکه به درخواست او پاسخ داده باشیم. لوقا ۲۲:۱۹،
«این را به یاد من انجام دهید»! جذابیت فیزیکی بخشی از پیوندی را که با شریک زندگی خود داریم تشکیل می‌دهد، اما این نباید بر جنبه‌های روحانی و ذهنی رابطه ما اولویت داشته باشد. دنیای اطراف ما تقریباً همه چیز را از جنبه فیزیکی می‌سازد و ما باید مراقب باشیم که این امر نقش زیادی در انتخاب شریک زندگی ما نداشته باشد. دنیا توسط شیطان هدایت می‌شود که مخالف ایده ازدواج به عنوان نهاد الهی است. اگر به خود اجازه دهیم در معرض برداشت‌های رسانه‌ها از روابط قرار بگیریم، آنها می‌توانند ناخودآگاه وارد ذهن ما شوند و بر اعمال ما تأثیر بگذارند. بیایید خود را از آهنگ‌ها، فیلم‌ها، کتاب‌ها، نمایشنامه‌ها و غیره که اخلاق پایین را سرگرم می‌کنند یا جنبه فیزیکی و عاطفی انتخاب شریک زندگی را بیش از حد برجسته می‌کنند، محافظت کنیم.
همانطور که در ابتدا گفتم، دعا کنید. دعای جدی حیاتی است، ما باید در این امور توسط خداوند هدایت شویم - اما حتی در این مورد نیز خطری وجود دارد. چقدر اوقات کسی که در مسیری احمقانه شروع به حرکت می‌کند، به سرعت خود را با گفتن «اما من در مورد آن زیاد دعا کرده‌ام» توجیه کرده است. باید درک کنیم که جسم ضعیف است، و بسیار آسان است که خود را متقاعد کنیم که خداوند اعمال ما را تأیید می‌کند زیرا ما آن را اینگونه می‌خواهیم در حالی که قبلاً خود را به اراده خود متعهد کرده‌ایم. صبر یک محافظ است در حالی که دعا می‌کنیم. با صبر و حوصله منتظر او باشید.
زیرا همه به دنبال منافع خود هستند نه چیزهایی که از آن عیسی مسیح است (فیلیپیان ۲:۲۱)
آیا ما برای یک زندگی خانوادگی که بر اساس اهداف مادی‌گرایانه دنیا است، جاه‌طلبی داریم؟ آیا به دنبال ازدواجی هستیم که در آن به یک زندگی راحت دست یابیم؟ اگر واقعاً به خداوند متعهد باشیم، مایل خواهیم بود که با هم در هر شرایطی که او ما را قرار می‌دهد، چه فروتنانه و چه والا، چه ثروتمند و چه فقیر، به او خدمت کنیم.
من آموخته‌ام که در هر حالتی که هستم، به آن قانع باشم (فیلیپیان ۴:۱۱)
خوب است که به توصیه‌های ایمانداران و والدین خداپرست و باتجربه توجه کنیم. باید به یاد داشته باشیم که آنها مسئولیتی در کمک به ما در تصمیم‌گیری‌های دشوار دارند.
کسانی را که بر شما حکومت می‌کنند، که کلام خدا را به شما گفته‌اند، به یاد آورید: ایمان آنها را دنبال کنید و به پایان زندگی آنها توجه کنید (عبرانیان ۱۳:۷)
نامزدی
کتاب مقدس در مورد نامزدی زیاد صحبت نمی‌کند، اما در چندین جا به نامزدی یا عقد اشاره می‌کند. این در مورد مریم و یوسف نشان داده شده و در سرود سلیمان ذکر شده است. نامزدی زمانی است که یک مرد و زن برای ازدواجی که به آن متعهد شده‌اند، آماده می‌شوند.
همانطور که قبلاً دیدیم، کتاب مقدس به وضوح در مورد رابطه بین یک مرد و یک زن صحبت می‌کند. بنابراین، نامزدی باید به عنوان یک گام جدی از تعهد قاطع به ازدواج (پس از دریافت راهنمایی روشن از خداوند در تصمیم‌گیری) و نه به عنوان یک دوره آزمایشی دیده شود. من با عجله می‌گویم که اگر اشتباهی قبل از ازدواج درک شود، بسیار بهتر است که آن را اعتراف کرده و رابطه را پایان دهید تا اینکه در مسیری که اراده خداوند نیست، ادامه دهید.
نامزدی زمانی است برای آماده کردن خود برای یک زندگی جدید و رسیدگی به بسیاری از مسائل عملی که باید حل و فصل شوند: آماده کردن عروسی؛ یافتن خانه جدید؛ و تکمیل تحصیلات، به عنوان مثال.
اما در وهله اول، دوره نامزدی باید برای نزدیک‌تر شدن به یکدیگر از نظر روحانی، ذهنی و جسمی (با خویشتن‌داری) استفاده شود.
طول مدت نامزدی با توجه به شرایط مختلف متفاوت خواهد بود. اگر شناخت روشنی از اراده خداوند وجود داشته باشد و دلیلی برای تأخیر نباشد، انتظار بیش از حد قبل از لذت کامل زندگی و کار با هم می‌تواند ناامیدکننده باشد؛ به خصوص اگر زوج در یک شهر باشند و اغلب یکدیگر را ببینند. البته این فقط نظر شخصی من است.
نامزدی باید برای شناخت یکدیگر از طریق گفتگو در مورد مسائل مختلف، دعا کردن با هم، و خواندن کلام خدا استفاده شود. عادات شکل گرفته در این مرحله، پایه‌ای برای زندگی زناشویی فراهم خواهد کرد. در بحث در مورد تمام جنبه‌های عملی زندگی ما با نگرش وابستگی به خداوند و تعهد به او، او افکار ما را با هم هدایت خواهد کرد و هدف ما را برای خدمت به او تعیین خواهد کرد. طبیعی است که بخواهیم تا حد امکان وقت خود را در کنار یکدیگر بگذرانیم، اما بیایید اطمینان حاصل کنیم که برای مسئولیت خود در خدمت به خداوند با هم در کلیسای محلی خود یا هر کجا که او هدایت می‌کند، وقت می‌گذاریم. اینها همه پایه‌های یک ازدواج روحانی هستند. اگر از این زمان به خوبی استفاده کنیم، چیزی خواهد بود که با لذت به یاد خواهیم آورد.
همچنین فرصتی برای شناخت یکدیگر از نظر جسمی وجود خواهد داشت. این بار دیگر حوزه‌ای است که نیاز به بررسی با دعا دارد. طبیعی است که بین دو نفری که به یکدیگر متعهد شده‌اند، ابراز محبت وجود داشته باشد؛ با این حال، نیاز به خویشتن‌داری و محدودیت وجود دارد. همانند سایر حوزه‌هایی که بحث کردیم، باید به دنبال احترام به خداوند باشیم و بنابراین برای جلال او زندگی کنیم. بیایید در این مسائل عاقل باشیم و به دنبال راهنمایی باشیم تا به گونه‌ای عمل کنیم که دیگران را خجالت‌زده نکند یا شهادت بدی ندهد. باید آزادی لذت بردن از تمام امتیازات نزدیکی و اتحاد جسمی را تا زمان ازدواج رها کنیم؛ ما از داشتن آن خارج از ازدواج منع شده‌ایم و نباید اجازه دهیم احساسات جسمی ما را کنترل کنند. از اقداماتی مانند تنها ماندن در یک خانه باید اجتناب شود زیرا ممکن است منجر به وسوسه و سوءظن شود.
از هر گونه شر دوری کنید. (۱ تسالونیکیان ۵:۲۲)"
