فکر می‌کنم همه ما احتمالاً آنها را دیده‌ایم – افرادی که از طریق ایمان به خداوند عیسی اعتماد کردند و در تمام جلسات کلیسای محلی شرکت می‌کنند، اما با وجود توانایی خدادادی خود، به نظر نمی‌رسد کاری برای او انجام دهند. آنها حتی (بر اساس اصول کتاب مقدس) در جلسات جماعت محلی شرکت نمی‌کنند. هفته به هفته آنها به سادگی در همان نقطه به عنوان تماشاگران در زندگی مسیحی می‌نشینند.
در این ماه ویژگی مقالات شما در مورد این نوع افراد خواهید خواند. ما مقایسه‌هایی را با سایر تماشاگران در جهان خواهیم دید؛ به ما موقعیتی که همه ایمانداران به عنوان خادمان مسیح دارند یادآوری خواهد شد؛ و تشویق‌هایی برای مشارکت خواهیم شنید. همانطور که می‌خوانیم ممکن است فکر کنیم که «من دقیقاً کسی را می‌شناسم که از خواندن این مقالات بهره‌مند خواهد شد!»
با این حال، اگر فقط به دیگران فکر کنیم، درسی را که خداوند ممکن است برای ما داشته باشد از دست خواهیم داد. در مورد خودمان چطور؟ هر زمان که چیزی را که خداوند پیش روی ما قرار می‌دهد می‌خوانیم، باید ابتدا این سؤال را بپرسیم. آیه متی ۷:۳ (NKJV) به یادم می‌آید:
و چرا به خرده چوب در چشم برادرت نگاه می‌کنی، اما به تیر در چشم خودت توجه نمی‌کنی؟
مهم نیست که در مورد نیازهای دیگران چه فکری می‌کنیم، بیایید مراقب باشیم که این مقالات را با توجه به خودمان بخوانیم. آلفرد پی. گیبس در سرود خود «کتاب کتاب‌ها» به ما یادآوری می‌کند که کلام خدا «آینه‌ای است برای دیدن خودمان.»
