کشف یهودی یک عمر
من یک یهودی هستم
و می‌دانم که شما چگونه عید فصح را برگزار خواهید کرد. شما تمام خمیرمایه را از خانه‌های خود دور خواهید کرد؛ شما فطیر و بره بریان خواهید خورد. شما به کنیسه خواهید رفت و مراسم تلمودی را انجام خواهید داد. شما همه کارها را انجام خواهید داد به جز آنچه یهوه در وهله اول طلب کرد.
یهوه نگفت: «وقتی خمیرمایه را دور شده ببینم، یا وقتی شما را در حال خوردن فطیر، یا بره ببینم، یا وقتی شما را در حال رفتن به کنیسه ببینم…»
او گفت:
«وقتی خون را ببینم، از شما خواهم گذشت» (خروج ۱۲:۱۳). برادران، شما نمی‌توانید چیزی را جایگزین خون کنید. شما باید خون را داشته باشید! خون کلمه‌ای وحشتناک برای کسی است که به نوشته‌های باستانی احترام می‌گذارد و در عین حال قربانی ندارد.
در هر کجای کتاب مقدس بگردید، خون را می‌بینید. اما نمی‌توانید آن را در یهودیت امروز پیدا کنید.
به عنوان یک کودک در فلسطین
من تورات، مزامیر و انبیا را خواندم. به کنیسه می‌رفتم و عبری را از خاخام یاد گرفتم. من معتقد بودم که دین ما دین واقعی است. اما همانطور که تورات را مطالعه می‌کردم، از جایگاه خون در تمام مراسمی که در آنجا ذکر شده بود، شگفت‌زده شدم. به همان اندازه از عدم وجود کامل آن در مراسم یهودی شگفت‌زده شدم.
روز کفاره و اهمیت خون، همانطور که خروج ۱۲ و لاویان ۱۶-۱۷ را می‌خواندم، مرا سنگین کرد. یک آیه مدام در گوشم تکرار می‌شد:
«این خون است که برای جان کفاره می‌کند!» (لاویان ۱۷:۱۱). می‌دانستم که تورات را شکسته بودم و نیاز به کفاره داشتم. هر سال، در روز کفاره، سینه خود را می‌کوبیدم و نیاز خود را اعتراف می‌کردم، اما کفاره نیاز به خون داشت، و خونی نبود!
یک خاخام دانشمند
یک خاخام دانشمند به من گفت که خدا از قوم خود خشمگین است. معبد ویران شده و یک مسجد مسلمانان جای آن را گرفته است.
تنها نقطه‌ای روی زمین که ما جرأت می‌کنیم خون قربانی را طبق لاویان ۱۷ بریزیم، هتک حرمت شده است. به همین دلیل خونی نیست. خدا راه را به خدمت مقدس روز بزرگ کفاره بست.
اکنون، ما باید بر دستورات تلمود و رحمت خدا تکیه کنیم.
من راضی نبودم. می‌دانستم که تورات بدون تغییر باقی مانده است، حتی اگر معبد ویران شده بود. هیچ چیز جز خون نمی‌توانست گناه را کفاره کند.
اما از آنجایی که ما نمی‌توانستیم برای کفاره خون بریزیم، اصلاً کفاره‌ای نداشتیم!
این فکر مرا وحشت‌زده کرد. با خاخام‌های دیگر مشورت کردم و فقط یک سوال پرسیدم: «کجاست که می‌توانم خون کفاره را پیدا کنم؟»
سال‌ها در جاهای زیادی جستجو کردم. یک شب در یک خیابان باریک در قسطنطنیه، یک تابلو مرا به جلسه‌ای برای یهودیان دعوت کرد.
همین که وارد شدم، شنیدم مردی می‌گفت:
«خون عیسی مسیح ما را از تمام گناهان پاک می‌کند» (اول یوحنا ۱:۷). با نفس حبس شده گوش دادم که سخنران چگونه گفت که خدا اعلام کرده است که «بدون ریختن خون، آمرزشی نیست» (عبرانیان ۹:۲۲)،
که خدا پسر خود – بره خدا – را برای مردن داده است، و اینکه همه کسانی که به خون او اعتماد کنند، تمام گناهانشان آمرزیده می‌شود.
این مسیح اشعیا ۵۳ و رنج‌برنده مزمور ۲۲ بود.
برادران یهودی من
بالاخره خون کفاره را پیدا کرده بودم! اکنون دوست دارم عهد جدید را بخوانم تا ببینم چگونه تمام سایه‌های تورات در عیسی مسیح محقق شده است. خون او برای گناهکاران ریخته شد. این خدا را راضی کرد، و تنها وسیله نجات برای یهودی و غیریهودی است (یوحنا ۱:۲۹).
آیا شما نیز به خون بره خدا اعتماد نخواهید کرد؟
کتاب مقدس از *نسخه جدید کینگ جیمز*, © ۱۹۸۲، توماس نلسون، شرکت. با اجازه.
