خداوند نزدیک است — ۲۶ دسمبر ۲۰۲۵: حبقوق ۲:۱۴

^۱ حالا از برج مراقبت خود بالا می روم و انتظار می کشم تا ببینم که خداوند به من چه می فرماید و به شکایت من چه جوابی می دهد. ^۲ خداوند به من جواب داد: «آنچه را که در رؤیا به تو نشان می دهم بطور واضح و خوانا بر لوحه ها بنویس تا هر کسی بتواند با یک نگاه آنرا بخواند. ^۳ این رؤیا فعلاً عملی نمی شود، اما در وقت مقرر و معین اتفاق می افتد و آنچه را که به تو نشان می دهم حتماً واقع شدنی است. شاید تا وقوع آن مدت زیادی طول بکشد، ولی منتظر باش، زیرا وقوع آن حتمی است و بدون تأخیر رخ می دهد. ^۴ پس بنویس: شخص بدکار هلاک می شود، اما شخص عادل بوسیلۀ ایمان زندگی می کند.» ^۵ ثروت فریبنده است. اشخاصِ حریص مغرورند و آرامی ندارند. قومها را اسیر کرده آن ها را نزد خود جمع می کنند و مانند مرگ به کام خود فرومی برند و سیر نمی شوند. ^۶ آنهائی که مغلوب و اسیر شده اند با طعنه و تمسخر به کلدانیان می گویند: «وای بر شما! زیرا آنچه را که مال شما نیست غصب می کنید و به دارائی خود می افزائید. تا بکی مردم را مجبور می سازید تا بیشتر از آنچه که قرضدار هستند، به شما بپردازند؟» ^۷ اما کسانی که بر آن ها ظلم کرده اید، ناگهان برخاسته شما را به وحشت می اندازند و مال و دارائی تان را تاراج می کنند. ^۸ چون شما مال مردم را غارت کرده اید، پس بازماندگان آن مردم شما را غارت می کنند، زیرا شما مرتکب قتل شدید، ظلم و ستم را بر روی زمین رواج دادید و شهرها و ساکنین آن ها را از بین بردید. ^۹ وای بحال شما که از راه غیر مشروع برای خود ثروت اندوخته اید تا خود و خانوادۀ تان در رفاه و آسایش زندگی کنید و از خطر و بلا در امان باشید. ^۱۰ نقشه های شوم شما باعث ننگ و رسوائی خود تان می شوند. با نابود کردن اقوام، مرگ و نیستی را بالای خود می آورید. ^۱۱ حتی سنگهای دیوار و تیرهای سقف خانۀ تان بخاطر ظلم شما فریاد بر می آورند. ^۱۲ وای بر شما که شهر خود را با ریختن خون مردم و با پولی که از راه غارت به دست آورده اید، آباد می کنید. ^۱۳ کسانی که شما آن ها را غارت کردید از دسترنج خود فایده ای نبردند. آن ها بیجا زحمت کشیدند و همه چیزهائی که ساخته اند دود می شوند و به هوا می روند، زیرا خداوند قادر مطلق چنین اراده فرموده است. ^۱۴ اما همانطوری که بحرها پُر از آب اند، زمین هم پُر از معرفت و شناسائی جلال و عظمت خداوند می شود. ^۱۵ وای بر شما که همسایگان خود را با شراب غضب تان مست می سازید و بعد آن ها را رسوا و بی عفت کرده به تن برهنۀ شان نگاه می کنید و لذت می برید. ^۱۶ به زودی بجای شُکوه و عزت ننگ و رسوائی نصیب تان می گردد. از پیالۀ مجازات خداوند می نوشید و مست شده به زمین می افتید و شوکت و شُکوه تان به رسوائی تبدیل می شود. ^۱۷ بخاطر ظلم هائی که در لبنان کرده اید و حیواناتی را که به وحشت انداختید و هلاک ساختید، حالا خود تان نابود می شوید. پس برای خونهائی که ریخته اید و ظلم هائی که در شهرهای روی زمین و مردم آن کرده اید خود تان گرفتار ظلم و ستم می گردید. ^۱۸ از بت پرستی چه فایده ای برای انسان می رسد؟ بتی که به دست انسان ساخته شده است، تنها تمثالی است و از آن نمی توان چیزی آموخت. ^۱۹ وای به حال شما که به یک شئی چوبی می گوئید که بیدار شود و از یک بت بیجان می خواهید که برخیزد. آیا یک بت می تواند به شما چیزی بیاموزد؟ بتها از بیرون با نقره و طلا پوشانده شده اند، اما بیجان هستند و روحی در آن ها نیست. ^۲۰ اما خداوند در جایگاه مقدس خود است و تمام روی زمین در حضور او خاموش باشد.

^۱ ای برادران و خواهران عزیز، بسیار آرزوی دیدار شما را دارم. شما مایۀ خوشی و افتخار من هستید. پس ای عزیزان، در خداوند استوار بمانید. ^۲ از اِفُودیه و سینتیخی، خواهران خود در خداوند، التماس می کنم که با همدیگر آشتی کنند. ^۳ و از تو، ای همکار صمیمی و وفادار، خواهش می کنم که این دو زن را کمک کنی، زیرا آنها همراه با کلیمانتوس و دیگر همکاران من، در انتشار خبر خوش با ما تلاش زیاد کرده اند و نام شان در کتاب زندگی ثبت شده است. ^۴ پیوسته در خداوند شاد باشید، باز هم می گویم شاد باشید! ^۵ ملایمت شما در رفتار تان با دیگران آشکار باشد، زیرا که آمدن عیسای مسیح نزدیک است. ^۶ برای هیچ چیز تشویش نکنید بلکه همیشه در هر مورد با دعا و زاری همراه با شکرگزاری، تقاضاهای خود را در حضور خدا تقدیم نمایید، ^۷ و سلامتی خدا که مافوق فهم بشر است، دلها و افکار شما را در عیسای مسیح حفظ خواهد کرد. ^۸ خلاصه این که ای ایمانداران، دربارۀ هر آنچه حقیقت، هر آنچه شریف، هر آنچه راست، هر آنچه دوست داشتنی، هر آنچه نیک و هر آنچه عالی و قابل ستایش است، فکر کنید. ^۹ تمام آن چیزهایی را که از من آموخته اید، یا از من به دست آورده اید، یا شنیده اید و یا در من دیده اید، انجام دهید و خدایی که سرچشمۀ سلامتی است، با شما خواهد بود. ^۱۰ حالا که پس از مدتی دوباره مورد توجه شما قرار گرفته ام، بی اندازه در خداوند خوشی می کنم. من این را نمی گویم که شما در گذشته به من توجه نداشتید بلکه فُرصت ابراز آن را نیافته بودید. ^۱۱ من این سخنان را به خاطر نیازمندی های شخصی خود نمی گویم، زیرا یاد گرفته ام که در هر حالت قناعت کنم. ^۱۲ من می دانم که چگونه در تنگدستی و یا در فراوانی زندگی کنم، رمز زیستن در سیری و گرسنه گی، در فراوانی و نیازمندی را فرا گرفته ام. ^۱۳ من به وسیلۀ عیسای مسیح که مرا تقویت می کند به انجام هر کاری قادر هستم. ^۱۴ با این حال، شما لطف نموده و مرا در مشکلاتم کمک کردید. ^۱۵ ای ایمانداران شهر فیلیپی! شما خوب می دانید که در آغاز بشارت دادن خبر خوش، وقتی مقدونیه را ترک کردم، هیچ کلیسایی حاضر نشد که با من ارتباط بگیرد، تنها شما بودید که هم خبر خوش را پذیرفتید و هم نیازمندی هایم را رفع کردید. ^۱۶ حتی زمانی که در شهر تسالونیکی بودم، چند بار کمک مالی برای رفع نیازمندی من فرستادید. ^۱۷ من آرزوی دریافت کمک مالی شما را ندارم، بلکه می خواهم پاداش نیکوکاری های تان به حساب تان افزود گردد. ^۱۸ کمک مالی شما به دستم رسید و نه تنها کافی بلکه بیشتر از احتیاجم بود. چیزهایی را که توسط اپافرودیتوس فرستادید، به طور کامل نیازمندی مرا رفع کرد. آن عطایای شما هدیه ای خوشبو یعنی قربانی قبول شده و پسندیدۀ خداست. ^۱۹ خدای من همۀ نیازمندی های شما را از خزانۀ بزرگ خود در عیسای مسیح رفع خواهد کرد. ^۲۰ خدا، پدر آسمانی ما را تا به ابد جلال باد. آمین. ^۲۱ درود به همۀ مقدسین که به عیسای مسیح تعلق دارند. برادران و خواهرانی که با من هستند به شما سلام می رسانند. ^۲۲ همۀ ایمانداران در اینجا به شما سلام می فرستند، به خصوص ایماندارانی که در دربار امپراطور روم هستند. ^۲۳ فیض خداوند ما عیسای مسیح با روح شما باد!

1‏-^۲ روز خداوند بزودی فرامی رسد. در آن روز، خداوند اقوام را جمع می کند تا به اورشلیم حمله بیاورند. آن ها شهر اورشلیم را تصرف کرده مال و دارائی آن را به تاراج می برند. غنیمت را بین خود تقسیم نموده به زنان تجاوز می کنند. نیم جمعیت شهر اسیر و تبعید می شوند و نیم دیگر آن در شهر باقی می مانند. ^۳ آنگاه خداوند به جنگ آن اقوام می رود. ^۴ در آن روز بر کوه زیتون که در شرق اورشلیم واقع است، می ایستد. کوه زیتون دو نیم می شود و درۀ وسیعی از شرق به غرب بوجود می آید. نیم کوه به طرف شمال و نیم دیگر آن به سمت جنوب منتقل می گردد. ^۵ مثل اجداد تان که سالها پیش در زمان عُزیا، پادشاه یهودا، بخاطر زلزله فرار کردند، شما هم از راه دره ای که بین کوههای من است و تا آصل امتداد دارد، فرار می کنید. خداوند، خدای من همراه با تمام مقدسین خود می آید. ^۶ در آن روز سردی و برودت از بین می رود. ^۷ آن روز، روز مخصوصی بوده و تنها خداوند می داند که چه وقت فرامی رسد. شب و روز وجود نخواهد داشت، بلکه هوا همیشه روشن خواهد بود. ^۸ آب های حیات در تابستان و زمستان از اورشلیم جاری می شوند. نیم آن ها بطرف بحر مدیترانه و نیم دیگر بسوی بحیرۀ مُرده می رود. ^۹ خداوند پادشاه سراسر جهان می باشد و در آنروز خداوند یگانه خدایی است که فقط نام او خدا است. ^۱۰ تمامی سرزمین اطراف اورشلیم، از جِبَع در شمال تا رِمون در جنوب، به دشت وسیعی تبدیل می شود. اما اورشلیم در جای بلندی قرار می گیرد و ساحۀ آن از دروازۀ بنیامین تا محل قدیمی، از آنجا تا دروازۀ زاویه و از برج حننیل تا کارخانۀ شراب سازی پادشاه می رسد. ^۱۱ مردم در اورشلیم در امنیت زندگی می کنند و از خطر نابودی همیشه در امان می باشند. ^۱۲ خداوند بر سر اقوامی که با اورشلیم بجنگند این بلاها را می آورد: گوشت بدن شان، در حالیکه هنوز زنده هستند، و چشمهای آن ها در حدقه و زبان در دهان شان پوسیده می شود. ^۱۳ خداوند آن ها را چنان گیچ و سراسیمه می سازد که دست به گریبان یکدیگر می اندازند. ^۱۴ مردم یهودا هم به منظور دفاع از اورشلیم می جنگند و ثروت و دارائی اقوام همسایه از قبیل طلا، نقره، لباس و غیره، همه تاراج می شوند. ^۱۵ همین بلاها بر سر اسپها، قاطرها، شترها، خرها و همه حیوانات دیگر که در اردوگاه دشمن هستند، هم نازل می شوند. ^۱۶ بعد آن عده از اقوام حمله کنندۀ ضد اورشلیم که زنده می مانند هر ساله برای پرستش پادشاه، یعنی خداوند قادر مطلق به اورشلیم می آیند و عید سایبانها را تجلیل می کنند. ^۱۷ هرگاه یکی از اقوام روی زمین برای پرستش پادشاه، یعنی خداوند قادر مطلق، به اورشلیم نیاید، در سرزمین شان باران نخواهد بارید. ^۱۸ همچنین اگر مردم مصر در مراسم عید سایبانها حاضر نشوند، دچار همین بلای آسمانی می گردند. ^۱۹ لهذا اگر مصر و سایر اقوام از رفتن به اورشلیم و اشتراک در مراسم عید سایبانها خودداری کنند، همگی جزا می بینند. ^۲۰ در آن روز، حتی بر زنگوله های اسپها هم نوشته می شود: «اینها برای خداوند مقدس هستند.» تمام دیگهای آشپزی عبادتگاه خداوند مثل کاسه های پیشروی قربانگاه، مقدس می شوند. ^۲۱ همه ظروف آشپزی که در اورشلیم و یهودا هستند مقدس بوده وقف خداوند قادر مطلق می گردند تا هر کسی که برای قربانی می آید، از آن ظروف برای پختن گوشت قربانی استفاده کند و در عبادتگاه خداوند قادر مطلق دیگر اثری از تاجران کنعانی نمی باشد.

حبَقوق ۲:۱۴ · فیلیپیان ۴:۶–۷ · زِکَریا ۱۴:۸–۱۱ · TDV