دیگر به چه چیزی نیاز دارید؟

در فصل ۱۴، ابراهیم دو پیروزی بزرگ را پشت سر گذاشته بود. ابتدا لوط را نجات داد و سپس در برابر وسوسه پادشاه سدوم مقاومت کرد. او توانست هر دوی این کارها را با تکیه بر خدای خود و بهره‌مندی از منابعی که توسط ملکی‌صدق، پادشاه سالیم، که تصویری از خداوند عیسی است، انجام دهد.

پس از این وقایع، کلام خداوند بر ابرام ظاهر می‌شود و او را برای انواع دیگر درگیری‌ها آماده می‌کند. مبارزات درونی بیشتری وجود خواهد داشت. اغلب پس از پیروزی‌های بزرگ، دشمن از طریق شک، ترس و عدم اطمینان حمله می‌کند. اما در آیه خود می‌بینیم که چگونه خداوند ابرام را از طریق کلام خود تشویق می‌کند و می‌گوید: «نترس… من سپر تو و پاداش بسیار بزرگ تو هستم.» خداوند می‌خواست ابرام به او تکیه کند، نه به پیروزی‌ها و نه به توانایی‌های خودش. ابرام تازه هدایای پادشاه سدوم را که تصویری از حاکم این جهان است، رد کرده بود. ایمانی که ترس را فتح می‌کند، ایمانی است که به کلام خدا تکیه می‌کند! کلام خداوند در این لحظه می‌آید و می‌گوید: «نترس.» این اولین بار است که این کلمات در کتاب مقدس گفته می‌شوند، اما بارها و بارها تکرار می‌شوند!

درمان خدا برای ترس ما این است که به ما یادآوری کند که او کیست: «من سپر تو و پاداش بسیار بزرگ تو هستم!» او «من هستم» بزرگ است و برای رفع هر نیاز ما و فرونشاندن هر شکی کافی است! او همچنین به ابرام اطمینان داد که او سپر او برای محافظت و پاداش بسیار بزرگ او برای تأمین است! به عنوان یک سپر، او قادر است تمام تیرهای آتشین شک و ترسی را که به سمت ما می‌آیند، خاموش کند! تأمینی که او می‌خواهد ما به آن مشغول باشیم، خودش است؛ او پاداش بسیار بزرگ ماست! دوست من، دیگر به چه چیزی نیاز داری؟ او تواناست!