درمان ایمانداران جسمانی

در تأمل بر این بخش از کلام خدا، باید هدف بزرگ پولس رسول را در نظر داشته باشیم. او آرزو داشت که مقدسین قرنتس از وضعیت روحانی پایین خود، همانطور که در اینجا توصیف می‌کند، بالا برده شوند. او نمی‌توانست با آنها به عنوان ایمانداران روحانی صحبت کند، بلکه باید با آنها به عنوان کسانی که جسمانی یا نفسانی هستند، سخن می‌گفت. وضعیت آنها منجر به دنیوی‌گرایی و سستی اخلاقی شده بود و راه را برای بی‌نظمی و خطای اعتقادی در کلیسا باز کرده بود. این امر آنها را با بصیرت روحانی کم و فقدان قوت روحانی برای مقابله با نیازها و مشکلات در میان خود رها کرده بود. این کلامی برای ما امروز نیز هست.

وضعیت ایمانداران، که در اول قرنتیان آشکار شده است، در دوم قرنتیان مورد بررسی قرار می‌گیرد تا راه خدا را برای تبدیل ما به شباهت خداوند عیسی مسیح به ما نشان دهد. این امر در حالی انجام می‌شود که روح‌القدس به صورت ذهنی در ما آنچه را که خدا به صورت عینی برای ما در مسیح در نظر گرفته است، کار می‌کند. سپس مشکلات و دشواری‌ها می‌توانند به روشی خداپسندانه حل شوند، زیرا خود در تمام اشکال مختلف خود کنار گذاشته می‌شود و به جای آن مسیح در تمام زیبایی خود دیده می‌شود.

قصد این نیست که به مشکلات و دشواری‌ها مشغول شویم، بلکه این است که درمان خدا را برای آنها ببینیم. این بدان معنا نیست که ما سعی می‌کنیم از دشواری‌ها فرار کنیم، زیرا نمی‌توانیم از آنها بگریزیم. در عوض، ما می‌خواهیم تدارک خدا را برای رفع هر نیازی ببینیم؛ و آن تدارک در مسیح است: «خداوند عیسی مسیح را بپوشید و برای جسم هیچ تدارکی نبینید تا شهوات آن را برآورده سازید» (رومیان ۱۳: ۱۴).