نجات حتی در داوری

این آیه شگفت‌انگیز در میان سه فصل از داوری شدید علیه نینوا قرار دارد. ناحوم از سوی خداوند فراخوانده شد تا داوری را بر همان مردمی که وقتی یونس با اکراه به آنها موعظه کرده بود، توبه کرده بودند، نبوت کند. اما زمان گذشته بود و مردم نینوا به راه‌های شریرانه خود بازگشته بودند. در فصل اول از اعلام داوری می‌خوانیم، در فصل ۲ از قدرت داوری، و در فصل ۳ از قطعیت چنین داوری. سه فصل داوری همه در این کتاب!

اما آیه ما مانند فانوسی که امید را به شب تاریک برای همه کسانی که از کنار آن می‌گذرند، می‌تاباند، برجسته است! در این یک آیه سه چیز را می‌بینیم. اول، از نیکویی خدا می‌خوانیم. این ممکن است چیزی نباشد که ما آن را برجسته کنیم؛ ما ممکن بود اعلام کنیم، خداوند قدوس است یا خداوند بزرگ است، اما ناحوم نیکویی خداوند را اعلام می‌کند! خداوند ذاتاً، اخلاقاً، و عملاً نیکو است. مزمورنویس به ما یادآوری می‌کند که خداوند نیکو است و نیکویی می‌کند (مزمور ۱۱۹:۶۸). این نیکویی خدا در سراسر زندگی خداوند عیسی هنگامی که او به هر نوع نیکویی می‌پرداخت، نمایش داده شد (اعمال ۱۰:۳۸).

نکات دوم و سوم پیام ناحوم روشن است. خداوند قادر است کسانی را که به او روی می‌آورند، از شدت داوری که به زودی بر نینوا نازل می‌شد، نجات دهد. ناحوم می‌توانست، حتی در داوری، اعلام کند که خداوند نیکو است زیرا او برجی مستحکم برای همه کسانی است که به او توکل می‌کنند.

همانطور که داوری بر نینوا آمد، بر تمام بشریت نیز خواهد آمد. امروز فانوسی انجیل فیض خدا را می‌تاباند و اعلام می‌کند: «خداوند شما را دوست دارد!» او راه نجاتی را در صلیب عیسی مسیح فراهم کرده است. همه کسانی که به او روی می‌آورند و گناهان خود را اعتراف می‌کنند، نجات خواهند یافت! او کسانی را که به او توکل می‌کنند، می‌شناسد.