بیرون آمدن و با هم جمع شدن

بابل بزرگ اوج جهان شرور کنونی است که تحت نفوذ شریر در مخالفت با خدا قرار دارد، درست همانطور که در زمان یوحنا، روم نماد دشمنی با مسیحیت بود. اگرچه اغلب به عنوان کلیسای مرتد توصیف می‌شود، اما در واقع شامل جنبه‌های مذهبی و تجاری است. اولی در مکاشفه ۱۷ مورد تأکید قرار گرفته است، جایی که به عنوان یک سیستم مذهبی فاسد که توسط یک فاحشه بزرگ نشان داده شده است، دیده می‌شود. دومی در مکاشفه ۱۸ مورد تأکید قرار گرفته است، جایی که به عنوان یک سیستم تجاری گسترده که توسط یک شهر بزرگ نمادین شده است، دیده می‌شود. برخی از محققان کتاب مقدس بین دو تجلی بابل بزرگ تمایز قائل می‌شوند، مذهبی در نیمه راه مصیبت و تجاری در پایان (رجوع کنید به مکاشفه ۱۶:۱۹). دیگران این دو را یکی می‌دانند که هر دو در نیمه راه مصیبت مورد قضاوت قرار می‌گیرند و راه را برای نظم نوین جهانی (هم مذهبی و هم تجاری) حیوان شخصی باز می‌کنند.

در هر صورت، این دو به شدت به هم مرتبط هستند. تجارت‌گرایی قبلاً به دین جهان غرب تبدیل شده است، جایی که مردان دوستدار پول هستند (۲ تیموتائوس ۳:۲) و مامون را خدمت می‌کنند (متی ۶:۲۴). در کلیسای مرتد، پرستش واقعی خدا با دین پوچ و رفاه مادی جایگزین می‌شود. این روندی است که ما در روزگار خود نیز می‌بینیم.

توصیه به مؤمنان در طول مصیبت این خواهد بود که «از او [بابل بزرگ] بیرون آیید.» آیا این به ما در دوره کنونی کلیسا نیز مربوط می‌شود؟ «پس بیایید به سوی او، بیرون از اردوگاه، برویم و ننگ او را تحمل کنیم» (عبرانیان ۱۳:۱۳). اردوگاه هر سیستم سازمان‌یافته انسانی بدون مسیح است. او در سیستم‌های مذهبی و تجاری که ممکن است ادعا کنند خدا را می‌شناسند، اما در اعمال او را انکار می‌کنند، یافت نخواهد شد. «زیرا هر جا دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من در میان آنها هستم» (متی ۱۸:۲۰).