مانند ملخ باشیم
و یحیی لباسی از موی شتر داشت و کمربندی چرمی بر کمرش بود و خوراکش ملخ و عسل وحشی بود. مرقس ۱:۶ مرقس ۱:۶ · NKJV
استیون کمپبل
رژیم غذایی یحیی تعمیددهنده از ملخ و عسل وحشی شاید چیزی نباشد که ما انتخاب کنیم، اما او را سیر نگه میداشت. ملخها به خصوص جالب هستند زیرا برخلاف بیشتر حشرات پرنده، آنها به عنوان حیوانات پاک طبقهبندی شده بودند. طبق قوانین غذایی عهد عتیق، هر حشره پرندهای که پاهای مفصلی برای پریدن دارد، مانند ملخ، جیرجیرک و ملخ صحرایی، پاک بود و میتوانست خورده شود (لاویان ۱۱:۲۱-۲۲). سایر حشرات پرنده وقتی در هوا نیستند روی زمین میخزند و بنابراین ناپاک محسوب میشدند (لاویان ۱۱:۲۰) – حتی اگر برخی از آنها، مانند پروانهها، ممکن است زیبا و جذاب باشند.
چه چیزی میتوانیم از ملخها بیاموزیم؟ اول اینکه، طبیعت آنها به عنوان حشرات جهنده نشان میدهد که آنها واقعاً موجودات زمینی نیستند. برخی حشرات مدتی پرواز میکنند اما سپس روی زمین راه میروند. به همین ترتیب، مردم این دنیا ممکن است ایدهآلهای بلندی داشته باشند، اما آنها «بر زمین ساکنند» (مکاشفه ۱۷:۸) و خدای آسمان را رد میکنند. در مقابل، ملخها تا جایی که میتوانند در هوا میگذرانند. به عنوان ایمانداران، ارتباط ما با این زمین نیز باید بسیار ناچیز باشد. ما باید در دنیا زندگی کنیم، اما غریزه روحانی ما باید آسمانی باشد.
اشتهای سیریناپذیر ملخها یکی دیگر از ویژگیهای شناخته شده آنهاست. خدا اغلب از دستههای ملخ و ویرانیهای ناشی از آنها به عنوان ابزاری برای داوری استفاده میکرد. اما از جنبه مثبت، هر ایمانداری باید همان اشتهای بیحد و حصر را برای کلام خدا داشته باشد. هر جا که یک شاخه سبز حقیقت را پیدا میکنیم، بیایید آن را ببلعیم!
و سوم، کتب مقدس ملخها را ستایش میکنند زیرا آنها «پادشاهی ندارند، با این حال همه در صفوف پیش میروند» (امثال ۳۰:۲۷). خداوند ما نیز نادیدنی است. آیا میتوانیم به خوبی ملخها در صف بمانیم؟ توسط روح خدا، هر یک از ما نقشی برای ایفا کردن و هدیهای برای به کار بردن داریم. باشد که این کار را با انرژی و وفاداری انجام دهیم.