گناه بخشیده می‌شود—اما همیشه پیامدهایی دارد

هنگامی که ناتان نبی داوود را به خاطر گناهانش علیه اوریا و بت‌شبع سرزنش کرد، داوود اعتراف کرد و به او اطمینان داده شد که بخشیده شده است. اما با اینکه او بخشیده شد، پیامدهای گناهانش بسیار جدی بود، نه تنها برای زندگی شخصی او بلکه در مورد عزت و جلال خدا. اعمال او به دشمنان خداوند فرصت بزرگی داد تا کفر بگویند.

سال‌ها بعد، پادشاه منسی نیز تجربه مشابهی داشت. او به گونه‌ای گناه کرد که خدا پادشاه آشور را علیه او فرستاد که او را به بابل برد. در آنجا در بابل، تحت دست داوری خدا، منسی خود را فروتن کرد و توبه نمود؛ و خدا، با درخواست او، دعایش را شنید و او را دوباره به اورشلیم بازگرداند. با این کار، یک چرخش رادیکال در زندگی منسی رخ داد. او بازگشت و قربانی‌های صلح و شکرگزاری را به خداوند تقدیم کرد نه به بت‌ها. مانند داوود، منسی بخشیده شد و با این حال پیامدها باقی ماند. اگرچه منسی توبه کرد، بسیاری در راه‌های شیطانی که او الگو قرار داده بود ادامه دادند و به دلیل گناهان گذشته منسی تحت داوری خدا قرار گرفتند (ارمیا ۱۵:۴).

چه غم و اندوهی، چه بی‌احترامی به خداوند توسط گناه این دو مرد به وجود آمد! چقدر برای همه ما جدی است: گناهان ما، اگرچه بخشیده شده و حتی توسط خدا فراموش شده‌اند، اما توسط انسان‌ها فراموش نمی‌شوند. چه کفر و بی‌احترامی بزرگی به نام خداوند می‌آورند! پس از اینکه شیوه زندگی طولانی ریاکارانه، فریبنده و شیطانی یک معلم مسیحی مشهور فاش شد، یک آتئیست خودخوانده گفت: «اگر قبلاً آتئیست نبودم، او مرا به سمت آن سوق می‌داد.» بلکه، باشد که ما با فیض و قدرت خدا حفظ شویم!