ماندن در مسیح

ماندن در مسیح، امتیاز ما و همچنین مسئولیت ما را برای پیوسته راه رفتن در وابستگی به مسیح نشان می‌دهد. همانطور که یکی گفته است، ماندن در مسیح، نزدیکی عملی و عادتی قلب به اوست. اگر آموخته‌ایم که میوه، بازتولید شخصیت مسیح است که با «محبت، شادی، خویشتن‌داری» بیان می‌شود، درک خواهیم کرد که چنین ایده‌آلی را نمی‌توان با قدرت خودمان به دست آورد. درک برتری اخلاقی میوه از یک سو، و ضعف بیش از حد خودمان از سوی دیگر، ما را به حقیقت کلام خداوند متقاعد خواهد کرد که «بدون من هیچ کاری نمی‌توانید بکنید.» میوه او ممکن است واقعاً برای ذائقه ما شیرین باشد، اما تنها زمانی که زیر سایه او بمانیم، از میوه او بهره‌مند خواهیم شد.

بدون نور و گرمای خورشید، تاک طبیعی نمی‌توانست میوه بیاورد، و اگر ما در نور و محبت حضور مسیح نمانیم، ما نیز بی‌ثمر خواهیم بود. اگر در مسیح بمانیم، در واقع مسیح در ما خواهد بود، و اگر مسیح در ما باشد، شخصیت دوست‌داشتنی مسیح را به نمایش خواهیم گذاشت.

بنابراین روشن می‌شود که میوه با هدف قرار دادن میوه، یا با فکر کردن به میوه تولید نمی‌شود؛ بلکه نتیجه هدف قرار دادن مسیح، و فکر کردن به اوست. مسیح مقدم بر میوه است.