نور روزانه, اکتوبر ۴: نه ما را، ای خداوند! (مزامیر ۱۱۵:۱)

زیرا با خداوند صحبت کرده بود، اما خودش نمی دانست.

خروج ۳۴:۲۹

نه ما را، ای خداوند! نه ما را، بلکه نام خود را جلال ده!

مزامیر ۱۱۵:۱

چه وقت تو را گرسنه دیدیم تا به تو خوراک داده باشیم، چه وقت تو را تشنه دیدیم که به تو آب داده باشیم؟

متی ۲۵:۳۷

هیچ عملی را از روی خودخواهی و غرور انجام ندهید بلکه با فروتنی، دیگران را از خود بهتر بدانید.

فیلیپیان ۲:۳

همۀ تان قدیفۀ فروتنی را به کمر تان بسته نموده و یکدیگر را خدمت کنید.

اول پِطرُس ۵:۵

در حالی که شاگردان می دیدند، چهرۀ عیسی تغییر کرد، رویش مانند آفتاب درخشید و لباسش مانند نور سفید گشت.

متی ۱۷:۲

در این هنگام همۀ اعضای شورا که به دقت متوجه استیفان بودند، دیدند که صورت او مانند صورت یک فرشته می درخشید.

اعمال رسولان ۶:۱۵

آن جلالی را که تو به من داده ای.

یوحنا ۱۷:۲۲

همۀ ما در حالی که با صورتهای بی نقاب مانند یک آیینه، جلال خداوند را انعکاس می دهیم، رفته رفته در جلال روز افزون به صورت او تبدیل می شویم و این کار، کار خداوند یعنی روح مقدس است.

دوم قرنتیان ۳:۱۸

شما نور جهان هستید. شهری را که بالای کوهی ساخته شود، نمی توان پنهان کرد. هیچ کس چراغ را روشن نمی کند تا آن را زیر تشت بگذارد بلکه آن را بالای چراغدان می گذارد تا به همه کسانی که در خانه اند، روشنی دهد.

متی ۵:۱۴–۱۵

اعمال ما نیز گوناگون هستند اما همان خداست که همه چیز را در همه به انجام می رساند.

اول قرنتیان ۱۲:۶

وقتیکه داود با فلسطینی ها برای جنگ در مقابل شائول می رفت، ... آن ها مردان نیرومند و سرکردگان سپاه بودند که با داود در جنگ با مهاجمین عمالَقه کمک کردند.

اول تواریخ ۱۲:۱۹, ۲۱

در هر فردی تحفه های روح مقدس برای خیریت همه آشکار می گردد.

اول قرنتیان ۱۲:۷

از قبیلۀ ایسَسکار: مردانی مجرب که از سیاست روز آگاهی کامل داشتند و از روی احوال زمان مشوره می دادند ـ دو صد نفر از رهبران با خویش و قوم شان.

اول تواریخ ۱۲:۳۲

زیرا که روح مقدس به یکی بیان حکمت می بخشد و به دیگری بیان معرفت.

اول قرنتیان ۱۲:۸

از قبیلۀ زبولون: پنجاه هزار نفر جنگجویان با تجربه، آماده برای جنگ و مجهز با هر گونه سلاح، تا به داود با وفاداری و یکدلی کمک کنند.

اول تواریخ ۱۲:۳۳

زیرا کسی که در تصمیم های خود شک دارد، در تمام کارهایش ناپایدار است.

یعقوب ۱:۸

تا میان اعضای بدن جدایی به وجود نیاید بلکه تمام اعضا به همدیگر توجه یکسان داشته باشند. اگر عضوی به درد آید، اعضای دیگر در درد آن عضو شریک هستند. همچنین اگر یکی از اعضا مورد تعریف واقع شود، اعضای دیگر نیز خوشحال خواهند بود.

اول قرنتیان ۱۲:۲۵–۲۶

یک سَروَر، یک ایمان، یک تعمید.

اِفِسُسیان ۴:۵