نور روزانه, دسمبر ۷: روح خداوند بر من است (لوقا ۴:۱۸)

مسیح کاملاً بیگناه بود ولی خدا تمام گناهان ما را بر دوش او گذاشت تا ما در پیوسته گی با او از جانب خدا عادل شمرده شویم.

دوم قرنتیان ۵:۲۱

اما خداوند گناه همۀ ما را بگردن او نهاد.

اشعیا ۵۳:۶

مسیح بار گناهان ما را بر جسم خود گرفت و آن را بر صلیب بُرد تا اشتیاق خواهشهای نفسانی را در ما از بین ببرد و در عدالت خدا زندگی کنیم. شما با زخمهای او شِفا یافته اید.

اول پِطرُس ۲:۲۴

چنان که بسیاری در نتیجۀ سرپیچی یک نفر، گناهکار گشتند، به همان گونه بسیاری هم در نتیجۀ اطاعت یک نفر عادل شمرده خواهند شد.

رومیان ۵:۱۹

اما هنگامی که مِهر و محبت نجات دهندۀ ما خدا، آشکار شد، او ما را نجات داد. اما این نجات به خاطر کارهای نیک که کرده بودیم نبود، بلکه آن را به سبب رحمت خدا به دست آوردیم. او ما را به قدرت روح مقدس از گناهان ما شُسته، تولد تازه و زندگی نو بخشید. خدا روح خودش را به وسیلۀ عیسای مسیح نجات دهندۀ ما، به فراوانی بر ما عطا کرد تا به وسیلۀ فیض او عادل شمرده شویم و مطابق امید خود وارث زندگی ابدی گردیم.

تیطوس ۳:۴–۷

پس اکنون برای کسانی که در اتحاد با عیسای مسیح هستند، هیچ محکومیتی وجود ندارد.

رومیان ۸:۱

در دوران حکومت او یهودا آزاد می شود و اسرائیل در رفاه و آسایش بسر می برد و او «خداوند عدالت ما است» نامیده می شود.

ارمیا ۲۳:۶

من برای اسرائیل مانند باران بر یک زمین خشک خواهم بود و او مثل سوسن شگوفه می کند و همچون درختان سرو لبنان ریشه می دواند.

هوشع ۱۴:۵

با فروتنی و ملایمت مسیح از شما درخواست می کنم. بلی.

دوم قرنتیان ۱۰:۱

نَیِ خم شده را نمی شکند و شعلۀ ضعیف را خاموش نمی سازد.

اشعیا ۴۲:۳

«روح خداوند بر من است. خداوند مرا مسح کرده است تا خبر خوش را به فقرا برسانم. مرا فرستاده است تا آزادی اسیران، بینایی اشخاص کور و رهایی ستمدیده گان را اعلام کنم و اعلام کنم که زمان آن رسیده است که خداوند مردم خود را نجات دهد.» عیسی به آنها گفت: «امروز در حالی که به کلام مقدس گوش می دادید، پیشگویی های آن به حقیقت پیوست.» همۀ حاضران تحت تأثیر او قرار گرفتند و از سخنان دلنشینی که می گفت تعجب نمودند. آنها می گفتند: «مگر این مرد پسر یوسف نیست؟»

لوقا ۴:۱۸–۱۹, ۲۱–۲۲

عیسی رویش را گشتاند و به پِطرُس نگاه کرد. پِطرُس سخنان عیسی را که به او گفته بود، به یاد آورد: «تا صبح پیش از این که خروس بانگ بزند، تو سه بار خواهی گفت که مرا نمی شناسی.» پِطرُس بیرون رفت و زار زار گریست.

لوقا ۲۲:۶۱–۶۲

او مثل چوپانی گلۀ خود را می چراند، بره های خود را در آغوش می گیرد و مادرهای شان را با مهربانی هدایت می کند.

اشعیا ۴۰:۱۱