چرا حتی رسولان نیز باید کتاب بخوانند و کتاب مقدس را مطالعه کنند

«ردایی را که در ترواس نزد کارپوس گذاشتم، وقتی می‌آیی، با خود بیاور، و کتاب‌ها را، اما به خصوص طومارها را.» (۲ تیموتائوس ۴:۱۳)

اسپرجن در تفسیر ۲ تیموتائوس ۴:۱۳ در موعظه‌ای با عنوان «پولس: ردای او و کتاب‌های او» گفت:

«حتی یک رسول هم باید بخواند. ... او الهام گرفته است، و با این حال کتاب می‌خواهد! او حداقل سی سال است که موعظه می‌کند، و با این حال کتاب می‌خواهد! او خداوند را دیده بود، و با این حال کتاب می‌خواهد! او تجربه‌ای گسترده‌تر از اکثر مردم داشت، و با این حال کتاب می‌خواهد! او به آسمان سوم برده شده بود، و چیزهایی شنیده بود که گفتن آنها برای انسان جایز نبود، با این حال کتاب می‌خواهد! او بخش عمدۀ عهد جدید را نوشته بود، و با این حال کتاب می‌خواهد! رسول به تیموتائوس می‌گوید و به هر واعظی نیز می‌گوید: «خود را به خواندن بسپار.»

«کسی که هرگز نمی‌خواند، هرگز خوانده نخواهد شد؛ کسی که هرگز نقل قول نمی‌کند، هرگز نقل قول نخواهد شد. کسی که از افکار مغز دیگران استفاده نمی‌کند، ثابت می‌کند که مغز خودش را ندارد.»

«برادران، آنچه در مورد خادمان صادق است، در مورد همۀ مردم ما نیز صادق است. شما نیاز به خواندن دارید. ... ما کاملاً متقاعد شده‌ایم که بهترین راه برای گذراندن اوقات فراغت شما، یا خواندن است یا دعا کردن. شما می‌توانید از کتاب‌ها آموزش‌های زیادی کسب کنید که بعداً می‌توانید از آنها به عنوان یک سلاح واقعی در خدمت خداوند و استاد خود استفاده کنید. پولس فریاد می‌زند: «کتاب‌ها را بیاورید» -- به این فریاد بپیوندید.»

«نکتۀ دوم ما این است که رسول از اعتراف به اینکه می‌خواند، شرمنده نیست. او به پسر جوانش تیموتائوس می‌نویسد. حالا، برخی از واعظان قدیمی هرگز دوست ندارند چیزی بگویند که جوانان را از اسرارشان باخبر کند. آنها فرض می‌کنند که باید یک حالت بسیار باوقار به خود بگیرند و از موعظه‌های خود رمز و راز بسازند؛ اما همۀ اینها با روح حقیقت بیگانه است. پولس کتاب می‌خواهد، و از گفتن این به تیموتائوس شرمنده نیست؛ و تیموتائوس می‌تواند برود و به تیخیکوس و تیتوس بگوید اگر دوست دارد -- پولس اهمیتی نمی‌دهد.»

«پولس در اینجا تصویری از صنعت است. او در زندان است؛ نمی‌تواند موعظه کند: چه خواهد کرد؟ چون نمی‌تواند موعظه کند، می‌خواند. همانطور که در مورد ماهیگیران قدیمی و قایق‌هایشان می‌خوانیم. ماهیگیران از آنها بیرون رفته بودند. چه می‌کردند؟ تورهایشان را تعمیر می‌کردند. بنابراین اگر تقدیر شما را به بستر بیماری انداخته است، و نمی‌توانید کلاس خود را تدریس کنید -- اگر نمی‌توانید در ملاء عام برای خدا کار کنید، تورهای خود را با خواندن تعمیر کنید. اگر یک شغل از شما گرفته شده است، شغل دیگری را انتخاب کنید، و بگذارید کتاب‌های رسول به شما درس صنعت بدهند.»

«او می‌گوید: «اما به خصوص طومارها.» من فکر می‌کنم کتاب‌ها آثار لاتین و یونانی بودند، اما طومارها شرقی بودند؛ و احتمالاً آنها طومارهای کتاب مقدس بودند؛ یا به احتمال زیاد، آنها طومارهای خودش بودند، که بر روی آنها نسخه‌های اصلی نامه‌های او نوشته شده بود که در کتاب مقدس ما به عنوان رساله‌های به افسسیان، فیلیپیان، کولسیان و غیره قرار دارند. حالا، باید

«به خصوص طومارها» با همۀ خواندن ما؛ بگذارید به خصوص کتاب مقدس باشد.»

«آیا به این توصیه اهمیتی نمی‌دهید؟ این توصیه در حال حاضر در انگلستان بیش از هر زمان دیگری مورد نیاز است، زیرا تعداد افرادی که کتاب مقدس را می‌خوانند، به اعتقاد من، هر روز کمتر می‌شود. افراد دیدگاه‌های فرقه‌های خود را که در نشریات بیان شده است، می‌خوانند؛ آنها دیدگاه‌های رهبر خود را که در موعظه‌ها یا آثار او بیان شده است، می‌خوانند، اما کتاب، کتاب قدیمی خوب، سرچشمۀ الهی که همۀ مکاشفات از آن سرچشمه می‌گیرد -- این اغلب نادیده گرفته می‌شود.»

«شما می‌توانید به گودال‌های انسانی بروید، تا زمانی که جریان زلال و شفافی را که از تخت خدا جاری است، ترک کنید. کتاب‌ها را به هر وسیله‌ای بخوانید، اما به خصوص طومارها را. ادبیات انسانی را جستجو کنید، اگر می‌خواهید، اما به خصوص به آن کتابی که بی‌خطا است، مکاشفۀ خداوند و نجات‌دهندۀ ما عیسی مسیح، پایبند باشید» (چارلز اسپرجن، منبر تبورناکل متروپولیتن، جلد ۹، سال ۱۸۶۳).»