«پس اکنون شما ... دیگر غریبه و بیگانه نیستید. شما شهروندان همراه با تمام قوم مقدس خدا هستید. شما اعضای خانواده خدا هستید.» افسسیان 2:19 NLT
بر اساس کتاب مقدس، مسیحیان «اعضای خانواده خدا» یا «خانواده خدا» هستند که کلیسا نامیده می‌شود (افسسیان 2:19؛ اول تیموتائوس 3:15 NIV, NLT). این بدان معناست که همه ایمانداران با یکدیگر رابطه نزدیکی دارند؛ همه آنها بخشی از کلیسای جهانی هستند. کتاب مقدس همچنین به گروه‌های محلی ایمانداران به عنوان یک کلیسا اشاره می‌کند (اعمال رسولان 13:1؛ 18:22).
آنچه این آیات می‌گویند این است که ما فراخوانده شده‌ایم که تعلق داشته باشیم، و همچنین ایمان بیاوریم. حتی در محیط کامل و بی‌گناه باغ عدن، خدا فرمود: «خوب نیست که مرد تنها باشد» (پیدایش 2:18). ما آفریده شده‌ایم، نه برای اینکه یتیم باشیم، بلکه برای زندگی در جامعه، برای داشتن رفاقت، برای اینکه بخشی از خانواده خدا باشیم.
یک مسیحی که سعی می‌کند به تنهایی پیش برود و با سایر ایمانداران رفاقت نکند، در نهایت از نظر روحانی پژمرده و خشک خواهد شد. ما نمی‌توانیم اهداف خدا را به تنهایی برآورده کنیم. کتاب مقدس می‌گوید که ما با هم جمع شده‌ایم، با هم پیوند خورده‌ایم، با هم ساخته شده‌ایم، با هم عضو هستیم، با هم وارث هستیم، با هم نگه داشته شده‌ایم و با هم ربوده خواهیم شد (افسسیان 2:21-22؛ 3:6؛ 4:16؛ اول تسالونیکیان 4:17). وقتی مسیحی شدیم دیگر تنها نیستیم!
در حالی که رابطه ما با مسیح شخصی است، خدا هرگز قصد نداشت که خصوصی باشد. در خانواده خدا ما به هر ایماندار دیگری متصل هستیم و برای ابدیت به یکدیگر تعلق داریم. مسیحیان فرزندان خدا هستند: بخشی از خانواده او.
کلیسای محلی جامعه‌ای از مردم است که به یکدیگر اهمیت می‌دهند. این مکانی است که ما ایمان خود را با هم ابراز می‌کنیم، برای پرستش با هم می‌آییم، با هم دعا می‌کنیم، و در محبت مسیح با هم متحد می‌شویم.
عبارت «یکدیگر» یا «همدیگر» بیش از 50 بار در عهد جدید استفاده شده است. به ما فرمان داده شده است که: یکدیگر را دوست داشته باشیم، برای یکدیگر دعا کنیم، یکدیگر را تشویق کنیم، یکدیگر را نصیحت کنیم، به یکدیگر خدمت کنیم، آموزش دهیم و بپذیریم، به یکدیگر احترام بگذاریم، بارهای یکدیگر را تحمل کنیم، یکدیگر را ببخشیم، تسلیم یکدیگر باشیم و به یکدیگر وفادار باشیم. اینها مسئولیت‌های خانوادگی است که خدا از ما انتظار دارد.
خدا برای هر یک از ما نقشی منحصر به فرد در خانواده خود دارد. این را خدمت ما می‌نامند و خدا هر یک از ما را برای این وظیفه هدیه داده است. «به هر یک از ما یک هدیه روحانی داده شده است تا به کل کلیسا کمک کند» (اول قرنتیان 12:7 NLT). کلیسای محلی جایی است که ما می‌توانیم هدایای خود را کشف، توسعه و شروع به استفاده کنیم.
یک کلیسای سالم برای زندگی مسیحی سالم ضروری است. خدا کلیسای محلی را آفرید تا به هر یک از ما کمک کند تا اهداف او را برای خودمان برآورده کنیم: هدفی برای زندگی، مردمی برای زندگی با آنها، اصولی برای زندگی بر اساس آنها، حرفه‌ای برای زندگی کردن و قدرتی برای زندگی برای عیسی. هیچ جای دیگری روی زمین وجود ندارد که بتوانیم هر پنج این مزایا را در یک مکان پیدا کنیم.
اهداف خدا برای کلیسای جهانی و کلیسای محلی با پنج هدف او برای شما یکسان است. پرستش به شما کمک می‌کند تا بر خدا تمرکز کنید. رفاقت به شما کمک می‌کند تا با مشکلات زندگی روبرو شوید. شاگردی به تقویت ایمان شما کمک می‌کند. خدمت به شما کمک می‌کند تا استعدادهای خود را پیدا کنید. و بشارت به تحقق مأموریت شما کمک می‌کند.
هیچ چیز دیگری روی زمین مانند کلیسای خدا نیست! و هیچ چیز دیگری روی زمین بهتر از بودن بخشی از خانواده خدا، کلیسا نیست!
«شما خواهید دانست که مردم چگونه باید در خانه خدا ... کلیسای خدای زنده رفتار کنند.» اول تیموتائوس 3:15
