چه می‌گویید؟ یادگیری شکرگزاری و فیض کتاب مقدس

چه می‌گویید؟

بعد از دریافت چیزی در کودکی، شاید به یاد داشته باشید که از شما پرسیده شد: «چه می‌گویید؟» کلمات ممکن است هنوز در گوش شما طنین‌انداز باشند. انتظار از کسی که این سؤال را از شما می‌پرسید این بود که شما بگویید: «متشکرم.» این یک درس ارزشمند است.

برای من جالب است که این هنوز هم اغلب در میان بی‌باوران و همچنین باوران آموزش داده می‌شود. پولس در ۲ تیموتائوس ۳ آشکار کرد که «در روزهای آخر زمان‌های خطرناکی فرا خواهد رسید: زیرا مردم خودخواه، پول‌دوست، لاف‌زن، مغرور، کفرگو، نافرمان به والدین، ناسپاس، ناپاک، بی‌عشق، نابخشودنی، تهمت‌زن، بی‌خویشتن‌دار، بی‌رحم، دشمنان نیکو، خائن، سرسخت، متکبر، لذت‌دوست‌تر از خدا خواهند بود» (آیات ۱-۴ NKJV). آیا در این قسمت به «ناسپاس» توجه کردید که چیزهایی را فهرست می‌کند که نباید ویژگی یک مؤمن باشد؟

یک نظر دیگر که ممکن است شنیده باشیم یا حتی گاهی اوقات بعد از اینکه طبق انتظار تشکر نشدیم، گفته باشیم این است: «دیگر هیچ کار خوبی برای آنها انجام نخواهم داد!» ممکن است همیشه «تشکر» دریافت نکنیم، اما این نباید ما را از نشان دادن نیکویی خدا باز دارد. خداوند عیسی تعلیم داد که ما حتی باید «دشمنان [خود] را دوست داشته باشیم، نیکی کنیم و قرض دهیم، بدون اینکه انتظار چیزی در عوض داشته باشیم؛ و پاداش شما بزرگ خواهد بود و شما پسران متعال خواهید بود. زیرا او نسبت به ناسپاسان و بدکاران مهربان است. بنابراین مهربان باشید، همانطور که پدر شما نیز مهربان است» (لوقا ۶:۳۵-۳۶). خدا نسبت به ناسپاسان مهربان است!

وقتی واقعاً خودمان را در آینه کتاب مقدس نگاه می‌کنیم، آیا بیشتر شبیه ناسپاسان به نظر می‌رسیم یا شکرگزاران؟ این می‌تواند یک سؤال خوب برای ما باشد وقتی مقالات زیر را در مورد شکرگزاری می‌خوانیم. می‌دانم که من در شکرگزاری از خداوند برای تمام کارهایی که انجام داده و هر روز برای من انجام می‌دهد، بسیار کوتاهی می‌کنم، و مطمئناً در شکرگزاری از دیگران آنطور که باید، کوتاهی می‌کنم.

چقدر از فیض او شکرگزاریم، که ما را نجات می‌دهد و حفظ می‌کند حتی وقتی گناه می‌کنیم. باشد که ما همیشه در فیض او رشد کنیم، که «بسیار فراوان» است (۱ تیموتائوس ۱:۱۴).

اگر هنوز از فیض شگفت‌انگیز او لذت نبرده‌اید، آیا اکنون پیشنهاد نجات عیسی را نمی‌پذیرید، و شکرگزار باشید که او جان خود را برای شما داد زیرا «گناهان شما را در بدن خود بر روی درخت» (۱ پطرس ۲:۲۴) تحمل کرد؟ ما می‌توانیم به شما بگوییم چگونه.