بسیار خوب است که هر روز کتاب مقدس را به صورت سازمانیافته بخوانیم، به طوری که آنچه یک روز خوانده میشود، بر اساس روز قبل ساخته شود یا از آن نشأت گیرد. انجام این کار با دعا میتواند گوهرهای بیشماری از حقیقت را برای ما فراهم کند، که باید باعث رشد رابطه ما با خدا شود.
بسیاری از چیزها در کتاب مقدس به راحتی قابل درک هستند؛ نکات یا موضوعات دیگر ممکن است درک آنها چالشبرانگیزتر به نظر برسد. مطالعه شخصی و کمک از کسانی که کلام مقدس را به دقت توضیح میدهند، میتواند به ما در درک آنچه نوشته شده است کمک کند (۲ تیموتائوس ۲:۱۵؛ نحمیا ۸:۸). ما میبینیم که خداوند بخشهایی از عهد عتیق را برای دو شاگرد در راه عمواس توضیح میدهد (لوقا ۲۴:۲۷). کمکهای مختلف کتاب مقدس میتواند یک برکت باشد؛ اما ما باید با بصیرت باشیم و مطمئن شویم که آنچه گفته میشود مطابق با کلام خدا دقیق است (اعمال ۱۷:۱۱). کلام مقدس واقعاً خود را تفسیر میکند، و روحالقدس مایل و آماده است تا همه چیز را به ما بیاموزد (یوحنا ۱۴:۲۶). کتاب مقدس مطلقاً کلام خداست! او قادر است آن را برای ما توضیح دهد.
همانطور که با دقت کتاب مقدس را میخوانیم، میبینیم که خدا در دورههای مختلف با قوم خود به گونهای متفاوت رفتار کرده است، و در زمانهای آینده نیز چنین خواهد کرد. این دورهها در ویژگیها و تعاملات خود متمایز هستند. به عنوان مثال، رفتار خدا با بشریت از اواسط خروج تا انجیلها بر ملت اسرائیل متمرکز بود و بر قانون استوار بود. پس از آن دوره، ما فیض خدا را برجسته میبینیم، از اعمال ۲ و تا بخش زیادی از مکاشفه. با نگاه به این چیزها باید متوجه شویم که ملت اسرائیل و کلیسا موجودیتهای متمایزی هستند. این با آنچه که اغلب اکنون در میان مسیحیان آموزش داده میشود، متفاوت است، که نشان میدهد کلیسا صرفاً امتدادی از اسرائیل قدیم است. چنین آموزش اشتباهی باعث سردرگمی زیادی در میان ایمانداران میشود.
صرف نظر از دوره زمانی، خدا همیشه قوم خود را دوست خواهد داشت. ورود بشریت به رابطه با او، برای لذت بردن از عشق او، همیشه از طریق ایمان بوده است. ما این را به ویژه در عبرانیان ۱۱ میبینیم، اما در سراسر کلام مقدس ارائه شده است.
عادل به ایمان خود زندگی خواهد کرد (حبقوق ۲:۴ NKJV، رومیان ۱:۱۷؛ غلاطیان ۳:۱۱؛ عبرانیان ۱۰:۳۸ را ببینید).
ایمان کلید نجات در هر دوره زمانی است (رومیان ۴ را در نظر بگیرید) و با اطاعت ما آشکار یا نمایش داده میشود، همانطور که کتاب یعقوب نشان میدهد. خدا توانست راه را باز کند به دلیل اینکه پسرش خود را در جلجتا داد. تمام جلال از آن اوست!





